tandarts
Beeld: 123RF

Er is maar één telefoontje dat Jorinde enger vindt dan een belletje van de juf, wanneer ze denkt dat haar kinderen gezond en veilig in de schoolbanken zitten: een berichtje van de tandarts.

  1. Wat bedoel je, “iets gezien” op de röntgenfoto’s bij de mondhygiënist?
     
  2. En dat de kinderen meteen mee kunnen voor controle? Hoezo? We zijn pas nog geweest!
     
  3. Een jaar geleden? Niet. Echt? Tjonge, de tijd vliegt hè.
     
  4. Goed. Diepe zucht: het is maar een controle. We hebben alle drie nul vullingen (oké, als ik die ene die ik op mijn negende kreeg niet meereken, omdat ze niet zeker wisten of het een gaatje was en cealings op dat moment dé nieuwste rage uit Amerika waren - en ik nu dus acht kiezen heb met opgevulde kauwvlakken die vegetariër zijn meer noodzaak maken dan idealisme). Niet zeuren en gewoon rustig gaan liggen, dan vinden de kinderen het ook de normaalste zaak van de wereld.
     
  5. Ja, ik weet inmiddels dat we al een jaar niet geweest zijn.
     
  6. En dat je een kindergebit goed moet onderhouden, ja. Ik poets ze elke avond na, hoor.
     
  7. Nou ja, bijna elke avond.
     
  8. Ten mínste één keer per week. Met van die roze poetsverklikkers. Soms dan. En hallo zeg, ze zijn tien en twaalf. Alsof ze inmiddels zelf niet kunnen poetsen. Ze hebben nog nooit een gaatje gehad. Praat me even een schuldgevoel aan hier.
     
  9. O god. Waarom zit ‘ie zo lang met dat haakje in de kies van jongste te porren?
     
  10. Straks moet ‘ie boren. Of trekken. Arm schaap. Zie je, had ik toch braaf zes maanden geleden ook even moeten komen. Ik zie de assistent wel kijken. ‘Ontaard mens’, denkt die natuurlijk. Ben ik ook. Door mijn laksheid moet mijn kind nu geboord worden.
     
  11. O, wat? Beide jongens piekfijn in orde?
     
  12. (Zie je wel: onzin, napoetsen op deze leeftijd.)
     
  13. Goed, mijn beurt. Kom maar op met die gruwelijke diagnose. En je apparaten.
     
  14. “Dit kan wat gevoelig zijn”???
     
  15. Nou, ik voelde er niks van. Zie je: zenuw dood. Zover is het al.
     
  16. Nu moet ik ophouden: ik heb potdorie twee kinderen gebaard in mijn eigen bed. Ga ik nu een beetje lopen piepen over wat gepiel in mijn mond.
     
  17. Oké: ontspan.
     
  18. Eh wat bedoelt ‘ie daarmee, “Derde molaar rechts? Twee-een”? Heb ik een gaatje? Moet ik een wortelkanaalbehandeling? Nee, alsjeblieft geen wortelkanaaldingen!
     
  19. Waarom spreekt ‘ie eigenlijk in geheimtaal tegen zijn assistent? Hij kan toch ook gewoon zeggen: “Kies rechtsboven: vullen”?
     
  20. Kan dit eigenlijk onder narcose?
     
  21. Niet dat ik het kan vragen. Zeg maar eens iets terug met vijf instrumenten in je opengesperde mond.
     
  22. Huh? Niks aan de hand? En daar laat je me vierentwintig uur voor in totale paniek verkeren? Weet je het wel zeker? Je zag toch wat op de foto’s?
     
  23. Die me trouwens een godsvermogen kostten, dus yep, doe dat happen voor bleekbitjes ook maar meteen. Failliet ben ik nu toch al.
     
  24. Ze doen dit expres hè, tandartsen. Vragen stellen terwijl ze weten dat je niks terug kunt zeggen. Gaat ‘ie vragen of we nog gaan skiën.
     
  25. O, want hij gaat zelf voor de zesennegentigste keer naar dat luxe huis op de berg. Met zijn PC Hooft-tractor die te groot is voor de Nederlandse wegen. Waardoor hij nu ook maar een elektrische Smart heeft gekocht. Waar alle buren rond de praktijk steen en been over klagen, omdat ‘ie er zo aso mee parkeert. ‘Ja, maar ik heb ook ruimte nodig, want het is wel een klein karretje, maar hij heeft héél grote deuren.’
     
  26. Shit. Niet lachen. Dan passen mijn bitjes straks never nooit.
     
  27. Ook niet huilen. Omdat hij dat natuurlijk allemaal betaalt van de exorbitante rekening die morgenochtend op mijn deurmat ligt voor een diagnose ‘drie maal gezond, vals alarm’.
     
  28. Nou ja, en voor dat bleken natuurlijk.
     
  29. Ach, de kinderen zijn gezond. Ondanks de gemiste halfjaarcontrole. Gaan we nu eerst een zak toffees scoren om dat te vieren. Poets ik ze vanavond wel een keertje na. Denk ik.


Dit artikel is al een keer eerder gepubliceerd.
 


 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

BN'er-moeders op Instagram

Van stedentrips tot klussen: deze bekende moeders waren er op Instagram maar druk mee. Wij hebben de leukste Instagramposts van BN'er-moeders van afgelopen week voor je op een rij gezet.

