De geboortezorg in Nederland kraakt in z’n voegen en dat is zorgwekkend. Uit een onderzoek van Patiëntenfederatie Nederland blijkt dat maar liefst 55 procent van de zwangeren tegen problemen aanloopt door tekorten in de zorg.
Lees verder onder de advertentie
Meer dan de helft! En dit is niet iets van de laatste tijd: ook eerdere zwangerschappen, bevallingen en kraamtijden stonden onder druk door dit probleem. Het gevolg? Minder zorg, meer stress en een hoop onzekerheid. Niet alleen voor de mama-to-be, maar ook voor de kleine in haar buik. Arthur Schellekens van de Patiëntenfederatie slaat de spijker op z’n kop: “Het is onacceptabel dat zwangeren en hun gezinnen in deze kwetsbare fase geconfronteerd worden met een zorgsysteem dat hen niet volledig kan ondersteunen.”
Lees verder onder de advertentie
Het gaat niet goed
Als je zwanger bent, wil je dat alles goed geregeld is en dat je weet waar je aan toe bent. In plaats daarvan krijgen zwangeren nu vaak minder kraamzorg dan nodig, zien ze hun vaste zorgverleners steeds wisselen of moeten ze eindeloos wachten op belangrijke afspraken zoals echo’s. En dat is nog niet alles: een op de drie vrouwen krijgt niet eens de zorgverlener van haar keuze. We weten allemaal hoe belangrijk continuïteit van zorg is, zeker tijdens een zwangerschap. Vertrouwen en veiligheid horen centraal te staan, maar dat is nu ver te zoeken.
Met grote gevolgen. Miskramen worden te laat opgemerkt, bevallingen worden afgeraffeld of onderbroken door telefoondiensten, postnatale depressies worden niet opgemerkt, borstvoeding loopt spaak door gebrek aan begeleiding, minder kraamzorg en steeds verschillende kraamverzorgsters leiden tot het missen van problemen bij de pasgeboren baby. Aldus het onderzoek.
Gebrek aan duidelijkheid
Daar komt ook nog eens gebrekkige informatie bovenop. Veel zwangeren horen pas op het allerlaatste moment dat er tekorten zijn en wat dat voor hen betekent. Eenderde van de ondervraagde vrouwen zegt dat ze nauwelijks of pas heel laat iets te horen kregen over de impact van de zorgtekorten.
Lees verder onder de advertentie
Marjolein van Gelderen van de Geboortebeweging zegt waar het op staat: “Er wordt al jaren over gepraat, maar echte actie blijft uit. Deze bestuurlijke verlamming zet vrouwen aan de zijlijn, met desastreuze gevolgen voor hun zorg.” De Patiëntenfederatie doet een oproep tot dringende actie.
De Patiëntenfederatie doet een duidelijke oproep: laat alle betrokken partijen in de geboortezorg nu echt hun verantwoordelijkheid nemen. Wat er volgens hen nodig is:
Transparante informatie: Zwangeren moeten vanaf het begin precies weten waar ze aan toe zijn. Geen vage verhalen, maar duidelijke uitleg over wat de tekorten betekenen en hoe dit hun zorgtraject kan beïnvloeden.
Persoonlijke begeleiding: Zorgverleners moeten zwangeren actief helpen bij het maken van keuzes. Geen ‘zoek het zelf maar uit’, maar echte begeleiding zodat mama’s-to-be zich goed kunnen voorbereiden.
Slimme oplossingen: Denk aan zorg op afstand waar mogelijk, of betere samenwerking tussen zorgaanbieders. Innovatief denken om de druk op het systeem te verlichten.
Milou heeft een drukke baan, twee pubers en een agenda die eigenlijk altijd overvol is. Toch verwacht haar broer Thijs dat ze wel even op zijn hond past als hij op vakantie gaat. Wanneer ze voor het eerst nee zegt, reageert hij woedend.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Aukje, die per ongeluk haar twee kinderen heel bruut uit hun Sinterklaasmagie haalde.
Als Angela midden in de nacht wakker schrikt van vreemde geluiden beneden, denkt ze meteen aan een inbreker. Ze maakt haar man Guido wakker en samen besluiten ze voorzichtig te gaan kijken. Maar vlak voordat ze de trap aflopen, gebeurt er iets wat ze totaal niet zien aankomen.
Een gezin met één kind kan helemaal compleet voelen, maar soms blijft er voor Monique Hansler (65) toch een verlangen naar meer. Samen met haar partner Peter kreeg ze zoon Mike (33), maar ze had graag nog een tweede kind gekregen.
Je denkt dat je als moeder inmiddels wel zo’n beetje alles hebt meegemaakt. Van nachtelijke paniekaanvallen tot de meest bizarre situaties waar je kinderen je in weten te slepen. Maar soms gebeurt er iets waardoor je hele gezin compleet op z’n kop staat. En waarbij je achteraf niet weet of je keihard moet lachen, huilen […]