Sara van Gorp is moeder van zoons Ko (8) en Toon (3) en hoofdredacteur van Kek Mama.
De paar seconden dat ik op de wc zit, staat Toon nog roepend voor de deur: “Mama, ik wil je iets vertellen. NU!” Als het aan hem ligt, klooien we non-stop samen aan. En wat Ko betreft vertelt hij dagelijks een half uur over zijn avonturen met zijn dorp op Clash Royale (iets met veldslagen op de iPad). En daarna: “Wat gaan we nu doen?”
Ik was al niet zo goed in iets voor mezelf doen met de junioren in de buurt, maar sinds ik ze de helft van de tijd niet zie, ben ik helemaal een animatieteam. Ik wil geen seconde missen. En: stoeien met twee hooligans op het grote bed en ze kietelen tot ze in hun broek piesen van het lachen is sowieso beter dan welke mindfulnesscursus ook.
Tot ik tijdens een kampeerweekend de halve nacht gezellig opgekruld naast Toon lig in een bed van anderhalve meter lang. En we er vier keer uit moeten omdat hij moet overgeven. Nog voor elf uur ’s ochtends heb ik het dekbed in de campingwasserette gefatsoeneerd. Ben ik drie keer het hele terrein over geweest met Toon zittend op mijn nek. En heb ik diverse minderjarigenclashes gesust. Toen was het klaar. “Mama wil nu even níets meer horen, ik ga buiten de krant lezen.” Ko, verbaasd grinnikend: “Ik wist niet dat moeders soms rust willen, ik dacht dat die altijd energie hadden.”
Opgeknapt van even niks kom ik op het lumineuze idee ze erop uit te sturen samen een ijsje te gaan eten. Een uurtje later komen ze apetrots terug: helemaal zelf met de fiets naar het andere eind van de camping geweest. Dat doen we op herhaling als we er in de zomervakantie weer zijn. Kan het animatieteam er daarna weer tegenaan.
In Kek Mama 07-2018 lees je het bloedeerlijke verhaal van Joan die pas met haar zoon gaat kwartetten als hij koorts heeft, verder moet hij zichzelf maar vermaken. En ze heeft uitgezocht: vervelen is goed voor je kind. Ik maak een mental note. Het nummer koop je hier.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
