Beeld: Getty Images
Uren gezwoegd op een pracht van een bevalplan, blijkt de werkelijkheid toch iets eh, weerbarstiger.
Charlotte (29): “Mijn eerste bevalling verliep, zonder dat pijnbestrijding nodig was, heel fijn – precies zoals ik het me had voorgesteld. Lekker natuurlijk en alles op rolletjes. Tijdens de bevalling, ergens tussen de vijf en tien centimeter ontsluiting, was het enige minpuntje de glazenwassers die de ruiten van de vijfde verdieping van het ziekenhuis moesten lappen.
Er waren geen gordijnen, maar de zonwering werd wel even snel dichtgedaan. Die glazenwassers gingen gewoon door met hun werk alsof er niets aan de hand was. Ik droeg gelukkig nét een badjas omdat ik even moest plassen, anders was het wat gênanter geweest.”
Janneke (26): “Wat ik me had voorgesteld van de kraamweek? Dat ik heerlijk in de tuin zou zitten en daar lekker babybezoek zou ontvangen. Maar het liep anders: de dag na mijn bevalling kreeg ik kraamvrouwenkoorts. Dat komt tegenwoordig vrijwel niet meer voor, het is iets uit de middeleeuwen, maar ik had het.
Ik moest, in plaats van gezellig in de tuin, de eerste week samen met mijn dochter Isis in isolatie doorbrengen in het ziekenhuis. De isolatiekamer, met dubbele sluis, bevond zich midden in het gebouw, ik had een raam met uitzicht op de centrale hal en kon dus niet eens fijn naar buiten kijken. De verpleging regelde gelukkig een tv voor me om de tijd door te komen.”
Lees ook – Droombevalling in duigen: ‘Dat hele bad kon me gestolen worden’ >
Femke (31): “Het zou geweldig worden: in het kraamhotel, voorzien van lavendelgeur en zelfs een Marokkaans theesetje, zou ik bevallen. Geen steriele plek, maar wel dicht bij het ziekenhuis. Nou, die hele kraamkamer is aan mijn neus voorbijgegaan. Omdat ik op één centimeter ontsluiting bleef steken terwijl mijn vliezen gebroken waren, moest ik naar het ziekenhuis. Met gierende banden.
“Over tramrails stuiteren was toch anders dan het plaatje in mijn hoofd”
Het ziekenhuis in de buurt van het kraamhotel was vol, dus moesten we ergens anders naartoe en eenmaal daar bleek ik opeens acht centimeter ontsluiting te hebben. Over hobbelige wegen en tramrails stuiteren, terwijl ik kwijlend van de pijn de ene wee na de andere had, was toch anders dan het plaatje in mijn hoofd.”
In de glossy Kek Mama lees je de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts €29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Voetbalster en voormalig Oranje-international Lieke Martens (33) heeft voor het eerst openhartig verteld over het verlies van haar zoontje Eden.
Wie rond de eeuwwisseling een kind kreeg, koos vaak voor namen die overal opdoken: op schoolpleinen, in televisieseries en zelfs in de hitlijsten.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
