Toen Michaela Massoletti een blokje ging lopen met haar driejarige dochter, leerde die haar onverwacht een wijze les.
Lees verder onder de advertentie
Michaela heeft soms het gevoel dat ze in een achtbaan is beland, door de onzekere tijden die het coronavirus met zich meebrengt. ‘De dagen kennen veel ups en downs en niemand weet hoe dit eindigt’, schrijft ze op haar blog.
Lees verder onder de advertentie
Ter ontspanning gaat ze iedere dag wandelen met haar dochter. ‘Laatst vroeg ik haar waar we over moesten praten’, zegt Michaela. ‘Ze keek me toen aan en zei overtuigend: ‘Weet je mama, soms moeten we huilen. Het verdriet zit in ons lichaam en dat moet er gewoon uit.’’
Automatische piloot
Dat haar dochter dit juist nu zei, in deze onzekere tijd, vond Michaela bijzonder. Maar pas later die dag realiseerde ze zich dat ze nog iets van haar dochter kan leren.
‘Vlak na die wandeling ging ik weer verder op de automatische piloot en raakte ik geïrriteerd – door wat mijn man zei of deed en door mijn dochters die niet luisterden. ’s Avonds in bed voelde ik me verdrietig en bedacht ik allerlei dingen om me beter te voelen. Misschien moest ik wel gaan afvallen of trainen voor een marathon, puur om een doel te hebben in deze onzekere tijden. Maar toen dacht ik aan de woorden van mijn dochter en dacht ik: misschien moet ik gewoon even huilen.’
Lees verder onder de advertentie
Zonder reden
Michaela liet haar tranen de vrije loop en dat luchtte op. ‘Soms moet je we huilen omdat het leven oneerlijk of moeilijk is. Of zodat we je weer vooruit kunt en niet langer vast blijft zitten. Er zijn tientallen redenen te bedenken, maar ‘gewoon’ even huilen is ook oké. Zeker nu.’
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
“Waar zijn de kinderen eigenlijk?” Een vraag waarbij veel ouders tegenwoordig acuut hun telefoon zouden pakken. In de jaren zeventig en tachtig was het antwoord regelmatig: ergens buiten. Geen gps-horloge, geen WhatsApp en al helemaal geen ouder die iedere twintig minuten informeerde of alles nog goed ging. Als je maar thuis was voor het eten.