Eigen beeld
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
We kampen thuis met een chronisch magneettekort. Ik vermoed dat ik dit even moet uitleggen.
Ik heb geen aandelen, maar het is fantastisch speelgoed: magneettegels. Zeker ook voor de kinderen. Het blijkt bovendien heel breed inzetbaar. Van 3D-dieren tot ijskastelen. Van isolerende radiatorbekleding tot glijbanen voor kastanjes en Playmobil-poppetjes. Van tafelpootversiering tot doodskisten om zelf in te gaan liggen. Ook zijn ze zeer bruikbaar voor lesjes natuurkunde, als gekleurde zonnebril en om knutseltentoonstellingen op onze RVS prullenbak te bevestigen. We zijn de voorbeelden uit het bijgesloten boekje inmiddels ruimschoots ontgroeid.
Een goede vriendin tipte me. Avondenlang had ze zitten bouwen, ze stuurde me foto’s van de meest waanzinnige paleizen. Ik kon uiteraard niet achterblijven. Er kwam een basisset. Omdat de kinderen graag wilden meespelen, volgde een uitbreiding. Er bleken ook knikkerbanen te bestaan, die móesten we hebben. Wat wij, mijn broer én Sinterklaas alleen niet hadden voorzien, was de kleurverdeling. Met name blauw blijkt in trek.
Waarom specifiek blauw? Is het de kleur, schaarste, of puur omdat de ander het heeft? We hebben het niet kunnen ontrafelen. Er is rood, groen, paars, oranje, roze nota bene. Maar er is nooit genoeg blauw. Na een kwartiertje lief spelen volgt onvermijdelijk ijselijk gekrijs. Knutsels kletteren van de prullenbak, torens storten in, meisjes vliegen elkaar in de haren: ze hebben meer blauw nodig. Allebei. En wel nu.
Om het euvel te verhelpen hebben we diverse oplossingsrichtingen verkend. Meer kopen? Eerlijk delen? Allebei een eigen hoek? We hebben het allemaal geprobeerd. Maar meer is niet altijd beter. Eerlijk in theorie vóélt niet per se rechtvaardig. En fysieke grenzen worden zelden gerespecteerd.
Om erger te voorkomen, berusten we ons in de conclusie dat er altijd een tekort aan blauw zal blijven. Althans: de Echtgenoot en ik, als geoefende conflictbemiddelaars. Want blauwe magneten zullen inwisselbaar zijn voor de vele begeerde objecten die in deze twee kinderlevens zullen volgen. Wij begrijpen dat. Nu onze dochters nog.
Meer columns lezen van Rianne? Je vindt ze hier!
De Oranjes zijn tijdens Koningsdag neergestreken op een Fries schip, waar ze zich wagen aan een fanatieke quiz over de provincie zelf.
Van jongs af aan had Roos een beeld van hoe haar bruiloft eruit zou moeten zien. Het zou de mooiste dag van haar leven worden en ze zou zich nog nooit zo mooi hebben gevoeld als die dag. In werkelijkheid liep dat anders.
Een crush hebben terwijl je al jaren gelukkig bent, klinkt misschien onschuldig, maar soms kan het je toch even flink in de war brengen. Wat bij Kate (34) begon als een wilde fantasie, kreeg ineens een heel ongemakkelijke wending.
Koningsdag lijkt altijd zo’n gezellige, onschuldige dag. Oranje outfits, kleedjes op straat en kinderen die trots hun oude speelgoed verkopen. Maar voor Lis (38) kreeg deze dag een onverwachte wending. Iets waar ze totaal niet op voorbereid was.
Je kinderen liefde bijbrengen voor de natuur, dat hoort gewoon bij de opvoeding. Jammer dat die natuur zich vaak niet zo keurig gedraagt als jij zou willen.
Bridget Maasland laat zich van een opvallend kwetsbare kant zien. In een openhartig interview vertelt ze dat ouder worden voor haar niet alleen maar vrijheid en wijsheid betekent, maar ook twijfels, angst en eenzaamheid.
