De meeste bevallingen beginnen met weeën, maar breken je vliezen, dan wil je natuurlijk het liefst thuis zijn. Bij blogger Maggie Locke gebeurde het op een minder fijne plek: in een klas met vijfentwintig leerlingen. ‘Terwijl ik me vastklampte aan mijn bureau, hield ik mijn adem in.’
Lees verder onder de advertentie
‘Mijn eerste baby arriveerde één dag voor de uitgerekende datum, in een sneeuwstorm’, vertelt Maggie. ‘De weken ervoor was ik voorbereid: ik sjouwde overal een tas mee met grote handdoeken en extra kleding. Gewoon voor het geval dat mijn vliezen zouden breken en ik op mijn werk, op een middelbare school, moest bevallen.’
Lees verder onder de advertentie
Uiteindelijk braken Maggies vliezen echter gewoon thuis. ‘Ik ging naar het toilet om te plassen, maar toen ik dacht dat ik klaar was, bleef het stromen. Toen wist ik genoeg.’
Grote ogen
Bij haar tweede kind hield ze er dus rekening mee dat de bevalling ook met gebroken vliezen op gang kon komen. ‘Toch was ik er zeker van dat de baby pas op, of vlak voor zijn uitgerekende datum zou komen – net als mijn eerste. Dit keer bespaarde ik me dus de moeite om allerlei handdoeken mee naar school te nemen.’
Natuurlijk liep het anders, vertelt Maggie. ‘Een paar weken voor mijn uitgerekende datum stond ik voor de klas, toen ik plotseling mijn bureau beetpakte en naar adem snakte. ‘Ik denk dat mijn vliezen net zijn gebroken’, zei ik tegen mijn leerlingen. Ze keken me met grote ogen aan. Ik haastte me naar het toilet, maar het bleek vals alarm. ‘Een zwangerschap is raar’, zei ik tegen m’n leerlingen. Maar toen voelde ik opnieuw wat water stromen…’
Net als in de film
Gelukkig voor Maggie droeg ze iets zwarts en was het niet zichtbaar. ‘Mijn leerlingen schrokken ook niet toen ik het vertelde. Integendeel – toen ik maanden later terugkeerde van verlof, vonden ze het allemaal geweldig dat ze onderdeel waren geweest van mijn bevalling.’
Op dit moment is Maggie zwanger van haar derde kind. ‘Ik ben nu niet meer bang dat m’n vliezen in het openbaar breken. Want ik weet dat ik dan voor altijd een leuk verhaal zal hebben. En een gedeelde herinnering met mensen die je daarna nooit meer gaat zien. En gek genoeg voelt het een beetje als in de film, waar de vliezen ook altijd op de meest onhandige momenten breken.’
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
Het nieuwe seizoen van Een huis vol krijgt er een gezin bij dat meteen voor extra dynamiek zorgt. Familie De Lange schuift aan naast de vertrouwde families Bal, Blom en López. Sil en Melissa nemen de kijkers mee in hun dagelijks leven met acht kinderen, variërend in leeftijd van nul tot vijftien jaar.