Beeld: 123RF
Beeld: 123RF

Omdat het nooit te laat is voor goede voornemens, duikt Jorinde na een jaar uitstelgedrag eindelijk de sportschool in. En denkt daarbij van alles.

  1. Nou, in zo’n fitnesslegging en handig gesneden sporttop valt het eigenlijk best mee, dat lichaam.
     
  2. Met behulp van wat corrigerend ondergoed, dan.
     
  3. Zouden die andere vrouwen dat ook dragen?
     
  4. Nee, die bewandelen deze martelgang vast wél met discipline. Drie keer per week. Al jarenlang. Die zijn gewoon slank zonder hulpmiddelen, door al dat sporten.
     
  5. Maar die hebben vast geen kinderen; een blokjesbuik is nu eenmaal niet haalbaar na twee achtponders.
     
  6. Oké, én twee keer negen maanden lang patat-met en pindakaas.
     
  7. Al was dat tien jaar geleden: ik heb écht geen excuus meer.
     
  8. Even doorbijten, en dan ben ik na twee weken vast verslaafd.
     
  9. Wil ik ook opeens drie avonden per week, in plaats van Netflixen.
     
  10. En zie ik slablaadjes als een traktatie en snap opeens niet meer wat ik in godsnaam nou zo lekker vond aan Franse kaas en pasta.
     
  11. De kinderen zijn ook meer dan oud genoeg om even een uurtje alleen thuis te blijven, terwijl ik train.
     
  12. Die instructeur keek wel gek, zeg. Alsof ‘ie denkt dat ik zelf niet weet hoe ik die crosstrainer moet instellen.
     
  13. “Ja, dat is inderdaad een beetje te licht; doe maar een paar tandjes pittiger, hoor. Ik heb tenslotte hiervoor járen wel gesport. Muscle memory hè, je kent het.”
     
  14. Oké, af en toe dan. Kostte me nog tachtig euro per maand ook, die ene keer in de drie weken spinnen/pilates/krachttraining.
     
  15. Maar met kinderen aan je arm naar opvang, supermarkt en sportclubs rennen, telt ook als een work-out, toch?
     
  16. En drie verdiepingen stofzuigen staat toch al snel gelijk aan twintig minuten cardio.
     
  17. Oef, best een beetje pittig, dit standje. Zou de instructeur het merken als ik ‘m toch wat lichter zet?
     
  18. Nu lopen er dus van die zweetstraaltjes tussen mijn borsten.
     
  19. En mijn billen.
     
  20. Daarom sport dus niemand in corrigerend ondergoed.
     
  21. Nou ja, over een paar weken heb ik het niet meer nodig.
     
  22. Twintig jaar geleden deed je dit dus in zo’n aerobicspakje met een string over je legging. Je zou toen maar veertig zijn, met overtollige babykilo’s.
     
  23. Als ik straks thuiskom, heb ik hoe dan ook een wijntje verdiend.
     
  24. Wel twee, vind ik, na deze fanatieke onzin.
     
  25. Misschien kan ik komende zomer wel zo’n leuk kort truitje aan, wat nu zo in de mode is.
     
  26. Of ziet dat er belachelijk uit als je al veertig bent?
     
  27. Met zo’n leuke hogetaillejeans ziet niemand iets van de zebrastrepen op mijn buik.
     
  28. Pff, sta ik echt pas twee minuten op dit ding? Het voelt als twee uur.
     
  29. Als ik de maand vol maak qua trainen, mag ik nieuwe hakken kopen.
     
  30. Geen nieuw jurkje, want dat is een maand later natuurlijk veel te groot.
     
  31. O god, als mijn borsten maar niet óók afvallen. Een cupje minder kan best, maar het moet wel vrouwelijk blijven.
     
  32. Ja, ik kan die crosstrainer beter een tandje lager zetten.
     
  33. Hebben de kinderen al gebeld? Die zitten nu natuurlijk alleen maar te gamen.
     
  34. En de snoepkast leeg te eten.
     
  35. Ach, kan ik me straks tenminste niet vergrijpen aan de chocola.
     
  36. En dus zéker dat tweede wijntje nemen.
     
  37. Mensenkinderen, wat is dít saai zeg.
     
  38. Als ik gewoon elke dag sex zou hebben, zou deze marteling helemaal niet nodig zijn.
     
  39. Ik bedoel: ik wandel ook al vier keer per dag met de hond.
     
  40. Ik snap ook niks van die sportschoolromances, trouwens: de instructeurs zijn allemaal twintig en de gemiddelde kerel onder die halters kan ook wel een corrigerende body gebruiken.
     
  41. En alsof die mij zien staan, met mijn rood aangelopen hoofd en zweetstraaltjes onder mijn piekhaar.
     
  42. Goed, ik maak dit trainingsrondje af, en dan moet ik misschien toch maar besluiten te gaan hardlopen.
     
  43. Wordt de hond ook strakker van.
     
  44. Of tennissen. Wel zo leuk, als ik met mijn eigen kinderen kan spelen.
     

  45.  
  46. Tja, als ik hier toch niet doorga…
     
  47. “Hoi schatje, met mama! Zeg, als jullie vast gaan douchen en een glaasje wijn voor me inschenken, ben ik over een kwartiertje thuis.”
     
