Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (13) en Phaedra (10). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
Ik heb het gevoel dat ik per definitie 1-0 achtersta bij alle leerkrachten die mijn kinderen ooit hebben gehad. En dat ligt niet aan de juf of de meester in kwestie, maar ontzettend aan mezelf. Want ik ben vaak gehaast en lees niet alle honderdduizend nieuwsbrieven, Parro’s en klassenappjes. Ik kán het gewoon niet en misschien nog veel erger; het interesseert me niet.
Wacht, oordeel zacht lieve lezer, natuurlijk interesseren mijn kinderen en hun umfelt mij wel, maar het vertrek van een leerkracht uit een andere groep, een nieuw klimrek op het schoolplein en de nieuwe regels omtrent hoofddeksels in de klas krijgen bij mij echt geen headspace. Zonde! Ik heb al een paar hersencellen bij de geboorte laten liggen, dus ik heb deze ruimte echt nodig voor mijn werkende-ik.
“Ik heb al een paar hersenscellen bij de geboorte laten liggen, dus ik heb deze ruimte echt nodig voor mijn werkende-ik”
Goed, het ligt dus aan mij en mis ik altijd net de nodige informatie als een leerkracht tref. Zo had ik van de week een tienminutengesprek waarbij ik als een kip zonder kop het schoolplein op rende en niet wist in welk lokaal ik moest zijn. Meteen zegt mijn inner-kritische monster dat ik een ontaarde moeder ben die in november nóg nooit in het lokaal van mijn kind ben geweest. Dus met het schaamrood op mijn kaken vraag ik waar de juf van Phaedra gestationeerd is. ‘Daar…’, en de puntjes hoorde je in de lucht zweven toen ze het woord ‘ daar’ uitsprak.
‘Waar is Phaedra?’, vragen twee leerkrachten die lijnrecht tegenover mij zijn gaan zitten. Het kinderstoeltje waar ik op zit voelt als een pijnbank en ik beken dat ik niet wist dat ze er bij had moeten zijn. Kut. ‘Nou dan doen we het wel zonder haar.’ Even krijg ik het gevoel dat ik op het punt sta een berg strafwerk te krijgen. En ik geef ze geen ongelijk. Shit, shit shit, ik moet toch al die berichten beter gaan lezen, terg ik mezelf als een langspeelplaat die niet meer stopt.
Lees ook – ‘Mijn dochter scrolt op TikTok en roept ineens: ‘Ik wil ook een baby” >
De wekker gaat op de telefoon van de juf gaat. Het gesprek is afgelopen, nog voordat ik überhaupt actief ben gaan luisteren. ‘Dus dat spreken we af voor de volgende keer, goed?’ zegt ze op licht strenge juffentoon. Shit maal 4, ik heb niet geluisterd en heb werkelijk geen idee waar ze het over heeft. Gelukkig zegt ze erachteraan dat ze het ook nog wel even in de app zet. Thank God! Ok, nu kan ik er echt niet meer onderuit die toch echt te gaan lezen…
Een groot huis, mooie vakanties en een succesvolle carrière als influencer: het lijkt Monique Westenberg (48) financieel voor de wind te gaan. Toch is de werkelijkheid anders. Sinds haar breuk met André Hazes jr. moet de moeder van Dré (10) een stuk bewuster met haar geld omgaan.
Vader worden is één ding, maar ontdekken wat voor vader je wilt zijn, is soms een heel proces. André Hazes kijkt in De kapper van de sterren van LINDA. openhartig terug op de eerste jaren met zijn zoon Dré.
Als het schooljaar erop zit, vraagt Chantal (39) haar zoon Milan (9) om zelf een leuk afscheidscadeautje voor zijn juf te bedenken. Hij regelt alles zonder hulp en is apetrots. Tot Chantal bij het ophalen iets op het bureau van juf Sanne ziet staan wat haar wel héél bekend voorkomt.
Een nieuwe liefde vinden is nog niet zo eenvoudig, zeker als je precies weet wat je zoekt. Monique Westenberg zoekt een nieuwe liefde en krijgt daarbij hulp uit onverwachte hoek: haar vriendin gaat op Instagram op zoek naar een geschikte man voor haar.
Sommige uitspraken van je kind vergeet je niet snel. Zeker niet als ze laten zien hoe goed ze jou eigenlijk in de gaten houden. Monica Geuze (31) werd onlangs verrast door een bijzonder lief voorstel van haar dochter Lizzy (8).
Video
In elk gezin wordt weleens gekibbeld. Over rondslingerende sokken, de vaatwasser of wie er nou eigenlijk aan de beurt is om de boodschappen te doen. Niks aan de hand, zou je denken. Maar voor kinderen kan zo’n onschuldige discussie een stuk groter voelen. Want wat als papa en mama straks niet meer samen willen zijn?
