Opvoeden is misschien wel de moeilijkste job ooit. Als moeder zijnde leer je gaande weg. Zo ook Vivian (34), moeder dan Dani. Wanneer ze haar zoon van 4 naar bed brengt en een simpel zinnetje gebruikt om hem in dromenland te krijgen, schrikt ze.
Lees verder onder de advertentie
Vleugje frustratie
“‘Dani, het is al veel te laat, lieverd. Alle vriendjes van jou liggen al heerlijk te dromen.’ Deze zin floept vaak uit mijn mond, doordrenkt met een vleugje frustratie, gericht op mijn eigenwijze zoon. In momenten van wanhoop grijp ik instinctief naar het vergelijken van mijn kind met anderen, puur en alleen om hem te laten gehoorzamen. Maar diep van binnen besef ik dat ik hem onbewust leer om beslissingen te nemen op basis van de massa, niet op basis van zijn eigen behoeften of onze gezinswaarden.
Als hij ouder is en zijn klasgenoten de leraar belachelijk maken, wil ik dat hij dapper genoeg is om hier niet aan mee te doen of nog beter: hier iets van te zeggen. Als hij tiener is en zijn vrienden hem uitnodigen om te drinken of drugs te gebruiken, hoop ik dat hij de veilige route kiest. Als diezelfde vrienden oneerbiedig over vrouwen praten, wens ik dat hij zijn stem verheft en actie onderneemt.
Ik wil dat hij bewust selecteert wie hij in zijn inner circle toelaat, de moed boven het gemak verkiest, zonder te handelen om zijn populariteit te vergroten. Het verlangen naar acceptatie en erbij horen zit diep geworteld. Nee zeggen tegen vrienden kan ongemakkelijk en uitdagend zijn. Juist daarom is het van belang dat hij leert leven volgens zijn eigen waarden.
Lees verder onder de advertentie
Doordachte keuzes
Dus, als ik wil dat mijn kind doordachte keuzes maakt, moet ik ophouden hem dingen voor te kauwen enkel omdat anderen het ook zo doen. Ik moet hem laten begrijpen waarom het eten van groenten essentieel is voor zijn welzijn, waarom een goede nachtrust cruciaal is voor zijn gezondheid. We moeten oprechte en gerichte gesprekken voeren. Hij moet het recht hebben om te twijfelen, vragen te stellen en uiteindelijk zelf beslissingen te nemen.
Dit betekent dat ik meer creativiteit, geduld en empathie moet tonen bij het stellen van grenzen, in plaats van simpelweg te verlangen dat hij de voetsporen van anderen volgt. Belangrijker nog, ik moet ook reflecteren op mijn eigen keuzes, zoals waarom ik een promotie nastreef of de nieuwste yogaleggings koop. Draait het om het voldoen aan de verwachtingen van anderen, of is het in lijn met mijn diepste waarden en doelen in het leven?”
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.