Beeld: Canva
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te lijken?
Die spanning komt vaak voort uit de gedachte dat het tonen van onzekerheid alles meteen kan verpesten. Maar volgens een klinisch psycholoog met tien jaar ervaring in relatiedynamiek ligt dat genuanceerder. Het probleem zit niet in het voelen van onzekerheid, maar in hoe we geleerd hebben daarmee om te gaan.
In de moderne datingwereld is afstandelijkheid vaak de norm geworden. Rustig blijven, niet te snel emotioneel worden en vooral geen ‘druk’ zetten. Daardoor wordt het uitspreken van de behoefte aan duidelijkheid al snel gezien als te veel, terwijl dat gevoel in werkelijkheid heel menselijk is.
Nieuwe relaties raken ook vaak aan oude ervaringen van afwijzing of onzekerheid. Het is dus logisch dat iemand wil weten waar hij of zij staat. Dat is geen teken van zwakte, maar van betrokkenheid.
Er is een duidelijk verschil tussen gezond geruststelling zoeken en afhankelijk worden van bevestiging. Gezond betekent: je merkt dat je onzeker bent, benoemt dat gevoel en deelt het op een rustige manier met de ander. Het doel is om spanning te verlagen en weer verbinding te voelen.
Problematisch wordt het wanneer die geruststelling nooit echt binnenkomt. Dan ontstaat er een patroon waarin iemand steeds opnieuw bevestiging nodig heeft, zonder dat het blijvende rust geeft. Dat kan zich uiten in gedrag zoals afstand nemen om te testen of de ander je mist, ruzie zoeken om een reactie uit te lokken of iemand subtiel jaloers proberen te maken. Vaak zit daar dezelfde onderliggende vraag onder: “Wil je mij echt?”
Volgens de psycholoog ligt de kracht juist in het direct en rustig uitspreken van wat je nodig hebt, zonder spelletjes of verborgen testen. Voorbeelden daarvan zijn: “Ik merk dat ik wat onzeker ben over waar we staan, kunnen we daarover praten?” of “Als ik een tijdje niets hoor, ga ik soms twijfelen en ik wilde dat gewoon even delen.”
Wat vaak als ’te veel’ wordt gezien, blijkt in werkelijkheid een belangrijk onderdeel van verbinding. Kwetsbaarheid maakt het mogelijk om elkaar echt te begrijpen, in plaats van elkaar te moeten raden. Uiteindelijk draait het niet om het onderdrukken van behoefte aan duidelijkheid, maar om het leren uitspreken ervan op een manier die ruimte laat voor beide personen in de relatie.
Nog meer green flags? Je leest ze hier.
Bron: CNBC
Wanneer Myrna (37) na weken appen eindelijk afspreekt met een man die haar hart sneller laat kloppen, lijkt alles op zijn plek te vallen. Maar nog voor het hoofdgerecht op tafel staat, rent haar date het restaurant uit. Toch maakt juist dat onverwachte moment hem alleen maar aantrekkelijker.
Je kiest de naam voor je kind heel zorgvuldig. De mooiste naam, dat moet hem worden. Heel irritant, als iemand dan continu de naam verkeerd uitspreekt.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
Lorraine (39) is gelukkig getrouwd en moeder van acht kinderen in de leeftijd van 19, 17, 15, 13, een tweeling van 5, 3 en 1 jaar oud. Alsof dat nog niet genoeg is, is ze sinds 2007 gastouder van op dit moment twee kinderen.
Hila Noorzai heeft op Instagram verdrietig nieuws gedeeld. De presentatrice laat weten dat haar vader is overleden. Bij drie bijzondere foto’s, schrijft ze een emotioneel bericht waarin ze haar verdriet onder woorden brengt.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
