Roos Schlikker (42) is journalist, columnist en moeder van zoons Miró (8) en Róman (6). In Kek Mama schrijft ze over haar gezinsleven.
Lees verder onder de advertentie
“Ik voel me zo truttig”, verzucht een vriendin.
Ik knik. We hebben net aan elkaar toegegeven wat we hebben gedaan. Hier hadden we vroeger niet aan moeten denken. Het is gênant. Een teken dat we volledig zijn ingekapseld in burgerlijkheid. Zijn wij werkelijk dit soort vrouwen geworden?
‘Wat is er van ons leven geworden’
Yep. Wij zijn van die moeders met een vooruitziende blik. Een planbord. Een schema. We kunnen niet ontkennen dat we het hebben gedaan: we hebben onze vakanties ruim een halfjaar van tevoren geboekt.
Ooit waren wij rugzaktoeristen. Chicks die met een Lonely Planet in de hand (het boek, want wij zijn zo oud dat je in onze wilde jaren nog geen internet had) zeeën bevoeren, woestijnen afstruinden, zich lieten tongen door locals met donkere ogen en woeste blikken. We gingen op reis zodra we genoeg geld hadden, waarheen bepaalden we onderweg, net als de plek waar we sliepen en met wie.
Lees verder onder de advertentie
En moet je nu kijken. In januari begint het Grote Googelen al. Binnen een dag of tien hebben we alles uitgedokterd. Welk land, welk hotel, appartement of tent, hoelang en met wie. We drukken op send et voilà: vastgepind. “Wat is er van ons leven geworden!” roep ik uit.
Maar dan denk ik aan die ene last minute-vakantie met de kinderen. Het enige huisje waar we nog terecht konden tochtte uit alle gaten, er zat een wespennest onder een dakgoot, al het verkrijgbare eten was gefrituurd tot de eieren bij het ontbijt aan toe en het resort was vergeven van de Engelsen die al bij het ontbijt schalden dat ze Beer en Pussy wilden.
Lees verder onder de advertentie
Was ik nog ongebonden, dan had ik mijn zooi gepakt en was vertrokken. Maar bonnefooien met de kinderen, ik bracht het niet op. Op een dag lag ik bij het extreem drukke zwembad naast een Brits gevaarte dat pontifcaal op zijn enorme rug There is no future getatoeëerd had staan. En op dat moment dacht ik: hij heeft gelijk.
Verheugen
Kortom, last minute is heel avontuurlijk maar ook riskant. Nee, dan de uitgestippelde vakantieweken. Nu had ik alle tijd om naar ervaringen van anderen te vragen en zo te bezien wat we wel en niet wilden. Ik heb zelfs al voor de herfstvakantie gekeken. Als ik dat thuis vertel, springt Róman stralend van de bank. “Wat fijn, mam. Dan kan ik me weer heel lang verheugen!”
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Lady Gaga en haar verloofde Michael Polansky hebben hun eerste kind verwelkomd, werd vorige week bekend. Nu blijkt dat ze al maanden geleden is bevallen.
Een broek, spijkerrok of gewone jurk? Lou (7) bedankt ervoor. Marloes’ dochter weigert gewone kleding aan te trekken. Als het aan haar ligt, vertrekt ze iedere ochtend in een prinsessenjurk naar school.