Even snel je huis aan kant maken voordat een vriendin haar kinderen bij je komt ophalen: herkenbaar? Blogger Elizabeth Broadbent is er klaar mee. ‘Dit is wie ik ben, inclusief rommel in huis. Deal with it.’
Lees verder onder de advertentie
‘Ik hoef niet perfect te zijn voor de rest van de wereld’, schrijft ze op Scary Mommy.
Waarschuwing
Toen Elizabeth door een schoolpleinmoeder werd uitgenodigd om met haar kinderen langs te komen, kreeg ze vlak voor vertrek een appje: Even een waarschuwing, ik heb niet schoongemaakt. ‘Ik dacht dat dat betekende dat de kinderen hun speelgoed niet hadden opgeruimd’, vertelt Elizabeth. ‘Als iemand zegt dat zijn huis niet schoon is, betekent dat meestal dat er 1: overal speelgoed ligt, 2: de handdoeken niet perfect recht hangen of 3: de kussens op de vloer liggen.’
Maar in eenmaal het huis van de moeder werd Elizabeth blij verrast. ‘Haar overgroeide tuin leek op de mijne’, vertelt ze. ‘Binnen lagen er geen kussens op de bank, in de hoek van de kamer zag ik een berg kleding die gestreken moest worden en op de koffietafel lag een laag stof.’ Precies hetzelfde rommelige, niet-perfecte huishouden als dat van Elizabeth. ‘Ik probeerde dat alleen altijd te verbergen. Het is een kant van mezelf waarvan ik niet wil dat de rest van de wereld die ziet.’
Lees verder onder de advertentie
‘Voer geen show op’
Terwijl hun kinderen door het huis renden, vouwden Elizabeth en haar mede-moeder de was op. Elizabeth: ‘Ondertussen vertelde ik haar over de bevalling van mijn eerste zoon. Het was heel relaxed. Terwijl het aanrecht vol met vieze borden stond, grapten we dat het niet uitmaakte als onze theekoppen niet helemaal schoon waren.’ Elizabeth komt tot de conclusie dat ze niet perfect hoeft te zijn. ‘Ik dacht: zij voert geen show op, zij is echt. In alles laat ze zien: mijn huis is in orde. Ik hoef niet perfect te zijn voor een ander. Dus als je nu bij mij langskomt, heb ik de rommel aan de kant geschoven, maar meer ook niet. Dit is wie ik ben, dit is mijn leven. Misschien lachen we er samen om en vouwen we de was, terwijl we klagen over onze peuters. Dat is het échte leven.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.