Beeld: Getty Images
Uren gezwoegd op een pracht van een bevalplan, blijkt de werkelijkheid toch iets eh, weerbarstiger.
Charlotte (29): “Mijn eerste bevalling verliep, zonder dat pijnbestrijding nodig was, heel fijn – precies zoals ik het me had voorgesteld. Lekker natuurlijk en alles op rolletjes. Tijdens de bevalling, ergens tussen de vijf en tien centimeter ontsluiting, was het enige minpuntje de glazenwassers die de ruiten van de vijfde verdieping van het ziekenhuis moesten lappen.
Er waren geen gordijnen, maar de zonwering werd wel even snel dichtgedaan. Die glazenwassers gingen gewoon door met hun werk alsof er niets aan de hand was. Ik droeg gelukkig nét een badjas omdat ik even moest plassen, anders was het wat gênanter geweest.”
Janneke (26): “Wat ik me had voorgesteld van de kraamweek? Dat ik heerlijk in de tuin zou zitten en daar lekker babybezoek zou ontvangen. Maar het liep anders: de dag na mijn bevalling kreeg ik kraamvrouwenkoorts. Dat komt tegenwoordig vrijwel niet meer voor, het is iets uit de middeleeuwen, maar ik had het.
Ik moest, in plaats van gezellig in de tuin, de eerste week samen met mijn dochter Isis in isolatie doorbrengen in het ziekenhuis. De isolatiekamer, met dubbele sluis, bevond zich midden in het gebouw, ik had een raam met uitzicht op de centrale hal en kon dus niet eens fijn naar buiten kijken. De verpleging regelde gelukkig een tv voor me om de tijd door te komen.”
Lees ook – Droombevalling in duigen: ‘Dat hele bad kon me gestolen worden’ >
Femke (31): “Het zou geweldig worden: in het kraamhotel, voorzien van lavendelgeur en zelfs een Marokkaans theesetje, zou ik bevallen. Geen steriele plek, maar wel dicht bij het ziekenhuis. Nou, die hele kraamkamer is aan mijn neus voorbijgegaan. Omdat ik op één centimeter ontsluiting bleef steken terwijl mijn vliezen gebroken waren, moest ik naar het ziekenhuis. Met gierende banden.
“Over tramrails stuiteren was toch anders dan het plaatje in mijn hoofd”
Het ziekenhuis in de buurt van het kraamhotel was vol, dus moesten we ergens anders naartoe en eenmaal daar bleek ik opeens acht centimeter ontsluiting te hebben. Over hobbelige wegen en tramrails stuiteren, terwijl ik kwijlend van de pijn de ene wee na de andere had, was toch anders dan het plaatje in mijn hoofd.”
In de glossy Kek Mama lees je de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts €29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
In het Vlaamse programma Maison Verhulst doet Gert Verhulst (58) een opvallende uitspraak. De tv-maker vertelt dat hij best nog kinderen had willen krijgen met zijn vrouw Ellen Callebout (48).
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
Naomi (30) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (33). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (3). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare peuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram: @naomiappelman.
Als de juf van haar zoon haar op het matje roept met een flink oordeel, schiet dat bij Vanessa behoorlijk in het verkeerde keelgat.
Er is opnieuw babyvoeding uit de schappen gehaald.
