gewicht zwangerschap
Beeld: 123RF

Dat je een paar kilo aankomt tijdens je zwangerschap, is natuurlijk niks nieuws. Maar hoeveel is dat dan precies, wat mag je eten en is sporten een goed idee?

Karin is verloskundige en moeder van zoon Daniël (2 maanden). Ze legt uit waarom het belangrijk is om je gewicht tijdens de zwangerschap in de gaten te houden.

“Let erop dat er niet té veel kilo’s bijkomen tijdens je zwangerschap. Een extreme gewichtstoename geeft namelijk een verhoogd risico op complicaties tijdens de zwangerschap, zoals zwangerschapsdiabetes, een hoge bloeddruk of een groot kind. Ook heb je bij de bevalling meer kans op een keizersnee en heeft je kind na de geboorte een verhoogd risico op overgewicht. Deze risico’s gelden met name voor vrouwen die hun zwangerschap met een te hoog BMI starten. Het beste advies zou dus zijn om al voor de zwangerschap een gezond gewicht te bereiken.”
 

Gewicht voor de zwangerschap

Gemiddeld kom je tijdens je zwangerschap zo’n twaalf kilo aan. Drie tot vier kilo bestaat uit vet. Dat vet heb je nodig voor je reserves en draagt bij aan een gezonde zwangerschap.

Per persoon verschilt het wat de weegschaal precies aangeeft vlak voor de bevalling, maar het is belangrijk om rekening te houden met je gewicht voor de zwangerschap. In principe is het zo dat hoe zwaarder je bent, hoe minder je mag aankomen. Hoeveel je mag aankomen, hangt af van je Body Mass Index (BMI) die je vóór je zwangerschap al had.

  • BMI onder de 18: 12 tot 18 kilo
  • BMI tussen 18 en 24: 11 tot 15 kilo
  • BMI tussen 25 en 30: 7 tot 11 kilo
  • BMI boven de 30: 7 kilo

Wil je jouw BMI berekenen? Dat kan op www.voedingscentrum.nl/bmi

Het is een ander verhaal als je zwanger bent van een tweeling. In dat geval mag je gemiddeld tussen de 11 en 25 kilo aankomen.
 

De eerste weken

Waar jij elke dag al voor de spiegel staat om te kijken of je buik al wat boller is, val je tijdens de eerste weken van je zwangerschap alleen af. Erg? Niet meteen, want door de misselijkheid houd je nu eenmaal minder eten binnen. Je zult merken dat als je misselijkheid afneemt, je vanzelf zwaarder wordt.

Het is wel verstandig contact op te nemen met de huisarts of verloskundige als je geen drinken meer binnen kunt houden. Houd het ook in de gaten als je té veel gewicht verliest en schakel de huisarts of verloskundige in als je meer dan 5 procent van je oorspronkelijke gewicht hebt verloren. Maak je niet te veel zorgen om je baby. Bij beperkte gewichtsafname gebruikt je kind jouw reserves.
 

Eten voor twee?

Het is verleidelijk om tijdens je zwangerschap de teugels te laten vieren en flink te graaien in de snoeptrommel. Je eet toch immers voor twee? Niet dus. Je lichaam gebruikt inderdaad meer energie dan wanneer je niet zwanger bent, maar jouw baby is niet van hetzelfde formaat als jij. Je kind heeft minder voedingsstoffen nodig, dus die dubbele portie is nergens voor nodig.

Belangrijker is dat je genoeg vitamines en vezels binnenkrijgt. Natuurlijk mag jij je af en toe te buiten gaan aan een zak chips, maar doe het wel met mate. Tijdens je zwangerschap beweeg je namelijk een stuk minder dan normaal. Grote kans dat extra eten resulteert in meer kilo’s bij jezelf. En ja, die moeten er ook weer af.
 

'Ik at echt álles waar ik zin in had'

Jane (30), moeder van Evy (2) en Finn (10 maanden) woog aan het begin van haar tweede zwangerschap 75 kilo. In totaal kwam ze 23 kilo aan.

“Tijdens mijn eerste zwangerschap heb ik me helemaal laten gaan, ik at echt álles waar ik zin in had. Toen de weegschaal aangaf dat ik al 25 kilo was aangekomen en ik nog zes weken te gaan had, ben ik gestopt met wegen. Bij Finn wilde ik het anders aanpakken, ik had geen zin om opnieuw zo zwaar te worden.

Toch was het lastig om van het eten af te blijven, want ik besloot mijn zwangerschap aan te grijpen om te stoppen met roken. Verstandig natuurlijk, alleen had ik geen rekening gehouden met het feit dat alles me daardoor tien keer lekkerder smaakte. In plaats van koekjes te kopen, at ik veel fruit om mijn eetlust te stillen. Voor Evy haalde ik weleens wat lekkers in huis en een keer per week trakteerde ik mezelf.

Uiteindelijk kwam ik 23 kilo aan. Alsnog veel, maar wellicht komt dat ook doordat ik vrij fors ben en vrij snel al een zichtbaar buikje had. Gelukkig heb ik deze keer wél de controle over mijn eetpatroon gehouden. Inmiddels zit ik bijna op mijn oude gewicht, want er hoeft nog maar drie kilo af.”
 

Ga niet lijnen

Prima dat je op je voeding let, maar ga niet lijnen tijdens je zwangerschap. Vooral tijdens de eerste drie maanden bestaat er dan een kans dat je te weinig voedingsstoffen binnenkrijgt, die jouw kind wél nodig heeft. Ook kunnen de afvalstoffen die vrijkomen bij gewichtsverlies schadelijk zijn voor je baby. Wil je de controle over je gewicht behouden? De verloskundige, gynaecoloog of diëtist, kan je hierbij begeleiden.
 

Verdeling

Voor je gevoel gaan die extra kilo’s misschien overal zitten, maar gelukkig valt dat enorm mee. Bij het gemiddelde van 12 kilo is je gewicht als volgt verdeeld:

  • Baby: 3000 tot 3500 gram
  • Baarmoeder: 900 gram
  • Placenta: 500 tot 650 gram
  • Vetreserves: 3000 tot 4000 gram
  • Vruchtwater: 800 gram
  • Bloed: 1000 gram
  • Borsten: 500 tot 1000 gram
  • Lichaamsvocht: 1500 gram
     

'Ik dronk líters chocolademelk weg'

Joanna (28) is moeder van Owen (9 maanden). Ze woog 65 kilo toen ze zwanger werd en kwam 12 kilo aan.

“Al bij onze eerste afspraak vertelde mijn verloskundige me dat ik mijn zwangerschap niet moest zien als een eetexcuus. Ik vond het fijn dat ze dat zei. Mijn zus was namelijk vier maanden langer zwanger dan ik en al behoorlijk aangekomen, puur omdat ze at waar ze zin in had. Dat was ik dus niet van plan. Maar het was ook weer niet zo dat ik continu met mijn gewicht bezig was. Ik focuste me vooral op de zwangerschap en mijn baby, de rest zag ik daarna wel weer.

De laatste twee maanden kon het me allemaal wat minder schelen. Met acht kilo erbij was ik toch al dikker geworden, dus wat maakten die paar extra kilo’s nog uit? Op dat moment kon ik geen genoeg krijgen van chocolademelk, ik dronk er líters van weg. Dat heeft me nog eens vijf kilo extra gekost. Toen Owen acht maanden was, had ik nog niets gedaan om er weer vanaf te komen. Gelukkig heb ik die knop nu omgezet en volg ik een dieet waarbij ik al zes kilo ben afgevallen. Het gaat dus langzaam de goede kant op!”
 

Cravings te lijf gaan

Dat gezond eten is allemaal leuk en aardig, maar intussen kun jij al dagen aan niets anders denken dan die trommel met snoepbanaantjes. Heb jij er moeite mee om van al dat lekkers af te blijven? Zo ga je jouw cravings te lijf:

  1. Als je voelt dat er een snackaanval aankomt, drink dan eerst een glas water. Misschien niet zo verzadigend als een reep chocola, maar je maag wordt er wél door gevuld.
     
  2. Vezelrijke producten maken dat je sneller vol zit. Na kwark met muesli en fruit of twee volkoren boterhammen zul je merken dat je hongergevoel weg is.
     
  3. Omdat je als zwangere sneller last hebt van misselijkheid en maagzuur, is het beter om af te stappen van de drie grote maaltijden per dag. Eet liever zes keer een kleinere, gezonde portie. Zo blijft je maag steeds een beetje gevuld en heb je ook minder kans op grote trek.
     

Sporten tijdens je zwangerschap

Sporten is misschien niet het eerste waar je aan denkt als je zwanger bent. Is al die beweging wel goed voor je kind? Het antwoord is ja.

Als je zwanger bent, kunnen lichte sporten eraan bijdragen dat het vocht dat je vasthoudt, gemakkelijk wordt afgevoerd. Bovendien wordt je bloedsomloop gestimuleerd, wat weer goed is voor jou en je baby. We hoeven je heus niet te vertellen dat je beter niet kunt gaan skiën of boksen, maar je mag onbeperkt zwemmen, fietsen en wandelen. Ook kun je kiezen voor een speciale sport, zoals zwangerschapsyoga.
 

'Ik zat binnen no-time op mijn oude gewicht'

Carlijn (27), moeder van Juliette (4 maanden), begon haar zwangerschap met 72 kilo. Ze kwam 8,5 kilo aan.

“Ik vond mezelf altijd al een beetje aan de zware kant, maar was nooit serieus bezig met afvallen. Toen ik zwanger werd, had ik geen idee hoe mijn lichaam daarop zou reageren en hoeveel ik zou aankomen. Daarom besloot ik om bewuster met eten om te gaan, dat leek me sowieso het beste voor de baby.

Op zich vond ik het niet erg dat ik aankwam. Ik vond het juist gaaf dat mijn buik groeide, je kon echt zien dat ik zwanger was. Wel hield ik in mijn achterhoofd dat die extra kilo’s er na afloop weer af moesten en ik wilde gewoon écht geen dertig kilo aankomen. Ik zondigde heus weleens met een frietje, maar de basis waren groenten en fruit.

Na 31 weken was ik nog maar acht kilo aangekomen. Vanaf dat moment begon Juliette echter in de weg te zitten, het leek net alsof ze op mijn maag ‘drukte’. Ik had totaal geen eetlust meer. Gelukkig liep Juliette geen gevaar. Tijdens de eerste drie maanden had ze alle voedingsstoffen al binnengekregen die nodig waren. De verloskundige adviseerde me wel om in ieder geval regelmatig dingen zoals wortel en paprika te eten. Ik baalde ontzettend, want ik houd juist heel erg van lekker eten. Toch ben ik nu wel blij dat ik daardoor niet meer zoveel ben aangekomen. Na de bevalling zat ik binnen no-time weer op mijn oude gewicht. Ik had de smaak te pakken, want ik ben nu nóg eens acht kilo afgevallen!”
 

Na de bevalling

Na je bevalling gaan de eerste kilo’s er vaak vanzelf weer af. Je baby, de placenta en het vruchtwater zijn namelijk goed voor zes kilo. Gaat het met de rest van je gewicht minder snel? Dan kan het helpen om te gaan sporten.

Probeer alleen niet om na drie weken al een halve marathon te lopen. Hallo, je hebt wél een kind gebaard! Niet alleen jij, maar ook je bekkenbodem- en buikspieren hebben tijd nodig om bij te komen. Na zes weken is het vroeg genoeg voor een beetje actie en kun je het sporten rustig gaan opbouwen.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

ouders altijd gillende ruzie vakantie
Beeld: Pixabay

Zij vindt dat hij zich niet opeens met de opvoeding moet bemoeien, hij wordt gek omdat zij de hele dag op een strandbedje wil liggen. ''En dan wil hij ook nog seks. In een zweterige tent terwijl iedereen ons kan horen.''

Gaan Nicole en Bastiaan naar Spanje, dan hebben ze bij de Van Brienenoordbrug al ruzie. “Echt hoogoplopende discussies over onbenulligheden als rijstijl en route, inclusief krachtermen. Dan horen we vanaf de achterbank: ‘Oh mama, je mag geen kut/fuck zeggen’, en daarna duiken de jongens snel in hun iPad, koptelefoons op.”

 

'We moeten gezellig doen'

Nicole vreest dat het hele idee van ‘we hebben nu vakantie en dus moet het gezellig zijn’ hen opbreekt. “Ik haat het als Bastiaan zich bemoeit met mijn rijstijl, hij vindt het vreselijk dat ik het tanken zo lang mogelijk uitstel omdat hij bang is dat we zonder benzine komen te staan. Ook de Périphérique rond Parijs is een jaar­ lijkse woedetrigger, waar we ondanks de tomtom steeds weer weten te verdwalen (mijn schuld, vindt Bastiaan). Het is regelmatig voorgekomen dat ik na uren kibbelen de auto de vluchtstrook opstuur met de mededeling dat ik geen meter meer rijd.”

 

Stadsduif

Ook bij Kristel en Frank, ouders van vijfjarige Milou, betekent de zomervakantie knetterende bonje. Meestal beginnen hun ruzies al in de week vóór de reis. Reden: Kristel vindt Frank laks. Ze vergelijkt haar man met een stadsduif: die komt pas in beweging als je bijna op hem trapt. Zelf pakt ze haar koffer ruim voor vertrek, Frank bedenkt pas de laatste avond wat hij mee wil nemen. Ook snapt hij niet waar­ om zij per se het huis spic en span wil achterlaten, de wasmanden leeg moeten en het bed verschoond.

 

'Hij doet alles rustig'

Kristel: “Ik ren en vlieg met de stofzuiger door het huis en Frank leest op zijn gemak de krant of zit te Xboxen. Bij hem is alles ‘ja straks’. Ook aan extra reis­tijd doet hij niet. Als de trein om twee uur vertrekt, presteert hij het om om vijf voor twee aan te komen op het station. Wordt er aangeraden ruim drie uur van tevoren op Schiphol te zijn, vindt hij vijf kwartier ruim zat en racen wij dus iedere keer over de luchthaven om toch nog op tijd bij de gate te arriveren. Ik ben tegen die tijd bloednerveus en heb het helemaal met hem gehad. Hoe meer ik in de stress schiet, hoe laconieker Frank wordt.”

 

Onderzoek

Volgens onderzoek van de Britse reissite latedeals.co.uk, maakt 79 procent van de stellen ruzie tijdens de vakantie. 62 procent van hen zegt dagelijks mot te hebben en bij 6 procent lopen de gemoederen zo hoog op dat ze aparte kamers vragen in het hotel. Meest voorkomende redenen voor het gekrakeel: kaartlezen, hoeveel bagage nemen we mee (hij te weinig, zij te veel), geld, op tijd het vliegtuig halen, jengelende kinderen op de achterbank, verschillende opvoedstijlen.

 

'Mijn opvoeding is niet goed volgens hem'

Dat laatste is het geval bij Maaike en Jeff. Als het om hun drie kinderen Floor (11), Daan (9) en Lot (4) gaat, staat Maaike er bijna alleen voor. Haar man Jeff is beroepsmilitair en soms maanden van huis. Als hij op uitzending is, zorgt zij dat thuis alles goed draait. De kinderen weten niet beter dan dat papa weg is en mama de kapitein op het schip. Behalve op vakantie.

“Ineens is daar die man die niet alleen het vlees op de barbecue legt, maar ook vertelt wat ze wel en niet mogen doen. De kinderen zijn bij mij een bepaalde mate van vrijheid gewend, maar Jeff grijpt de vakantie aan om de teugels eens stevig aan te trekken. Hij eist dat ze aan tafel blijven zitten tijdens het eten, terwijl ik het prima vind dat ze het broodje chocopasta liggend op het gras nuttigen. Ook moeten ze hun bord leegeten. Ik trek meestal partij voor de kinderen en dat vindt Jeff niet leuk. Ik snap best dat hij ook iets wil zeggen over de opvoeding, maar zijn kritiek steekt toch. Onze kinderen zijn over het algemeen beleefd, spreken met twee woorden, maar van mij mogen ze op vakantie best later naar bed, twee uur op de iPad en drie ijsjes per dag. Jeff vindt dat ik te makkelijk ben en de kinderen over me heen laat lopen.”

 

Geen seks

Ruby en Patrick, ouders van Julia (3), maken ruzie om seks. De gedachte dat de hele camping meegeniet van een vrijpartij weerhoudt Ruby er al jaren van het op vakantie te doen. Zeker nu hun dochter op gehoorafstand slaapt. “Patrick raakt daar nogal gefrustreerd van. Hij baalt, zegt dat ik de hele dag in mijn kleine bikini paradeer maar dat hij er vervolgens niks mee mag. Ik vind dat hij zich aanstelt: die twee weken per jaar kan hij zich toch wel inhouden? Meestal is het toch te heet voor seks in zo’n zweterige tent. Op mijn beurt verwijt ik hem weer dat hij te veel naar andere vrouwen kijkt. Hij kan ze echt ongege­neerd nastaren of met ze flirten aan de rand van het zwembad. Ach, het blijft bij bekvechten. En dat kun je alleen fijn met je eigen vent.”

 

'Alles moet kreukvrij zijn'

Vakantieruzies zijn meestal onschuldig van aard. En best te begrijpen: in het dagelijks leven heb je allebei je eigen werk en bezigheden en leef je al snel een beetje langs elkaar heen. Op vakantie zit je ineens op elkaars lip. Jacqueline wordt daar gek van.

“Thuis hebben we genoeg ontsnappingsmogelijkheden, maar in een camper of tent ontkomen we niet aan elkaars onhebbelijkheden. Zo ben ik een sloddervos, terwijl Jerryl supernetjes is. Bij het inpakken van zijn koffer maakt hij een kledingsetje voor elke vakantiedag. Die setjes vouwt hij zo kreukvrij mogelijk op. En daarna pakt hij ook nog de strijkbout in. Ik ruk wat korte broeken, shirts en jurkjes uit mijn kast en stop ze in mijn sporttas. Voor onze zesjarige dochter Cato doe ik precies hetzelfde. Ik kijk niet op een kreuk meer of minder. Die hang naar perfectie heeft Jerryl ook op het vakantieadres. Voordat hij de caravan verlaat, maakt hij alle bedden op. Hij was zijn onder­broeken en hangt ze keurig naast elkaar aan de waslijn. Hij strijkt zijn kleding voordat we op pad gaan. Tegen de tijd dat hij klaar is, hebben Cato en ik al een rondje of vijf gezwommen in het zwembad. Ik word zo kriegel van Jerryls netheid, dat ik hem ’s ochtends zo veel mogelijk ontloop. Ik zie hem wel weer rond lunchtijd.”

 

Lees ook
'Ruziemaken? Hij kan het, ik moet nog een hoop leren' >

 

Verschil moet er wezen

Rosalie en Nick, ouders van Siem (7) en Thijs (4), gaan elkaar ook zo veel mogelijk uit de weg als ze op vakantie zijn. Bewust. Twaalf jaar geleden gingen ze nog met zijn tweeën op vakantie. Dat was hun huwelijksreis. Geen onver­deeld succes. “Nick snapt niet dat ik de hele dag op een strandbedje kan liggen, maar ik heb bij dertig graden Celsius geen zin in een museum. Ik vlieg geen vijftienhonderd kilometer naar de zon om culturele dingen te doen in een Italiaans stadje waar ik toch nooit meer kom. Nick houdt ervan actief te zijn en te sightseeën, maar hij heeft een kantoorbaan en zit het hele jaar op zijn kont. Ik werk als kapster en ben blij dat ik twee weken per jaar plat kan. Voor mij is het uitzicht op zee cultureel genoeg.”