  48. “O, en ik heb ontzettend goed nieuws: ik ga ook tennissen! Is dat nou niet gezellig? Omdat te vieren eten we morgen pasta. Met Franse kaas.”

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

BN'er-moeders op Instagram

Van stedentrips tot klussen: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Prachtige foto


Het gouden uurtje meepakken


Wandelen met papa

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Trots aan de wandel met papa 💙 #inlove #dadandson #otis @jonkarthaus #perfectsaturday

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Ah, daar is de make up

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Oooow ok.... daar is mijn Make Up! #trendsetter #wenkies

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op



Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 


Aan het klussen

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Klussen klussen klussen💪🏻🙌🏻 #familiehuis #verbouwen

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op


Nieuw familielid

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Verliefd! 🖤🐾🖤 @luckysmit1

Een bericht gedeeld door Nicolette van Dam (@nicolettevandam1) op


Genieten in New York

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Onwijs aan het genieten in NY! The big 🍏 Samen met m’n lieve zus @jettekevanlexmond

Een bericht gedeeld door Lieke van Lexmond (@liekevanlexmond) op


En softijs in Tokio

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Softijs in Japan is niet gewoon🍦Zoals met alles in dit land masteren ze alles tot in perfectie. De baguette is hier beter dan in Frankrijk, de pizza beter in Italië en de vis bij de supermarkt verser dan bij onze viswinkel. Dit ijsje is van rauwe melk gemaakt maar ze hebben ook smaken zoals cheesecake. De smaak en structuur is off the ying yang. Ik heb hier softijs gegeten met 35% vet wat het zou moeten classificeren als slagroom. Het soms bijna stressvol hoeveel goed eten er is. Je kan nooit alles eten🤦🏻‍♀️ Maar ik zal proberen zoveel mogelijk te eten en te laten zien aan je. Binnenkort op @24kitchen_nl 😘 #japan #softserve #cheesecake #milk #tokyo #icecream

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

column-malu
Beeld: Marco Kolanus

De kinderarts van het consultatiebureau vindt dat Mack qua spierkracht achterloopt ten opzichte van andere baby’s, maar als ze ons vervolgens naar de fysio doorverwijst, blijkt er niets met ‘m aan de hand…

Ik schrik me kapot als we op het consultatiebureau een brief vol ingewikkelde Latijnse benamingen in onze handen gedrukt krijgen. “Extra oefeningen heeft-ie echt nodig hoor”, zegt de arts. “Dat nekje wiebelt mij te veel. En trouwens, vanuit liggende positie neemt hij z’n hoofd nog niet mee en dat zou hij wel al moeten kunnen.” Mijn vraag of dit niet te maken heeft met het feit dat Mack met 37 weken geboren is, wuift ze vluchtig weg.

 

Goed, fysio. ‘Kan vast geen kwaad’, denk ik maar zodra we weglopen.

 

'Te lage spierspanning'

Eenmaal thuis kom ik er na wat speurwerk achter dat de niet-te-ontcijferen termen in de verwijsbrief zoveel betekenen als ‘slappe baby’ en ‘te lage spierspanning’. En toegegeven: ik hoef nog net niet aan de zuurstof. Mankeert hij nu iets ernstigs? Moeten we hem dagelijks uitputten met lastige oefeningen? En wat nu als hij op z’n eerste verjaardag nog niet zelfstandig kan zitten? Gelukkig heb ik een vriend die, ook al zou ons complete appartementencomplex in de hens vliegen, de kalmte bewaart: hij stelt me gerust en maakt een afspraak met een fysiotherapeut in de buurt.

 

Vakantiefoto's op Facebook

Een paar dagen later zitten we met Mack bij Eline. Ze stelt zich voor, vertelt wat ze doet, waar ze vandaan komt (wat ik overigens al lang weet, want een uur eerder bladerde ik nog door haar vakantiefoto’s op Facebook - ik móet immers weten wie er aan de ledematen van m’n kind gaat sjorren…) en legt Mack op de behandeltafel. Na nog geen drie minuten stelt ze ons gerust: “Geen zorgen, ik zie niets geks bij ‘m. Hij doet het prima.”

 

Lees ook
Alles wat je wilt weten over de bezoekjes aan het consultatiebureau >

 

'Geef 'm de tijd'

Hoor ik dit nu goed? Niets geks? Prima? En waar kwam dat ‘slappe baby’- en ‘lage spierspanning’-verhaal dan vandaan? Eline legt uit: “Je moet Mack even de tijd geven om te doen wat je van ‘m vraagt en die tijd hebben ze op het consultatiebureau nu eenmaal niet. Na één keer tillen denken ze misschien dat-ie het niet kan, maar kijk: hij tilt z’n hoofd gewoon op hoor, zonder hulp.”

 

Bezorgd voor niets

Vriend knikt tevreden en ik haal opgelucht adem. En als Eline vervolgens oppert een brief naar het consultatiebureau te sturen met daarin háár bevindingen, kan mijn dag helemaal niet meer stuk. Zie je wel: dagenlang bezorgd voor niets. Maar goed, ook daar ben je moeder voor…

 

Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels bijna vijf maanden oud.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >