Aan jou zou het niet liggen, jij zou je kind alles meegeven om een genereus, eerlijk en compassievol persoon te worden, een aanwinst voor de mensheid. Maar goede bedoelingen leiden niet altijd tot het gewenste resultaat.
Lees verder onder de advertentie
Fijn, die betrokkenheid
Kathy (35): “Ik had eens in een boek over ouderschap gelezen dat straffen en belonen achterhaald is. Je kunt je kind beter zelf consequenties laten ondervinden, stond er. Ofwel: wil hij geen jas aan? Prima, ga maar zelf voelen dat het koud is. Hoe dat uitpakte? De consequenties waren er vooral voor mij, namelijk dat ík door de juf op het matje werd geroepen, omdat ouders op het schoolplein hun zorgen hadden geuit over mijn kind. Of we misschien krap bij kas zaten, was haar vraag.”
Lees verder onder de advertentie
De kleine kapitalist
Merche (39): “Ik wilde mijn kind leren dat je moet werken voor je centen. Ik dacht dat ik haar zo de waarde van geld zou meegeven. Dus toen ze met het idee kwam om te stofzuigen voor een euro, reageerde ik daar enthousiast op. Al gauw vroeg ze of ze ook de ramen mocht lappen voor een euro. En de keuken mocht poetsen voor een euro. En de vaatwasser mocht uitruimen voor een euro. Voor ik het wist had ze binnen één middag tien euro verdiend en troonde ze ons daarna mee naar de speelgoedwinkel om slijm te kopen. ‘Is de winkel morgen ook open? Dan doe ik het morgen allemaal nog een keer’, zei ze. Ik besefte op dat moment dat het ergens was misgegaan met mijn methode.”
Jessica (43): “Het leek me mooi om iedere dag uitvoerig te bespreken hoe de dag van mijn kinderen was geweest. In bed, vlak voor het slapengaan, bleef mijn zoon maar vertellen over wat hij allemaal had gedaan die dag. Goh, hij heeft er echt behoefte aan, dacht ik. Tot ik door begon te krijgen dat het hem niet om de onverdeelde aandacht van zijn moeder ging, maar dat hij ieder excuus aangreep om maar niet te hoeven gaan slapen. Toen ik besloot deze gesprekken eens ’s middags al te voeren, kwam er opeens niks meer uit.”
Lees verder onder de advertentie
Kinderarbeid
Eefje (32): “Ik had veel onderzoek gedaan naar hoe je een kind goed kunt voorbereiden op de komst van een broertje of zusje. ‘Als je zusje er is, ben jij grote broer, dat is een hele belangrijke taak, jij mag papa en mama dan helpen’, zei ik tegen mijn zoon. Dat ik deze boodschap misschien iets te vaak en vurig heb verkondigd, bleek toen mijn zoon hard moest huilen op de dag van de geplande keizersnee. ‘Ik wil mijn zusje niet, want dan moet ik voor haar zorgen en ik wil gewoon spelen’, riep hij met tranen over zijn wangen.”
Lees verder onder de advertentie
“‘Ik hoef jou geen kusje te geven van mama, omdat jij stinkt’, aldus mijn dochter tegen mijn schoonvader. Tot zover mijn poging haar iets bij te brengen over het aangeven van grenzen.” En nog vier van dit soort verhalen, vind je hier.
Deze verhalen las je eerder in Kek Mama The Next Generation.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]