Eigen beeld
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
We kampen thuis met een chronisch magneettekort. Ik vermoed dat ik dit even moet uitleggen.
Ik heb geen aandelen, maar het is fantastisch speelgoed: magneettegels. Zeker ook voor de kinderen. Het blijkt bovendien heel breed inzetbaar. Van 3D-dieren tot ijskastelen. Van isolerende radiatorbekleding tot glijbanen voor kastanjes en Playmobil-poppetjes. Van tafelpootversiering tot doodskisten om zelf in te gaan liggen. Ook zijn ze zeer bruikbaar voor lesjes natuurkunde, als gekleurde zonnebril en om knutseltentoonstellingen op onze RVS prullenbak te bevestigen. We zijn de voorbeelden uit het bijgesloten boekje inmiddels ruimschoots ontgroeid.
Een goede vriendin tipte me. Avondenlang had ze zitten bouwen, ze stuurde me foto’s van de meest waanzinnige paleizen. Ik kon uiteraard niet achterblijven. Er kwam een basisset. Omdat de kinderen graag wilden meespelen, volgde een uitbreiding. Er bleken ook knikkerbanen te bestaan, die móesten we hebben. Wat wij, mijn broer én Sinterklaas alleen niet hadden voorzien, was de kleurverdeling. Met name blauw blijkt in trek.
Waarom specifiek blauw? Is het de kleur, schaarste, of puur omdat de ander het heeft? We hebben het niet kunnen ontrafelen. Er is rood, groen, paars, oranje, roze nota bene. Maar er is nooit genoeg blauw. Na een kwartiertje lief spelen volgt onvermijdelijk ijselijk gekrijs. Knutsels kletteren van de prullenbak, torens storten in, meisjes vliegen elkaar in de haren: ze hebben meer blauw nodig. Allebei. En wel nu.
Om het euvel te verhelpen hebben we diverse oplossingsrichtingen verkend. Meer kopen? Eerlijk delen? Allebei een eigen hoek? We hebben het allemaal geprobeerd. Maar meer is niet altijd beter. Eerlijk in theorie vóélt niet per se rechtvaardig. En fysieke grenzen worden zelden gerespecteerd.
Om erger te voorkomen, berusten we ons in de conclusie dat er altijd een tekort aan blauw zal blijven. Althans: de Echtgenoot en ik, als geoefende conflictbemiddelaars. Want blauwe magneten zullen inwisselbaar zijn voor de vele begeerde objecten die in deze twee kinderlevens zullen volgen. Wij begrijpen dat. Nu onze dochters nog.
Meer columns lezen van Rianne? Je vindt ze hier!
Na een pittige periode met ziekenhuisopnames, mentale dips en een kinderwens die even op pauze staat, probeert Amy Rose, bekend van Winter Vok Liefde, vooral weer te vertrouwen op haar eigen lichaam en gevoel. En dat doet ze stap voor stap.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Marije (39) haar dilemma. Haar 12-jarige zoon wil dolgraag op boksen, maar zelf krijgt ze het al benauwd bij het idee van deze sport.
Emigreren naar Amerika, dat is Marjoleins droom. Haar man ziet het echter totaal niet zitten. ‘Het afvoerputje van de wereld’, noemt hij het. Daar wil je je kinderen toch niet groot brengen?
Wil jij het gamegedrag van je kind binnen de perken houden? Dan zijn alleen strenge regels niet genoeg, zo blijkt uit onderzoek.
Ilva Kuijpers (28) is leerkracht van groep 1/2. Iedere maand schrijft ze voor Kek Mama een column over haar belevenissen op de basisschool.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