Prachtige foto


Het gouden uurtje meepakken


Wandelen met papa

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Trots aan de wandel met papa 💙 #inlove #dadandson #otis @jonkarthaus #perfectsaturday

Een bericht gedeeld door Carolien Karthaus-Spoor (@carolienkarthaus_spoor) op


Ah, daar is de make up

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Oooow ok.... daar is mijn Make Up! #trendsetter #wenkies

Een bericht gedeeld door Nicolette Kluijver (@nicolettekluijver_) op



Lees ook
Dit plaatsten BN'er-moeders deze week op Instagram >

 


Aan het klussen

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Klussen klussen klussen💪🏻🙌🏻 #familiehuis #verbouwen

Een bericht gedeeld door Marly Van der Velden (@marlyvd) op


Nieuw familielid

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Verliefd! 🖤🐾🖤 @luckysmit1

Een bericht gedeeld door Nicolette van Dam (@nicolettevandam1) op


Genieten in New York

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Onwijs aan het genieten in NY! The big 🍏 Samen met m’n lieve zus @jettekevanlexmond

Een bericht gedeeld door Lieke van Lexmond (@liekevanlexmond) op


En softijs in Tokio

 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
 
 

Softijs in Japan is niet gewoon🍦Zoals met alles in dit land masteren ze alles tot in perfectie. De baguette is hier beter dan in Frankrijk, de pizza beter in Italië en de vis bij de supermarkt verser dan bij onze viswinkel. Dit ijsje is van rauwe melk gemaakt maar ze hebben ook smaken zoals cheesecake. De smaak en structuur is off the ying yang. Ik heb hier softijs gegeten met 35% vet wat het zou moeten classificeren als slagroom. Het soms bijna stressvol hoeveel goed eten er is. Je kan nooit alles eten🤦🏻‍♀️ Maar ik zal proberen zoveel mogelijk te eten en te laten zien aan je. Binnenkort op @24kitchen_nl 😘 #japan #softserve #cheesecake #milk #tokyo #icecream

Een bericht gedeeld door Miljuschka (@miljuschka) op

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

column-malu
Beeld: Marco Kolanus

De kinderarts van het consultatiebureau vindt dat Mack qua spierkracht achterloopt ten opzichte van andere baby’s, maar als ze ons vervolgens naar de fysio doorverwijst, blijkt er niets met ‘m aan de hand…

Ik schrik me kapot als we op het consultatiebureau een brief vol ingewikkelde Latijnse benamingen in onze handen gedrukt krijgen. “Extra oefeningen heeft-ie echt nodig hoor”, zegt de arts. “Dat nekje wiebelt mij te veel. En trouwens, vanuit liggende positie neemt hij z’n hoofd nog niet mee en dat zou hij wel al moeten kunnen.” Mijn vraag of dit niet te maken heeft met het feit dat Mack met 37 weken geboren is, wuift ze vluchtig weg.

 

Goed, fysio. ‘Kan vast geen kwaad’, denk ik maar zodra we weglopen.

 

'Te lage spierspanning'

Eenmaal thuis kom ik er na wat speurwerk achter dat de niet-te-ontcijferen termen in de verwijsbrief zoveel betekenen als ‘slappe baby’ en ‘te lage spierspanning’. En toegegeven: ik hoef nog net niet aan de zuurstof. Mankeert hij nu iets ernstigs? Moeten we hem dagelijks uitputten met lastige oefeningen? En wat nu als hij op z’n eerste verjaardag nog niet zelfstandig kan zitten? Gelukkig heb ik een vriend die, ook al zou ons complete appartementencomplex in de hens vliegen, de kalmte bewaart: hij stelt me gerust en maakt een afspraak met een fysiotherapeut in de buurt.

 

Vakantiefoto's op Facebook

Een paar dagen later zitten we met Mack bij Eline. Ze stelt zich voor, vertelt wat ze doet, waar ze vandaan komt (wat ik overigens al lang weet, want een uur eerder bladerde ik nog door haar vakantiefoto’s op Facebook - ik móet immers weten wie er aan de ledematen van m’n kind gaat sjorren…) en legt Mack op de behandeltafel. Na nog geen drie minuten stelt ze ons gerust: “Geen zorgen, ik zie niets geks bij ‘m. Hij doet het prima.”

 

Lees ook
Alles wat je wilt weten over de bezoekjes aan het consultatiebureau >

 

'Geef 'm de tijd'

Hoor ik dit nu goed? Niets geks? Prima? En waar kwam dat ‘slappe baby’- en ‘lage spierspanning’-verhaal dan vandaan? Eline legt uit: “Je moet Mack even de tijd geven om te doen wat je van ‘m vraagt en die tijd hebben ze op het consultatiebureau nu eenmaal niet. Na één keer tillen denken ze misschien dat-ie het niet kan, maar kijk: hij tilt z’n hoofd gewoon op hoor, zonder hulp.”

 

Bezorgd voor niets

Vriend knikt tevreden en ik haal opgelucht adem. En als Eline vervolgens oppert een brief naar het consultatiebureau te sturen met daarin háár bevindingen, kan mijn dag helemaal niet meer stuk. Zie je wel: dagenlang bezorgd voor niets. Maar goed, ook daar ben je moeder voor…

 

Malu Pesulima is webredacteur bij Kek Mama en woont samen met Romano. Zoon Mack is inmiddels bijna vijf maanden oud.

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >