Eigen beeld
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
We kampen thuis met een chronisch magneettekort. Ik vermoed dat ik dit even moet uitleggen.
Ik heb geen aandelen, maar het is fantastisch speelgoed: magneettegels. Zeker ook voor de kinderen. Het blijkt bovendien heel breed inzetbaar. Van 3D-dieren tot ijskastelen. Van isolerende radiatorbekleding tot glijbanen voor kastanjes en Playmobil-poppetjes. Van tafelpootversiering tot doodskisten om zelf in te gaan liggen. Ook zijn ze zeer bruikbaar voor lesjes natuurkunde, als gekleurde zonnebril en om knutseltentoonstellingen op onze RVS prullenbak te bevestigen. We zijn de voorbeelden uit het bijgesloten boekje inmiddels ruimschoots ontgroeid.
Een goede vriendin tipte me. Avondenlang had ze zitten bouwen, ze stuurde me foto’s van de meest waanzinnige paleizen. Ik kon uiteraard niet achterblijven. Er kwam een basisset. Omdat de kinderen graag wilden meespelen, volgde een uitbreiding. Er bleken ook knikkerbanen te bestaan, die móesten we hebben. Wat wij, mijn broer én Sinterklaas alleen niet hadden voorzien, was de kleurverdeling. Met name blauw blijkt in trek.
Waarom specifiek blauw? Is het de kleur, schaarste, of puur omdat de ander het heeft? We hebben het niet kunnen ontrafelen. Er is rood, groen, paars, oranje, roze nota bene. Maar er is nooit genoeg blauw. Na een kwartiertje lief spelen volgt onvermijdelijk ijselijk gekrijs. Knutsels kletteren van de prullenbak, torens storten in, meisjes vliegen elkaar in de haren: ze hebben meer blauw nodig. Allebei. En wel nu.
Om het euvel te verhelpen hebben we diverse oplossingsrichtingen verkend. Meer kopen? Eerlijk delen? Allebei een eigen hoek? We hebben het allemaal geprobeerd. Maar meer is niet altijd beter. Eerlijk in theorie vóélt niet per se rechtvaardig. En fysieke grenzen worden zelden gerespecteerd.
Om erger te voorkomen, berusten we ons in de conclusie dat er altijd een tekort aan blauw zal blijven. Althans: de Echtgenoot en ik, als geoefende conflictbemiddelaars. Want blauwe magneten zullen inwisselbaar zijn voor de vele begeerde objecten die in deze twee kinderlevens zullen volgen. Wij begrijpen dat. Nu onze dochters nog.
Meer columns lezen van Rianne? Je vindt ze hier!
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Angela, die door haar buren haar droomhuis heeft moeten verlaten.
Gezinsnieuws bij je ex kan best even schakelen zijn, maar bij Sylvie Meis klinkt vooral blijdschap. Nadat Rafael van der Vaart en Estavana Polman bekendmaakten dat ze opnieuw een kind verwachten, laat ook Sylvie van zich horen.
Een baby brengt liefde, maar ook een flinke dosis slaaptekort krijg je er soms gratis bij. Anna Nooshin en haar vriend Thijs ontdekten dat tijdens de eerste jaren met dochter Nala maar al te goed.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Denise, wiens affaire na een ongeluk in het ziekenhuis ligt, wat ze natuurlijk met niemand kan delen.
Het moment waar elke moeder stiekem een beetje tegenop ziet (en tegelijkertijd naartoe werkt): je kind dat uitvliegt. Bij Sylvie Meis is dat moment inmiddels realiteit.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Lotte, wiens schoonmoeder haar hele leven verpest.
