Eigen beeld
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
We kampen thuis met een chronisch magneettekort. Ik vermoed dat ik dit even moet uitleggen.
Ik heb geen aandelen, maar het is fantastisch speelgoed: magneettegels. Zeker ook voor de kinderen. Het blijkt bovendien heel breed inzetbaar. Van 3D-dieren tot ijskastelen. Van isolerende radiatorbekleding tot glijbanen voor kastanjes en Playmobil-poppetjes. Van tafelpootversiering tot doodskisten om zelf in te gaan liggen. Ook zijn ze zeer bruikbaar voor lesjes natuurkunde, als gekleurde zonnebril en om knutseltentoonstellingen op onze RVS prullenbak te bevestigen. We zijn de voorbeelden uit het bijgesloten boekje inmiddels ruimschoots ontgroeid.
Een goede vriendin tipte me. Avondenlang had ze zitten bouwen, ze stuurde me foto’s van de meest waanzinnige paleizen. Ik kon uiteraard niet achterblijven. Er kwam een basisset. Omdat de kinderen graag wilden meespelen, volgde een uitbreiding. Er bleken ook knikkerbanen te bestaan, die móesten we hebben. Wat wij, mijn broer én Sinterklaas alleen niet hadden voorzien, was de kleurverdeling. Met name blauw blijkt in trek.
Waarom specifiek blauw? Is het de kleur, schaarste, of puur omdat de ander het heeft? We hebben het niet kunnen ontrafelen. Er is rood, groen, paars, oranje, roze nota bene. Maar er is nooit genoeg blauw. Na een kwartiertje lief spelen volgt onvermijdelijk ijselijk gekrijs. Knutsels kletteren van de prullenbak, torens storten in, meisjes vliegen elkaar in de haren: ze hebben meer blauw nodig. Allebei. En wel nu.
Om het euvel te verhelpen hebben we diverse oplossingsrichtingen verkend. Meer kopen? Eerlijk delen? Allebei een eigen hoek? We hebben het allemaal geprobeerd. Maar meer is niet altijd beter. Eerlijk in theorie vóélt niet per se rechtvaardig. En fysieke grenzen worden zelden gerespecteerd.
Om erger te voorkomen, berusten we ons in de conclusie dat er altijd een tekort aan blauw zal blijven. Althans: de Echtgenoot en ik, als geoefende conflictbemiddelaars. Want blauwe magneten zullen inwisselbaar zijn voor de vele begeerde objecten die in deze twee kinderlevens zullen volgen. Wij begrijpen dat. Nu onze dochters nog.
Meer columns lezen van Rianne? Je vindt ze hier!
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Het superpopulaire programma Een Huis Vol is terug met een emigratiespecial. Daarin zien we hoe de familie Jelies en de familie Kraan hun geluk zoeken in het buitenland. Janneke en Johan Jelies verhuizen daarbij met hun negen kinderen naar Spanje.
Het Spaanse avontuur van de familie Jelies blijft nieuwe hoofdstukken opleveren. Terwijl het gezin druk bezig is met het leven onder de Spaanse zon, werden ze deze week zelfs twee keer verrast.
Lange tijd bleef er onduidelijkheid over een incident waarover verschillende verhalen rondgingen. Nu vertelt Marieke Elsinga zelf wat er precies gebeurde tijdens het auto-ongeluk, waardoor ze tijdelijk niet op de radio te horen was.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Sophie (42), samen met […]
Soms zit achter een ogenschijnlijk vanzelfsprekend gezinsverhaal een traject waarbij veel meer komt kijken dan je van buiten ziet. André Hazes deelt in zijn podcast openhartig hoe de komst van zijn zoon Dré niet vanzelf ging, maar het resultaat was van een bewust medisch traject dat hij samen met Monique Westenberg doorliep.
