Roos Schlikker (42) is journalist, columnist en moeder van zoons Miró (8) en Róman (6). In Kek Mama schrijft ze over haar gezinsleven.
“Ik voel me zo truttig”, verzucht een vriendin.
Ik knik. We hebben net aan elkaar toegegeven wat we hebben gedaan. Hier hadden we vroeger niet aan moeten denken. Het is gênant. Een teken dat we volledig zijn ingekapseld in burgerlijkheid. Zijn wij werkelijk dit soort vrouwen geworden?
Yep. Wij zijn van die moeders met een vooruitziende blik. Een planbord. Een schema. We kunnen niet ontkennen dat we het hebben gedaan: we hebben onze vakanties ruim een halfjaar van tevoren geboekt.
Ooit waren wij rugzaktoeristen. Chicks die met een Lonely Planet in de hand (het boek, want wij zijn zo oud dat je in onze wilde jaren nog geen internet had) zeeën bevoeren, woestijnen afstruinden, zich lieten tongen door locals met donkere ogen en woeste blikken. We gingen op reis zodra we genoeg geld hadden, waarheen bepaalden we onderweg, net als de plek waar we sliepen en met wie.
En moet je nu kijken. In januari begint het Grote Googelen al. Binnen een dag of tien hebben we alles uitgedokterd. Welk land, welk hotel, appartement of tent, hoelang en met wie. We drukken op send et voilà: vastgepind. “Wat is er van ons leven geworden!” roep ik uit.
Lees ook
21 dingen die je denkt als je een vakantie met kinderen boekt >
Maar dan denk ik aan die ene last minute-vakantie met de kinderen. Het enige huisje waar we nog terecht konden tochtte uit alle gaten, er zat een wespennest onder een dakgoot, al het verkrijgbare eten was gefrituurd tot de eieren bij het ontbijt aan toe en het resort was vergeven van de Engelsen die al bij het ontbijt schalden dat ze Beer en Pussy wilden.
Was ik nog ongebonden, dan had ik mijn zooi gepakt en was vertrokken. Maar bonnefooien met de kinderen, ik bracht het niet op. Op een dag lag ik bij het extreem drukke zwembad naast een Brits gevaarte dat pontifcaal op zijn enorme rug There is no future getatoeëerd had staan. En op dat moment dacht ik: hij heeft gelijk.
Kortom, last minute is heel avontuurlijk maar ook riskant. Nee, dan de uitgestippelde vakantieweken. Nu had ik alle tijd om naar ervaringen van anderen te vragen en zo te bezien wat we wel en niet wilden. Ik heb zelfs al voor de herfstvakantie gekeken. Als ik dat thuis vertel, springt Róman stralend van de bank. “Wat fijn, mam. Dan kan ik me weer heel lang verheugen!”
Zo is het. En reken maar dat there a future is.
Deze column staat in het Kek Mama Zomerboek 2018.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Video
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.
Video
Een nieuw nestje puppy’s is natuurlijk reden voor beschuit met muisjes. Ook bij de familie Jelies is er gezinsuitbreiding, al kwam die voor het gezin behoorlijk onverwacht. Hun hond Bella is in Spanje bevallen van maar liefst zes puppy’s.
Kun je intens van je kind houden en toch soms verlangen naar een leven waarin even niemand iets van je nodig heeft? Faryel is al zeven jaar moeder, en toch merkt ze dat ze nog steeds aan het ontdekken is hoe ze goed voor zichzelf kan zorgen zonder zich daar schuldig over te voelen. En […]
Jill en haar man Roel droomden van een groot gezin. Hun zoon Loet (6) bleek een ernstige verstandelijke beperking en ontwikkelingsachterstand te hebben, maar artsen konden niet achterhalen waardoor. De kans dat een tweede kindje dezelfde problematiek zou hebben, werd op 0,01 procent geschat. Toch gebeurde precies dat bij hun dochter Marie (3). Op haar […]
In het gezin Jelies wordt aan tafel niet alleen gegeten, maar ook regelmatig gesproken over opvoeding en school.
Soms zit je met een dilemma waar je zelf niet uit komt. Wat doe je dan? Je roept hulp in van andere moeders. Al is het gewoon om even flink te klagen. Wie weet, komt er daadwerkelijk nog nuttig advies uit voort. Deze week: Jade.
