Beeld: Pexels
Een indoor speeltuin kan een ideaal uitje zijn, zowel voor je kind als voor jou als moeder. Maar Floortje wilde tijdens haar laatste bezoek aan het ‘krijspaleis’ wel door de grond zakken. Haar peuter liet namelijk een kleine verrassing achter in de overvolle ballenbak.
Floortje: “Het regende pijpenstelen, Max zat vol peuterenergie en de muren in mijn huis leken steeds meer op mij af te komen. Een indoor speeltuin leek mij dan ook een briljant plan. Terwijl ik de voetjes van mijn peuter in zijn regenlaarsjes stak en een banaan in mijn tas gooide voor noodgevallen, voelde ik me zelfs een beetje trots. Kijk mij eens een leuke, actieve moeder zijn. Spoiler: dat gevoel zou niet heel lang duren.
Bij binnenkomst was Max niet meer te houden. Nog voordat ik zijn jas helemaal uit had, stond hij al bij de ballenbak, zijn ogen groot van geluk. ‘Kijk, mama! Zoveel ballen!’ En weg was hij. Ik gooide zijn sokken achter hem aan en plofte op een van de plastic stoelen. Tijd voor een lauwe cappuccino en vijf minuten voor mezelf.
De chaos van krijsende kinderen en hysterische ouders gleed langs me heen terwijl ik Max in de gaten hield. Hij was in zijn element. Rollen, springen, ballen gooien. Het leek allemaal goed te gaan..
Iets aan zijn houding veranderde. Hij stopte abrupt met spelen, draaide zich half naar me om en keek me met een blik aan die ik inmiddels feilloos herken: oh nee, dit gaat mis! Voordat ik kon reageren, klonk er een geluid dat ik alleen maar als ‘de moederlijke nachtmerrie’ kan omschrijven. Hij kotste. In de ballenbak. Overal.
Het leek alsof de tijd vertraagde. De kinderen om hem heen verstarden even en begonnen toen gillend weg te rennen alsof de vloer lava was. Ouders keken op van hun telefoons en schoven hun stoelen een stukje verder naar achteren. En ik? Ik stond aan de rand van het rampgebied, volledig bevroren, met mijn koffiebeker nog in mijn hand.
De rest is een waas. Het personeel kwam aangesneld met een emmer, de ballenbak werd afgesloten met lint alsof het een crime scene was, en ik mompelde iets als ‘wat een gekke dag, hè?’ tegen de boze blikken van andere ouders.
Het toppunt? Max kreeg een sticker van Dikkie Dik als ’troost’. Ondertussen zat ik met rode wangen op een stoel, me afvragend of het sociaal geaccepteerd was om de speeltuin via de nooduitgang te verlaten De komende tien jaar blijf ik thuis als het een dag regent.”
Gezinsnieuws bij je ex kan best even schakelen zijn, maar bij Sylvie Meis klinkt vooral blijdschap. Nadat Rafael van der Vaart en Estavana Polman bekendmaakten dat ze opnieuw een kind verwachten, laat ook Sylvie van zich horen.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Angela, die door haar buren haar droomhuis heeft moeten verlaten.
Het moment waar elke moeder stiekem een beetje tegenop ziet (en tegelijkertijd naartoe werkt): je kind dat uitvliegt. Bij Sylvie Meis is dat moment inmiddels realiteit.
Een baby brengt liefde, maar ook een flinke dosis slaaptekort krijg je er soms gratis bij. Anna Nooshin en haar vriend Thijs ontdekten dat tijdens de eerste jaren met dochter Nala maar al te goed.
Waar sommige vrouwen lichte paniek voelen bij het woord ‘oma’, krijgt Sylvie er juist een twinkeling van in haar ogen.
Een tweede kind erbij: Emma Wortelboer heeft opnieuw alle reden om op een roze wolk te zitten. De presentatrice is bevallen van haar dochter en deelt op Instagram alvast een paar intieme foto’s uit het ziekenhuis.
