Beeld: Kek Mama
3 oktober, 2026 - 14:00
·
Leestijd: 4 minuten
Toen Lotte (33) verliefd werd op Mark (35), nam ze zijn muzieksmaak maar voor lief. Zijn voorliefde voor AC/DC hoorde nu eenmaal bij het pakket. Geen probleem, dacht ze. Tot hun dochter Chloé (3) zich ermee ging bemoeien. Want die blijkt verdacht veel op haar vader te lijken.
Lees verder onder de advertentie
Lotte: ”Mijn man Mark en ik verschillen op een aantal punten van mening. Over hoe vaak je een vaatdoekje moet vervangen bijvoorbeeld. Over de vraag of je een lege wc-rol direct weggooit of hem blijkbaar eerst drie dagen naast de prullenbak moet bewaren. En over muziek. Vooral muziek.
Muziek
Mark vindt namelijk dat er weinig problemen in het leven zijn die niet opgelost kunnen worden door AC/DC heel hard aan te zetten. Ik vind dat er weinig problemen in het leven zijn die niet erger worden als je AC/DC heel hard aanzet. Tot voor kort hielden we elkaar daarin redelijk in evenwicht. Hij zette zijn muziek aan, ik draaide hem zachter. Hij zette hem weer harder, ik keek boos. Een prima huwelijk dus. Alleen hadden we bij het krijgen van een kind één belangrijk detail over het hoofd gezien: dat kind zou ooit óók een mening krijgen.
Lees verder onder de advertentie
Mama, wie?
Ik had mezelf wijsgemaakt dat Chloé vanzelf mijn kant zou kiezen. Ik ben tenslotte degene die haar drie jaar lang liefdevol heeft blootgesteld aan muziek waarbij je niet onmiddellijk de behoefte krijgt om met je hoofd op en neer te schudden. Maar blijkbaar werkt erfelijkheid anders. Daar kwam ik afgelopen zondag achter.
Lees verder onder de advertentie
Ik stond in de keuken koffie te zetten toen vanuit de woonkamer de eerste gitaarakkoorden klonken. Hard. Natuurlijk. ‘Mark!’ riep ik. Geen reactie. ‘Máárk!’ Nog steeds niks. Waarschijnlijk kon hij me niet horen. Gek. Ik liep richting de woonkamer om te vragen of de buren misschien ook recht hadden op een rustige zondag, toen Chloé ineens vanuit haar kamer kwam aanrennen.
Eindelijk, dacht ik. Een medestander. Misschien zou ze zeggen dat papa’s muziek te hard stond. Misschien vond ze het zelfs een beetje eng. Ik stond al klaar om haar liefdevol op te tillen en tegen Mark te zeggen: ‘Zie je wel?’ Chloé rende de woonkamer in, ging pal voor haar vader staan en schreeuwde: ‘HARDER, PAPA! HARDER!’
Lees verder onder de advertentie
Het kind heeft smaak
Mark keek naar haar alsof hij zojuist persoonlijk te horen had gekregen dat hij Vader van het Jaar was geworden. ‘Hoor je dat?’ zei hij tegen mij, met een grijns waar ik direct een hekel aan had. ‘Het kind heeft smaak.’ Het kind heeft geen smaak. Het kind is drie. Vorige week at ze nog een stukje stoepkrijt.
Lees verder onder de advertentie
Maar daar stond ze. In haar pyjama, op blote voeten, met haar haar alle kanten op. Te springen alsof ze op de eerste rij van een uitverkocht stadion stond. Mark draaide de muziek nog iets harder. Chloé begon nog harder te springen.
Officieel in de minderheid
Even later begon Chloé ook nog met haar hoofd heen en weer te bewegen. Geen idee waar ze dat vandaan had. Nou ja, eigenlijk wel. Mark deed natuurlijk enthousiast mee. Ik keek naar die twee en realiseerde me dat ik jarenlang had gedacht dat ik thuis nog enige invloed had. Dat bleek schattig naïef.
Want als een driejarige eenmaal ontdekt dat je kunt roepen ‘HARDER PAPA!’ en papa vervolgens daadwerkelijk de muziek harder zet, is er geen weg meer terug. Toen het nummer afgelopen was, werd het eindelijk stil. Zeven heerlijke seconden lang.
Toen hoorde ik Chloé: ‘Nog een keer!’ Mark keek naar mij. Ik keek naar Mark. Hij drukte opnieuw op play. Ik ben naar boven gegaan, naar mijn oordoppen.”
Dat zijn dochter op hem lijkt, kan Roy niet ontkennen. Maar één ding aan hun bijzondere band raakt hem misschien nog wel het meest. Je leest het hier.
Lees verder onder de advertentie