Met vier kinderen in grote schoolklassen, en daardoor elk weekend wel een kinderfeestje, sloeg Rachel Garlinghouse verjaardagsuitnodigingen van klasgenootjes meestal af. Tot nu.
Lees verder onder de advertentie
De reden voor haar afwijzingen was altijd een wat egoïstische, geeft ze toe in een blog: ze had simpelweg geen zin om élk weekend taxichauffeur te spelen voor feestjes van klasgenoten die haar kinderen vaak niet eens als vrienden beschouwden. Of om te socializen met andere ouders trouwens, en haar kinderen stijf van de suiker en overprikkeld terug te krijgen na uren in een lasergame-ruimte, trampolinepark of op een bowlingbaan.
Lees verder onder de advertentie
Nooit schuldig
Haar kinderen leken niet erg te zitten met de afzeggingen van hun moeder, en vergaten de uitnodigingen vrijwel meteen weer. Het ging toch zelden om échte vriendjes, en bij neefjes, nichtjes en echte vrienden waren haar kinderen altijd aanwezig. Dus voelde Rachel zich er nooit schuldig over.
Maar dit jaar is het anders, schrijft ze. Twee van haar kinderen zitten op een nieuwe school, met nieuwe klasgenootjes. Maximaal twaalf per klas, ook nog. Rachel: ‘Dat maakt de kinderen close. Familie, bijna.’ Door die verandering in sociale dynamiek, zijn kinderfeestjes opeens een kans om nieuwe vrienden te maken – óók voor haar, vindt Rachel. ‘Bovendien: met zulke kleine klassen valt een kind dat niet komt opdagen opeens heel erg op, en dat verdient niemand’, schrijft ze.
Ze herinnert zich haar eigen kinderfeestjes, vroeger. Waarop al haar vriendinnen mochten komen en haar moeder zich drie slagen in de rondte werkte om er een knalfuif van te maken – ondanks het feit dat ze nóg drie zusjes had. Hoe waardevol ze dat vond.
Dus toen haar achtjarige dochter onlangs thuiskwam met een uitnodiging van een klasgenootje dat haar dierbaar was, appte Rachel zijn moeder om te zeggen dat haar dochter dolgraag kwam. ‘Want niets is zo belangrijk als je kinderen de kans gunnen om échte vrienden te maken’, aldus Rachel.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Anita gaf haar dochter een naam met een prachtig verhaal. Jaren later staat ze voor een heel andere werkelijkheid: haar dochter wil zo snel mogelijk van die naam af.
Naomi (30) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (33). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (3). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare peuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram: @naomiappelman.
Wat begint als een luchtig uitje, verandert al snel in een rit vol rauwe eerlijkheid en kippenvelmomenten. In Vier handen op één buik deelt Nilay (18) haar verhaal, eentje dat schuurt, raakt en laat zien hoe dun de lijn soms is tussen overleven en opgeven.