Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (13) en Phaedra (10). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
Ik heb het gevoel dat ik per definitie 1-0 achtersta bij alle leerkrachten die mijn kinderen ooit hebben gehad. En dat ligt niet aan de juf of de meester in kwestie, maar ontzettend aan mezelf. Want ik ben vaak gehaast en lees niet alle honderdduizend nieuwsbrieven, Parro’s en klassenappjes. Ik kán het gewoon niet en misschien nog veel erger; het interesseert me niet.
Wacht, oordeel zacht lieve lezer, natuurlijk interesseren mijn kinderen en hun umfelt mij wel, maar het vertrek van een leerkracht uit een andere groep, een nieuw klimrek op het schoolplein en de nieuwe regels omtrent hoofddeksels in de klas krijgen bij mij echt geen headspace. Zonde! Ik heb al een paar hersencellen bij de geboorte laten liggen, dus ik heb deze ruimte echt nodig voor mijn werkende-ik.
“Ik heb al een paar hersenscellen bij de geboorte laten liggen, dus ik heb deze ruimte echt nodig voor mijn werkende-ik”
Goed, het ligt dus aan mij en mis ik altijd net de nodige informatie als een leerkracht tref. Zo had ik van de week een tienminutengesprek waarbij ik als een kip zonder kop het schoolplein op rende en niet wist in welk lokaal ik moest zijn. Meteen zegt mijn inner-kritische monster dat ik een ontaarde moeder ben die in november nóg nooit in het lokaal van mijn kind ben geweest. Dus met het schaamrood op mijn kaken vraag ik waar de juf van Phaedra gestationeerd is. ‘Daar…’, en de puntjes hoorde je in de lucht zweven toen ze het woord ‘ daar’ uitsprak.
‘Waar is Phaedra?’, vragen twee leerkrachten die lijnrecht tegenover mij zijn gaan zitten. Het kinderstoeltje waar ik op zit voelt als een pijnbank en ik beken dat ik niet wist dat ze er bij had moeten zijn. Kut. ‘Nou dan doen we het wel zonder haar.’ Even krijg ik het gevoel dat ik op het punt sta een berg strafwerk te krijgen. En ik geef ze geen ongelijk. Shit, shit shit, ik moet toch al die berichten beter gaan lezen, terg ik mezelf als een langspeelplaat die niet meer stopt.
Lees ook – ‘Mijn dochter scrolt op TikTok en roept ineens: ‘Ik wil ook een baby” >
De wekker gaat op de telefoon van de juf gaat. Het gesprek is afgelopen, nog voordat ik überhaupt actief ben gaan luisteren. ‘Dus dat spreken we af voor de volgende keer, goed?’ zegt ze op licht strenge juffentoon. Shit maal 4, ik heb niet geluisterd en heb werkelijk geen idee waar ze het over heeft. Gelukkig zegt ze erachteraan dat ze het ook nog wel even in de app zet. Thank God! Ok, nu kan ik er echt niet meer onderuit die toch echt te gaan lezen…
Met een sleutelbos in de hand en een hoofd vol plannen begint voor de familie Blom een nieuw hoofdstuk. In Een huis vol zien we hoe het gezin zich opmaakt voor een verhuizing die allesbehalve rustig verloopt.
Alsof het leven in de loods van De Bondgenoten nog niet spannend genoeg is, hangt er nu een extra dikke cliffhanger in de lucht.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week het dilemma van de 31-jarige Florien. Door haar eigen onzekerheid en ongemak heeft Tycho (4) geen vriendjes in de straat en dat steekt.
Huiselijk geweld komt in allerlei vormen. Audrey Zetta kreeg er ook mee te maken, toen haar ex-man duidelijk maakte dat ze bij een zwangerschap voor abortus moest kiezen.
Laurie (38) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (7) en Otis (3). Sinds vorig jaar woont ze met haar gezin in Kaapstad. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen van het emigreren met twee jonge kinderen, het leven in Zuid-Afrika en de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.