Stap je vol optimisme het consultatiebureau binnen, blijkt je kind te mager, te wild of valt er wel iets anders aan te merken waardoor je met een ingestort moeder-ego het pand weer verlaat. Drie moeders delen hun ervaring.
Thirza (30), moeder van een zoon (2): “Ons tweede bezoek aan het consultatiebureau was, laten we zeggen, een tikje stressvol. Na een grondige inspectie werd ons verteld dat onze kleine man te klein was. Onder de norm. Ondervoed zelfs. Paniek. Dus kregen we het advies: naast borstmelk ook poedermelk, dikker maken met johannesbroodpitmeel, en die fles vaker aanbieden. Prima, dacht ik; als we dat moeten doen, dan doen we dat.
Dus daar gingen we, gewapend met flesjes, poedertjes en een extra portie toewijding. Elke voeding was een militaire operatie. Johannesbroodpitmeel hier, extra flesje daar, en binnen no-time was onze kleine spruit een heuse eter. Maanden vlogen voorbij, en bij onze volgende afspraak, drie maanden later, stapte ik het consultatiebureau binnen met een trots gevoel. Ons ventje had flink wat gewicht gewonnen en was inmiddels twee maten gegroeid. Missie geslaagd, toch?
Maar nee, de vreugde was van korte duur. De verpleegkundige keek bezorgd naar de grafieken en meldde ons dat hij nu te dik was. Serieus? Te dik? Jazeker, hij moest op dieet. Ik voelde me flink in de maling genomen. Hij moest toch meer melk binnenkrijgen? En een dieet voor baby’s – dat verzin je toch niet!”
Jenna (25), moeder van twee zoons (3 en 2) en een dochter (6 maanden): “Ons derde bezoek aan het consultatiebureau zou een routinecheck zijn. Je kent het wel: meten, wegen, beetje kletsen over hoe goed je kleintje het doet. Alles ging soepel, tot het moment dat de kinderarts onze dochter oppakte om haar te onderzoeken. De eerste paar minuten verliepen vlekkeloos. Onze kleine meid lag tevreden op de onderzoeksbank en brabbelde vrolijk terwijl de kinderarts haar bekeek.
En toen gebeurde het. In een fractie van een seconde ontspande ze zich volledig en liet een indrukwekkende straal van vloeibare babypoep los. De kinderarts, een geduldige vrouw die duidelijk al het een en ander had meegemaakt, stond perplex terwijl de substantie haar nette witte jas bedekte. Er was een moment van complete stilte. Ik wist niet of ik moest lachen of huilen.
‘Nou, dat gebeurt niet elke dag’, zei de kinderarts uiteindelijk met een geforceerde glimlach. Haar professionaliteit hield haar staande, maar ik kon zien dat ze inwendig vloekte. Ik voelde het bloed naar mijn wangen stijgen van schaamte en probeerde snel wat doekjes te pakken om de schade te beperken. Thuisgekomen kon ik er eindelijk om lachen. Ons kleine meisje had haar eerste statement gemaakt in de wereld van de medische wetenschap.”
Sesanne (39), moeder van twee zoons (8 en 5) en een dochter (3): “Na een gezellig lang weekend weg had Philippa, onze jongste, zich terug in de auto ontpopt tot ware kunstenaar. Ze had zichzelf ondergekliederd met kleurrijke stiften en plakte pleisters op haar ‘wonden’.
We kwamen laat thuis, en de volgende ochtend haasten we ons, ongedoucht en wel, naar het consultatiebureau. Voor het wegen en meten dartelde Philippa vrolijk rond in haar onderbroek, terwijl ik opmerkte dat de medewerkers al nieuwsgierig naar haar benen keken.
Na een doodgewone, geslaagde afspraak kleedde ik Philippa weer aan in de gemeenschappelijke ruimte. Plotseling verscheen daar de jeugdarts, die onze kant op liep en bezorgd naar Philippa keek. ‘Heeft ze vaker ‘auw’?’ vroeg ze. Eerst dacht ik dat het een grap was, maar toen ze haar benen al duwend en trekkend begon te onderzoeken, groeide mijn bezorgdheid. ‘Deze pleisters zijn voor nepwonden en de rest is gewoon roze/rode stift’, legde ik uit. De arts keek me aan en zei: ‘Ah oké, ik dacht dat het bloedstrepen waren.’ Philippa, zich totaal niet bewust van de ophef die ze veroorzaakte, sprong op en neer, klaar voor het volgende avontuur. En ik? Ik besloot dat ik de stiften voortaan maar thuis liet, om mogelijke medische verwarring te voorkomen.”
Dit artikel verscheen eerder in het magazine van Kek Mama.
Iedere ouder kent het: je waarschuwt je kind voor iets waarvan je zéker weet dat het mis kan gaan. Je kind zegt dat het heus wel weet wat het doet, jij probeert het los te laten en denkt: prima, dan leer je het zelf wel. Tot het moment waarop je precies ziet gebeuren waarvoor je […]
Annick Velthuis, bekend van Over Mijn Lijk, gaat door een moeilijke periode. Kort nadat zij en Roy bekendmaakten uit elkaar te zijn, laat ze weten voorlopig een stap terug te doen. Niet alleen de breuk, maar ook de reacties van buitenaf hebben hun tol geëist. ‘Ik ben even klaar met vechten, met sterk zijn en […]
Vrije liefde, minder regels, lekker rondzwieren met bloemen in je haar: zo herinneren we ons de hippietijd. Maar was die generatie echt vrijer dan wij nu? En wat hielden we eraan over? Journaliste Kim Hopmans keek naar verhalen uit die tijd én naar haar eigen overvolle agenda.
Rapper Bizzey, oftewel Leo Roelandschap en zijn vrouw Renee schitteren op de cover van de nieuwe Kek Mama. Na een moeilijke tijd zijn ze happyer dan ooit. Met elkaar, maar ook als ouders van zoon November (10) en dochter Juno (3). Wij spraken ze.
Gezinsuitbreiding bij Bo Wilkes. De Echte Gooische Moeder heeft er naar eigen zeggen een ‘baby boy’ bij en stelt het nieuwste lid van haar gezin vol trots voor op Instagram.
Deborah (31) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
