Marieke: ‘Je denkt dat je bij je derde bevalling alles wel hebt meegemaakt – en toen ging de stagiaire onderuit’
Je denkt dat je bij je derde bevalling alles wel hebt gezien. Dat niets je meer kan verrassen. Maar nee, Marieke werd zéker nog verrast.
BNN VARA
Soms komt het leven zo hard binnen dat je alleen nog maar stap voor stap kunt denken. Voor Nicole, moeder van twee jonge kinderen, werd die realiteit keihard toen ze in 2022 de diagnose eierstokkanker kreeg.
In de jaren die volgden legde ze samen met haar gezin niet alleen een zwaar traject af, maar ook een bijzonder liefdevol afscheid dat nu te zien is in Over mijn lijk. In de nieuwste aflevering draait alles om dat afscheid en vooral om hoe je je daar als gezin op voorbereidt, terwijl je nog midden in het leven staat.
Wat je ziet is geen afgerond verhaal, maar een gezin dat zich langzaam probeert vast te houden aan wat er nog is, terwijl ze zich tegelijk voorbereiden op wat onvermijdelijk komt.
“Een nieuw leven zonder zorgen om mij”
Samen met haar man Werner en hun zoons van zes en vier jaar bezoekt Nicole verschillende uitvaartlocaties. Niet als afstandelijk “moeten regelen”, maar juist als bewust onderdeel van samen afscheid nemen. De kinderen worden daarin niet buitengesloten; integendeel, ze worden meegenomen in gesprekken die eigenlijk veel te groot zijn voor hun leeftijd, maar wel eerlijk zijn.
“Het is het afscheid van mijn leven, maar er begint ook iets nieuws. Voor hen een nieuw leven zonder zorgen om mij”, zei ze, doelend op haar man, kinderen en ouders. Presentator Tim Hofman vroeg of ze soms het gevoel had de last van de familie te dragen. “Op het moment wel, ja.”
De kinderen stellen ondertussen vragen die recht uit hun beleving komen. Wanneer gaat mama dood? Wat betekent dit allemaal? Nicole probeert zo eerlijk mogelijk te blijven, ook als de antwoorden geen houvast geven. “Dat weet ik niet. Ik hoop dat ik er nog ben op jullie verjaardag”, die over drie maanden zou zijn.
Ook een ander moment blijft hangen. Een van haar zoons zegt: “Mama, ik wil dat je dood bent.” Nicole legt uit dat dat niet letterlijk zo bedoeld is, maar dat het kind vooral grip probeert te krijgen op iets wat veel te groot is om te begrijpen. “Hij wil weten waar hij aan toe is.”
Terwijl het afscheid steeds concreter wordt, staat het leven van Werner volledig in het teken van regelen, zorgen en volhouden. De combinatie van werk, kinderen en de zorg voor Nicole maakt het zwaar. “Het is altijd dubbel, maar het went wel.” Alleen zijn bleef voor hem moeilijk. “Ik ben laatst een paar dagen alleen weggeweest, maar ik hield het niet vol.”
Hij beschrijft hoe de druk zich opstapelt, zonder echt moment van ademhalen. “Kinderen, werk, zorgen voor Nicole, ik heb geen moment rust.” En juist in die stilte wordt de realiteit steeds scherper voelbaar. “Ik ga haar straks niet meer kunnen knuffelen. De kinderen kunnen niet meer ‘mama’ roepen, er komt geen reactie meer.”
Eerder vertelde Over Mijn Lijk-deelnemer Jegor Chamrai (33) dat hij een kwaadaardige hersentumor heeft en ongeneeslijk ziek is. Je leest er hier meer over.
Beluister onze nieuwste podcast-aflevering hieronder!
Bron: Over Mijn Lijk