Of het haar eigen kinderen zijn en zo niet, waarom ze geadopteerd heeft: deze – en meer – opmerkingen krijgt Rachel Garlinghouse wekelijks. En daar is ze helemaal klaar mee.
Lees verder onder de advertentie
Als Rachel vier keer per week een vraag van een vreemde krijgt over haar gezin, overdrijft ze niet. ‘Mensen vragen van alles: of ik de ‘echte’ moeder ben van mijn kinderen, waarom hun echte ouders ze hebben opgegeven voor adoptie, waar ze vandaan komen en of we nog gaan proberen een biologisch kind te krijgen’, somt ze op.
Lees verder onder de advertentie
Ze vindt de opmerkingen beledigend, ongepast en opdringerig. ‘Bovendien worden ze vaak gesteld in het bijzijn van mijn kinderen, die dus alles meekrijgen.’
Complimenten
Rachel en haar man waren vier jaar getrouwd toen bij haar een auto-immuunziekte werd vastgesteld, die een zwangerschap moeilijk en gevaarlijk zou maken. ‘Ik wist dus al meteen dat we zouden adopteren’, vertelt ze. ‘Meteen nadat we ons eerste kind in onze armen hadden gesloten, begonnen de vragen. En nu, 11 jaar en 4 kinderen later, krijgen we die nog steeds.’
Ze snapt dat ze bekijks trekt: ‘We hebben immers vier donkere kinderen. En we krijgen ook heus wel eens complimenten, maar die zijn soms ook problematisch – al zijn ze goedbedoeld. Bijvoorbeeld dat het zo knap is dat we adopteren en dat ik zorg voor het kind van iemand anders.’
Grens trekken
Wat haar het meest stoort, is de vraag of het háár kinderen zijn. ‘Nee, we delen niet hetzelfde DNA en nee, ik heb mijn kinderen niet gedragen. Maar het zijn absoluut onze kinderen. We zijn een hecht gezin bestaande uit twee ouders en kinderen die zielsveel van elkaar houden.’
Lees verder onder de advertentie
Ze hoopt dat onbekenden die ze in het park, de supermarkt of op straat tegenkomt, voortaan nadenken voordat ze een vragenvuur op haar afwerpen. ‘Ik vind het prima om algemene adoptievragen te beantwoorden, maar trek een grens waar het persoonlijk wordt. Ik ga jou toch ook niet vragen om je gewicht, je inkomen en de details van je seksleven?’
Nog meer persoonlijke verhalen lezen? Volg ons op Facebook.
Als Vince samen met zijn vriendje Owen besluit een cake te bakken, vindt moeder Tessa het een geweldig idee. De jongens willen alles helemaal zelf doen en Tessa laat ze hun gang gaan. Maar wanneer de cake eindelijk klaar is, blijkt er tijdens het bakken iets behoorlijk mis te zijn gegaan.
Milou heeft een drukke baan, twee pubers en een agenda die eigenlijk altijd overvol is. Toch verwacht haar broer Thijs dat ze wel even op zijn hond past als hij op vakantie gaat. Wanneer ze voor het eerst nee zegt, reageert hij woedend.
Wendy (38) vond het hartstikke lief dat haar dochter Joy (12) haar oma mee uit lunchen vroeg. Zeker omdat haar schoonmoeder regelmatig klaagt dat ze zich eenzaam voelt. Maar toen Joy thuiskwam en vertelde hoe de lunch was verlopen, wist Wendy niet wat ze hoorde.
Gezinsuitbreiding hoeft niet altijd te betekenen dat er rompertjes, luiers en nachtvoedingen aan te pas komen. Bij Simon Keizer en zijn vrouw AnneMarie is namelijk een schattige puppy komen wonen.
Een gezin met één kind kan helemaal compleet voelen, maar soms blijft er voor Monique Hansler (65) toch een verlangen naar meer. Samen met haar partner Peter kreeg ze zoon Mike (33), maar ze had graag nog een tweede kind gekregen.