Bankrekening een inkomen
Beeld: Getty

Helena (47) woont samen met Dirk (61) en is moeder van Nora (7) en Faas (5). Ze leven van haar salaris: € 2100 netto per maand.

“Toen ik van de week met mijn dochter door de supermarkt liep, zag ik een leuke aanbieding: het boek Dolfje weerwolfje voor een tientje. Ik had het al in mijn winkelmand gelegd, toen Dirk belde. Ik vertelde hem van mijn vondst. ‘Eh, kijk even naar onze bankrekening Helena, dat kunnen we nu niet betalen.’ Dan denk ik wel even: verdorie, als dít al niet meer kan. 

 

Wat een luxe dat ik bij de kinderen kon zijn

Dirk had een eigen zaak toen ik hem ontmoette, een winkel in herenmode en sportkleding. Ik werkte fulltime bij een veilinghuis. Toen we kinderen kregen, ging ik drie dagen per week werken. Dirk haalde zo’n veertigduizend euro per jaar aan inkomen uit de zaak. Met mijn parttime salaris erbij hadden we het hartstikke goed. Achteraf besef ik nog meer wat voor luxe het was dat ik die eerste jaren zo veel bij Nora en Faas kon zijn. In de winkel kwamen de laatste jaren steeds minder klanten. Drie jaar geleden heeft Dirk de zaak noodgedwongen moeten sluiten. Een enorme klap, ook financieel. Als ondernemer had hij geen recht op een uitkering. En gezien zijn leeftijd had solliciteren weinig zin.

 

Uitdaging die ik in mijn werk mis

We waren er snel uit dat ik meer zou moeten gaan werken. Inmiddels werkte ik als juridisch secretaresse bij een accountantskantoor, en gelukkig kon ik daar zonder problemen van drie naar vijf dagen. Niet dat ik stond te juichen. Ik heb een fijne werkgever, word gewaardeerd, we werken in een prachtig pand, maar het is niet de droombaan die ik voor ogen had toen ik na de middelbare school Frans ging studeren. De uitdaging die ik in mijn werk mis, kon ik vroeger compenseren door af en toe les te geven in Nederlands en Frans. Of lekker veel te lezen. Daar is nu geen tijd meer voor.

 

Met zijn vieren van een inkomen rondkomen

Sinds drie jaar moeten we met zijn vieren rondkomen van één inkomen. Elke maand komt er €2100 netto binnen. Eigenlijk moet ik daarvan iets apart zetten voor mijn pensioen, maar dat geld hebben we nu te hard nodig. Als er iets onvoorziens gebeurt – deze maand is bijvoorbeeld mijn dure fiets met kinderzitjes gejat – moeten we echt de eindjes aan elkaar knopen. Toch ben ik er trots op dat het mij lukt in mijn eentje ons gezin te onderhouden. Dat we onze dochter naar judo kunnen laten gaan. En ook gewoon op vakantie kunnen in de zomer. Mijn kinderen komen niks tekort. Maar ik kan niet ontkennen dat ik het jammer vind dat we onze levensstandaard flink hebben moeten aanpassen.

 

Groot contrast met collega's

Het contrast met de collega’s op mijn werk, met hun dure auto’s en tweede huizen, is groot. Voor ons geen bezoekjes aan de biologische winkel, terwijl ik het zo belangrijk vind duurzame producten te kopen. Geen prijzige cocktails in een van de hippe tenten die in mijn buurt als paddenstoelen uit de grond schieten. En hoezeer ik ook besef dat het geen eerste levensbehoefte is, ik baal er echt van dat we al jaren niet kunnen gaan skiën – dat vind ik zo’n beetje het leukste wat er is. 

 

De dood van mijn vader

Het is ook jammer dat ik mijn moeder nooit meer iets kan toestoppen. Sinds mijn vader op zijn 48ste plotseling overleed aan een hartstilstand, heeft zij het niet breed. De dood van mijn vader heeft mij geleerd hoe kwetsbaar het leven is, en hoe kwetsbaar onze situatie. Daar maak ik me soms zorgen om. Voor de kinderen is het fijn dat hun vader er is wanneer ze uit school komen en dat hij ze overal naartoe kan brengen – iets waar ik best jaloers op ben.

 

Het principe 'wie betaalt, bepaalt'

Soms hebben we discussies. Dirk vind het nodig dat we een werkster nemen, ik denk: je kunt toch zelf schoonmaken? Hoe opgeruimd en georganiseerd ik ook ben op mijn werk, thuis is het een rommeltje. En ik wil niet leven volgens het principe ‘wie betaalt, bepaalt’, maar soms moet ik op mijn tong bijten. Ik begrijp dat het vervelend voor hem is dat hij bij mij moet aankloppen als hij iets graag wil. Naar een concert van Bruce Springsteen, bijvoorbeeld. Dirk probeert af en toe iets bij te verdienen met kleine klusjes, of door onze auto te verhuren op een online deelplatform. En hij werkt aan een roman. Hij gaat er stiekem van uit dat het een bestseller wordt, en het is ook echt een goed boek, maar hoe realistisch is die hoop?

 

Vastzit in een baan die ik heb voor het geld

Ik was altijd iemand die van dag tot dag leefde. Ik reisde de halve wereld rond, heb in Brazilië gewoond en in Australië. Als ik het ergens naar mijn zin had bleef ik maanden hangen. Toen ik Dirk ontmoette, droomde ik er nog van om een hotel te beginnen in Patagonië. Nog steeds zegt een stemmetje in mijn hoofd dat ik iets heel anders wil gaan doen als ik later groot ben. De werkelijkheid is dat ik vastzit in een baan die ik heb voor het geld. Dat is soms best beklemmend. Als ik een man had met een goed inkomen, zou mijn leven er heel anders uitzien. Aan de andere kant: ik hoef geen andere man. Ik ben gelukkig met deze. En er is ook een voordeel aan zijn leeftijd: over een paar jaar krijgt hij AOW.”

 

Dit artikel staat in Kek Mama 05-2016

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

BN'er-moeders op Instagram

Van weekendboodschappen tot aan huiswerk: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Kusje

 

Zò trots en zò gek op dit heerlijke jochie, #LUX ❤️

Een bericht gedeeld door Bettina Holwerda (@bettina_holwerda) op


Lievelingsplek

 

Mijn lievelingsplekje. #brabant #mijnthuis #familie #❤️

Een bericht gedeeld door Vivian Reijs - VIVONLINE (@vivianreijs_vivonline) op


Hard aan het werk

 

Hier wordt een boekbespreking voorbereid. #lampje

Een bericht gedeeld door Georgina Verbaan (@gverbaan) op


Zou het genoeg zijn?

 

Lees ook
Boodschappen doen met drie kinderen: zo doe je dat in 15 minuten >


'Spontane foto'

 

Zie hier het resultaat van het maken van een ‘spontane foto’ 😂❤️

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Wijze woorden

 

✨door Rupi Kaur via @mothermusemag

Een bericht gedeeld door Romy Boomsma 🌿 (@romyboomsma) op


Prachtige foto

 

 

 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

harde werker en moeder
Beeld: Pexels

Als advocaat staat blogger Candace Alnaji vrouwen bij die gediscrimineerd worden op de arbeidsmarkt omdat ze zwanger zijn of kinderen hebben. ‘Hun kansen worden ontnomen omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen.’

‘Maar je kunt heel goed én een harde werker én moeder zijn’, schrijft ze op Scary Mommy.
 

Identiteit

Candace las een essay van een zwangere vrouw, waarin zij uitlegde dat zij zichzelf geen ‘moeder’ zou gaan noemen. De reden: ze wilde niet dat haar identiteit als moeder de rest van haar leven zou overschaduwen. ‘Inmiddels heeft ze een baby en beschrijft ze zichzelf in haar blogs nog steeds niet als moeder’, zegt Candace. ‘Daar is niets mis mee - iedereen moet zichzelf op zijn eigen manier uiten. Maar als ik een blog schrijf, zal ik mezelf altijd moeder noemen.’

 

Lees ook:
'Het moederschap staat gelijk aan 2,5 fulltime baan' >

 

Discriminatie

Candace is advocaat op het gebied van arbeidsdiscriminatie. ‘Voordat ik kinderen kreeg’, vertelt ze, ‘vertegenwoordigde ik moeders. Zij werden door hun werkgevers gediscrimineerd op basis van hun status als moeder. Ze werden lastig gevallen omdat ze een miskraam hadden of omdat ze leden aan een postnatale depressie.’ Sinds Candace zelf kinderen heeft, kan ze hun pijn en frustratie heel goed voorstellen. ‘Veel moeders worden hun kansen ontnomen – gewoon omdat ze het lef hadden om een kind ter wereld te brengen en vervolgens blijven werken.’
 

‘Moeder én goede werker’

Volgens Candace is het belangrijk om de huidige en toekomstige generatie vrouwen te laten zien dat je heel goed een moeder én iets anders kunt zijn. ‘Het moederschap vormt een heel groot deel van je identiteit’, legt ze uit, ‘maar daarnaast kun je ook een goede werker zijn. We hebben vrouwen nodig die zeggen: ‘Ik ben advocaat en ook een moeder. Ik ben verpleegster en ook een moeder.’ Dus of ik nou tachtig of twaalf uur per week werk, ik zal in mijn blogs altijd schrijven dat ik een advocaat, schrijfster én moeder ben.’


 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >