bankrekening een inkomen
Beeld: Pixabay

Helena (47) woont samen met Dirk (61) en is moeder van Nora (7) en Faas (5). Ze leven van haar salaris: € 2100 netto per maand.

“Toen ik van de week met mijn dochter door de supermarkt liep, zag ik een leuke aanbieding: het boek Dolfje weerwolfje voor een tientje. Ik had het al in mijn winkelmand gelegd, toen Dirk belde. Ik vertelde hem van mijn vondst. ‘Eh, kijk even naar onze bankrekening Helena, dat kunnen we nu niet betalen.’ Dan denk ik wel even: verdorie, als dít al niet meer kan. 

 

Wat een luxe dat ik bij de kinderen kon zijn

Dirk had een eigen zaak toen ik hem ontmoette, een winkel in herenmode en sportkleding. Ik werkte fulltime bij een veilinghuis. Toen we kinderen kregen, ging ik drie dagen per week werken. Dirk haalde zo’n veertigduizend euro per jaar aan inkomen uit de zaak. Met mijn parttime salaris erbij hadden we het hartstikke goed. Achteraf besef ik nog meer wat voor luxe het was dat ik die eerste jaren zo veel bij Nora en Faas kon zijn. In de winkel kwamen de laatste jaren steeds minder klanten. Drie jaar geleden heeft Dirk de zaak noodgedwongen moeten sluiten. Een enorme klap, ook financieel. Als ondernemer had hij geen recht op een uitkering. En gezien zijn leeftijd had solliciteren weinig zin.

 

Uitdaging die ik in mijn werk mis

We waren er snel uit dat ik meer zou moeten gaan werken. Inmiddels werkte ik als juridisch secretaresse bij een accountantskantoor, en gelukkig kon ik daar zonder problemen van drie naar vijf dagen. Niet dat ik stond te juichen. Ik heb een fijne werkgever, word gewaardeerd, we werken in een prachtig pand, maar het is niet de droombaan die ik voor ogen had toen ik na de middelbare school Frans ging studeren. De uitdaging die ik in mijn werk mis, kon ik vroeger compenseren door af en toe les te geven in Nederlands en Frans. Of lekker veel te lezen. Daar is nu geen tijd meer voor.

 

Met zijn vieren van een inkomen rondkomen

Sinds drie jaar moeten we met zijn vieren rondkomen van één inkomen. Elke maand komt er €2100 netto binnen. Eigenlijk moet ik daarvan iets apart zetten voor mijn pensioen, maar dat geld hebben we nu te hard nodig. Als er iets onvoorziens gebeurt – deze maand is bijvoorbeeld mijn dure fiets met kinderzitjes gejat – moeten we echt de eindjes aan elkaar knopen. Toch ben ik er trots op dat het mij lukt in mijn eentje ons gezin te onderhouden. Dat we onze dochter naar judo kunnen laten gaan. En ook gewoon op vakantie kunnen in de zomer. Mijn kinderen komen niks tekort. Maar ik kan niet ontkennen dat ik het jammer vind dat we onze levensstandaard flink hebben moeten aanpassen.

 

Groot contrast met collega's

Het contrast met de collega’s op mijn werk, met hun dure auto’s en tweede huizen, is groot. Voor ons geen bezoekjes aan de biologische winkel, terwijl ik het zo belangrijk vind duurzame producten te kopen. Geen prijzige cocktails in een van de hippe tenten die in mijn buurt als paddenstoelen uit de grond schieten. En hoezeer ik ook besef dat het geen eerste levensbehoefte is, ik baal er echt van dat we al jaren niet kunnen gaan skiën – dat vind ik zo’n beetje het leukste wat er is. 
 

Lees ook
Bankrekening: 'We moeten nog negen dagen met 3 euro doen' >

 

De dood van mijn vader

Het is ook jammer dat ik mijn moeder nooit meer iets kan toestoppen. Sinds mijn vader op zijn 48ste plotseling overleed aan een hartstilstand, heeft zij het niet breed. De dood van mijn vader heeft mij geleerd hoe kwetsbaar het leven is, en hoe kwetsbaar onze situatie. Daar maak ik me soms zorgen om. Voor de kinderen is het fijn dat hun vader er is wanneer ze uit school komen en dat hij ze overal naartoe kan brengen – iets waar ik best jaloers op ben.

 

Het principe 'wie betaalt, bepaalt'

Soms hebben we discussies. Dirk vind het nodig dat we een werkster nemen, ik denk: je kunt toch zelf schoonmaken? Hoe opgeruimd en georganiseerd ik ook ben op mijn werk, thuis is het een rommeltje. En ik wil niet leven volgens het principe ‘wie betaalt, bepaalt’, maar soms moet ik op mijn tong bijten. Ik begrijp dat het vervelend voor hem is dat hij bij mij moet aankloppen als hij iets graag wil. Naar een concert van Bruce Springsteen, bijvoorbeeld. Dirk probeert af en toe iets bij te verdienen met kleine klusjes, of door onze auto te verhuren op een online deelplatform. En hij werkt aan een roman. Hij gaat er stiekem van uit dat het een bestseller wordt, en het is ook echt een goed boek, maar hoe realistisch is die hoop?

 

Vastzit in een baan die ik heb voor het geld

Ik was altijd iemand die van dag tot dag leefde. Ik reisde de halve wereld rond, heb in Brazilië gewoond en in Australië. Als ik het ergens naar mijn zin had bleef ik maanden hangen. Toen ik Dirk ontmoette, droomde ik er nog van om een hotel te beginnen in Patagonië. Nog steeds zegt een stemmetje in mijn hoofd dat ik iets heel anders wil gaan doen als ik later groot ben. De werkelijkheid is dat ik vastzit in een baan die ik heb voor het geld. Dat is soms best beklemmend. Als ik een man had met een goed inkomen, zou mijn leven er heel anders uitzien. Aan de andere kant: ik hoef geen andere man. Ik ben gelukkig met deze. En er is ook een voordeel aan zijn leeftijd: over een paar jaar krijgt hij AOW.”

 

Dit artikel staat in Kek Mama Magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

Beter goed gejat, dan slecht bedacht: dat geldt zeker voor deze geniale ouderschaps lifehacks van Bored Panda.

Schoonmaakhulp

parenting hacks

 

Geniale geheugensteun

parenting hacks

 

Later krijg je de volle laag, maar het werkt

parenting hacks

 

Lees ook:
Föhn je eten - en 8 andere lifehacks die alleen kinderen bedenken >

 

Geen bad? Geen probleem

parenting hacks

 

Je eigen iglo maak je in een handomdraai (wel even duimen voor sneeuw)

parenting hacks

 

Stukken goedkoper dan een kleed

parenting hacks

 

Nooit meer eentje kwijt

parenting hacks

 

Mama ziet alles

parenting hacks

 

Printen maar

parenting hacks

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

 

Van haren in het doucheputje tot tandpastaresten in de wasbak: je badkamer kun je niet altijd door een ringetje halen. Dat is ook niet wat moeder Katie Bingham-Smith verlangt, maar wél dat haar kinderen hun eigen troep opruimen.

'Vanaf nu gelden er regels in onze badkamer’, schrijft ze op haar blog.

 

Piepklein restje

‘Op een dag vond ik tandpasta op de spiegel, het raam, de vensterbank en zelfs op de toiletbril’, vertelt Katie. ‘En wc-papier was nergens te bekennen – ja, een piepklein restje, maar een nieuwe toiletrol ophangen? Ho maar. Vanaf dat moment was ik er klaar mee.’

 

Lees ook:
5 loeihandige tips voor het schoonmaken van de badkamer >

 

Regels

Katie verwacht heus niet dat haar badkamer spic en span is. ‘Ik begrijp dat er soms remsporen te zien zullen zijn en dat we af en toe vergeten om onze handdoeken op te hangen’, zegt ze. ‘Maar van een nieuwe toiletrol ophangen word je echt niet moe. En ik mag toch wel van mijn kinderen verwachten dat ze het een béétje netjes houden?’ En dus heeft Katie een aantal regels opgesteld. Ze beschrijft ze kort en bondig:

  • ‘Wat er ook uit je lichaam komt, het is je eigen verantwoordelijkheid om het op te ruimen. Alles.’
     
  • ‘Lege flesjes, tubes en ander prul gooi je niet op de grond of in de vensterbank, maar in de prullenbak.’
     
  • ‘En leeg die prullenbak als-ie vol is.’
     
  • ‘Hang een nieuwe toiletrol op indien nodig. Ook als er nog maar één velletje aanhangt.’
     
  • ‘Handdoeken en badmatten hang je op de haak.’
     
  • En haar laatste, misschien wel meest briljante regel: ‘Doe je dit niet en maak je de badkamer alsnog vies? Dan kan je het wifi-wachtwoord schudden.’

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >