Zangeres Anouk is in Marokko en staat als astmapatiënt voor een duivels dilemma: of ze riskeert haar gezondheid tijdens haar vlucht naar huis, of ze blijft waar ze is en kan hierdoor niet bij haar zes kinderen zijn.
Op Instagram deelt ze haar verhaal.
Anouk (44) vloog vorige week naar Marokko om in alle rust te schrijven aan nieuwe muziek. Ze zou slechts vier dagen blijven, maar zit vanwege het coronavirus nog steeds vast: veel vluchten van en naar Europa zijn voor onbepaalde tijd geschrapt. Hierdoor heeft ze haar kinderen al een week niet gezien.
Lees ook
‘Moet ik opa en oma nog wel laten oppassen nu het coronavirus heerst?’ >
De zangeres werd overgeplaatst naar een ander hotel, kreeg medicijnen voor haar zware astma en kon zelfs op een vlucht mee naar Nederland, maar toch is ze ongerust. “Ik ben zo bang dat ik het oppak en het meeneem naar huis. Het is een soort dilemma. Ik wil gaan, maar het is ook een groot risico.”
Bron: AD.nl
Meer Kek Mama? Volg ons op Facebook >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Opa en oma die een studiepotje openen, het collegegeld betalen of zo nu en dan wat toestoppen: het is natuurlijk hartstikke fijn als het kan. Maar financiële hulp van grootouders kan volgens nieuw onderzoek ook écht verschil maken.
