Fré: ‘Daar stonden we: twee moeders die elkaar niet kenden, allebei huilend in de supermarkt’

Melanie Borgman

5 maart, 2026 - 11:25

Leestijd: 4 minuten

Fré, moeder van baby Xen (11 maanden): “Afgelopen week stond ik met mijn baby in de supermarkt. Hij zat in het winkelwagentje en begon eerst een beetje te mopperen. Ik probeerde hem nog te sussen: “Even wachten lieverd, mama pakt snel de yoghurt.” Maar nog voordat ik de verpakking uit het schap had getrokken, sloeg het om.

Sirene in de supermarkt

Het was alsof iemand een sirene aanzette. Mijn kind begon te krijsen dat het door de hele supermarkt galmde. Zijn hoofd werd rood en tranen rolden over zijn wangen.Ik voelde meteen die blikken. Sommigen met medelijden, anderen met zo’n blik van ‘oh jee’. Ik deed alsof ik ze niet zag. “Shhh, kom maar,” fluisterde ik terwijl ik hem uit het wagentje tilde. Ik wiegde hem en gaf hem zijn knuffel. Ik wees naar de bananen om hem af te leiden. Niks hielp, hij huilde alleen maar harder.

Lees ook

Persoonlijk

Daria: ‘Mijn schaterlachende peuter gilde het geheime koosnaampje van mijn man door de supermarkt’

Mijn schouders voelden zwaar. Niet alleen van dat ene moment, maar van de weken ervoor. Van de nachten waarin ik elk uur wakker werd, van het eindeloze sussen, dragen en troosten. Ik was zo kapot, glimlachte naar niemand en zei half hardop: “Hij is een beetje moe.”

‘Je doet het goed mama’

Mijn dreumes kronkelde in mijn armen en zette nog een tandje bij. Het geluid sneed dwars door me heen. Ik voelde aan alles dat ik op het punt stond om te janken. Totdat ik ineens twee handen op mijn schouders voelde.

Ik draaide me om. Er stond een jonge vrouw achter me, ongeveer mijn leeftijd. Met een zachte blik keek ze naar me, alsof ze precies wist hoe dit voelde. Ze kneep even in mijn schouders. “Je doet het goed mama.” Vier woorden, meer niet, maar ze raakte me precies op de plek waar ik al weken alles bij elkaar hield. Mijn lip begon te trillen en ik voelde hoe mijn ogen volschoten. Eerst probeerde ik het nog weg te knipperen. Midden in de supermarkt ga je niet huilen, toch? Maar het lukte niet, de tranen kwamen.

Twee moeders met tranen

Ik lachte er een beetje ongemakkelijk doorheen. “Sorry”, zei ik, terwijl ik mijn kind nog steeds tegen me aan drukte. En toen zag ik dat zij ook waterige ogen kreeg. “Het is gewoon… soms zo zwaar,” zei ze zacht. Dat was het moment waarop ik helemaal brak. Dus, daar stonden we: twee moeders die elkaar niet kenden, allebei met tranen in hun ogen. Mijn baby huilde nog steeds, maar ineens voelde het minder hard.

Gratis MOSZ leren tas

Abonneer voordelig en krijg een gratis MOSZ tas t.w.v. €119,95

Aangeboden door:

Woorden meedragen

Ze vertelde dat zij ook een kleintje had en dat ze precies wist hoe het voelde als je nachten niet sliep en hoe je soms dacht dat iedereen het beter deed dan jij. We lachten en huilden een beetje tegelijk. Toen we uiteindelijk het beste wensten en gedag zeiden, voelde ik me lichter. Mijn dreumes was nog steeds moe en de nacht erna was weer kort, maar die vier woorden droeg ik met me mee.”

Ook Nina (33) had contact met een wildvreemde toen ze op pad was met haar baby. Ze genoot van een rustige middag met haar baby in het winkelcentrum. Totdat een onverwachte opmerking van een voorbijganger hun me-time moment ruw verstoorde. ‘De voorbijganger wees naar het gezichtje van mijn baby. Hoe durfde ze dít te vragen?!’ Lees hier haar verhaal.

Abonneer met cadeau of korting

Ga voor me-time met Kek Mama Magazine!

Ga voor me-time