 

Win-win situatie

Voor Nick en Rosalie werkt het om met een groep vrienden op vakantie te gaan. Dat ze elkaar dan weinig zien, nemen ze op de koop toe. Rosalie kan met haar vriendinnen en de kinderen hele dagen bakken op het strand, Nick maakt excursies of schrijft zich in voor een strandvoetbaltoernooi. Een win­winsituatie. “We hebben het nog één keer samen geprobeerd, vier jaar geleden, vlak na de geboorte van Thijs. We vonden dat we het toch een keer moesten kunnen. Zaten we in een troosteloos Kroatisch bungalowpark. We hadden nauwelijks gesprekstof en konden alleen maar snauwen. Ik vond dat hij te veel klaagde over de hitte, de bungalow en het zwembad. Hij vond mij een lui kreng dat niet van haar stoel was te branden. We snakten allebei naar het einde van de vakantie. Het grappige is; onze kinderen hebben precies hetzelfde. Thuis gaat het prima tussen die twee, maar op vakantie vliegen ze vliegen elkaar in de haren.”
 

Dit artikel staat in Kek Mama magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

fotoserie moederrecords
Beeld: Pexels

Dacht jij als moeder minstens een record behaald te hebben na dagenlang clustervoeden, twintig peuterdriftbuien de kop in te drukken of nachten door te halen? Deze records op BuzzFeed zijn pas echt ongelooflijk.

1. De kleinste moeder ooit

Oké, we verklappen het meteen: Stacy Herald is 73 centimeter lang. Ondanks haar broze-bottenziekte (osteogenesis imperfecta) heeft ze drie kinderen op de wereld gezet.

 

2. De eerste man die een kind op de wereld zette

Thomas Beatie, vader van drie kinderen, baarde in 2008 als eerste man ter wereld een baby. Hij werd geboren als transgender, en begon op zijn drieëntwintigste zijn transformatie van een vrouwenlichaam naar een mannenlijf. Hij behield zijn voortplantingsorganen, wat een zwangerschap mogelijk maakte. Sindsdien zet hij zich fel in voor gelijke rechten op voortplanting. In alleen al Australië bevallen jaarlijks 54 mannen van een baby.

 

3. De meeste kinderen die ooit levend uit één bevalling kwamen

‘Octomom’ Nadya Suleman zette in 2009 zes jongens en twee meisjes tegelijk op de wereld.

 

4. De moeder die de meeste melk ooit doneerde

Alicia Richman uit het Amerikaanse Texas zou in 2012 bijna 330 liter moedermelk gedoneerd hebben aan de moedermelkbank. De reden: ze had nogal wat melk teveel voor haar eigen kind.
 

Lees ook
Hoe de sportieve Theresa met haar drie kinderen het 'Guinness World Record' verbrak >


 

5. ’s Werelds langste zwangerschap

Het verhaal gaat dat Beulah Hunter in 1945 meer dan een jaar (375 dagen, om precies te zijn) zwanger was. Haar arts, Dr. Daniel Beltz, zwoor tegen Time Magazine dat het waar was. Of het echt mogelijk is? De tijd tussen haar laatste menstruatie en haar positieve zwangerschapstest lijkt het te bevestigen. De verklaring volgens haar arts: de baby zou zich langzamer ontwikkeld hebben dan een gemiddelde baby.

 

6. De moeder die de meeste kinderen baarde

Ze staat ermee in het Guinness Book of World Records: in de achttiende eeuw beviel de vrouw van Feodor Vasillyev van maar liefst 69 kinderen. Ze kreeg zestien tweelingen, zeven drielingen en vier vierlingen.

 

7. De oudste vrouw die moeder werd

Rajo Devi Lohan was zeventig, toen ze in 2008 beviel van haar eerste en enige dochter: Naveen Lohan. Naar eigen zeggen wachtte ze al veertig jaar op een zwangerschap. Naveen werd geboren met behulp van IVF.

 

8. De moeder van de eerste IVF-baby

De Britse Lesley Brown zette in juli 1978 de allereerste IVF-baby op de wereld. Ze noemden haar Louise Joy Brown, die overigens toen nog ‘reageerbuisbaby’ werd genoemd.

 

9. Het grootste leeftijdsverschil tussen tweelingzusjes

De tweeling Amy en Katie Jones-Elliot kwam met bijna vier maanden tijdsverschil ter wereld. Amy werd prematuur geboren, maar daarna stopten de weeën van moeder Maria Jones–Elliott, volgens de Daily Mail. Vier maanden later zag haar zusje – op tijd – het levenslicht.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >