Beeld: Shutterstock
Je huis hoeft geen kasteel te zijn, maar een béétje schoon en opgeruimd, mag wel. Toch? Niet bij moeder en blogger Rochaun Meadows-Fernandez. Zij is de schaamte voor haar rommelige huishouden voorbij.
‘Schoonmaken is nooit mijn ding geweest’, schrijft ze op haar blog.
Helaas voor Rochaun trouwde ze een man die schoonmaken wél belangrijk vond. ‘Het eerste jaar na ons huwelijk was het dus een uitdaging’, vertelt ze. ‘Voor het eerst schaamde ik me dat ik ons huis niet netjes hield.’ Maar sinds ze twee kinderen hebben, is de situatie anders. ‘We maken nu allebei amper schoon.’
De reden dat Rochaun bijna geen stofzuiger of vaatdoek aanraakt, is simpel: ze haat schoonmaken en het kan haar niets schelen dat haar huis een zooi is. ‘Voorheen voelde ik me er niet echt prettig bij’, geeft ze toe. ‘Vlak voor de bevalling van onze eerste hield ik mezelf voor dat ik het anders wilde gaan doen – zodat onze dochter in een opgeruimd huis zou opgroeien. Maar toen daarna al snel onze tweede kwam, zag het huis er al snel weer ontploft uit. Ik schaamde me toen een vriendin op bezoek kwam, maar die zei: ‘Joh, geen zorgen. Het ziet er naar uit dat je een peuter en een pasgeboren baby in huis hebt.’’
Lees ook:
‘Stop met schoonmaken voordat een vriendje komt spelen’ >
De meeste dagen heeft Rochaun amper tijd om haar tanden te poetsen of te douchen, schrijft ze. ‘Het laatste waar ik tijd voor heb, is stress over een rommelig huis. Zelfs mijn man kan zich er niet meer druk om maken tegenwoordig. Als moeder heb ik geleerd dat het onrealistisch is om de hoeveelheid vrije tijd díe ik heb, aan schoonmaken te besteden. Ik vind het belangrijker om plezier te hebben met mijn kinderen, dan herinneringen te maken in een huis dat er spic en span uit moet zien.’
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
