Videobeelden van je overleden kind zijn voor veel ouders van onschatbare waarde. Speciaal voor hen heeft Thinka Sanderse Living Memories opgericht: een stichting die gezinnen met een ongeneselijk ziek kind door middel van een audio- of videoportret een blijvende herinnering geeft.
Lees verder onder de advertentie
Een broodje aan tafel met het hele gezin, een spelletje spelen of een boek voorlezen: Living Memories filmt een normale dag uit het dagelijkse leven – zo gewoon, maar daarom juist zo bijzonder.
Art
Inmiddels heeft de stichting al bijna 70 kinderen op beeld vastgelegd. Zo ook Art. Hij overleed op zevenjarige leeftijd aan een hersentumor, zes weken nadat hij werd gefilmd. ‘Ik wilde graag een film van ‘normale’ dingen’, vertelt moeder Mariëlle. ‘Niet een familieportret, een jubileum of een andere gebeurtenis, maar een film van een gewoon gezin dat een dag als alle andere beleeft. Zodat we Art blijven herinneren zoals hij was.’ Ze vervolgt: ‘Ik kan niet in woorden uitdrukken hoe belangrijk deze beelden voor ons zijn. En vooral ook voor Arts broer en kleine zusjes, die nu nog te jong zijn om zich Art duidelijk te herinneren.’
Stichting Living Memories biedt de video- en audiopotretten kosteloos aan, maar is wel volledig afhankelijk van sponsors en donateurs. Wil jij ernstig zieke kinderen en hun ouders, broertjes en zusjes helpen aan een waardevolle blijvende herinnering? Hier kun je een donatie doen.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.