Beeld: Canva
Preverbaal logopedist Maaske Treurniet pleit: stop zo snel mogelijk met de speen bij je kindje. De tanden trekken vaak wel bij, maar de speen heeft nog veel meer invloed dan op alleen de tanden.
Laten we even eerlijk zijn: de speen is soms gewoon je beste collega in het ouderschap. Hij sust. Hij redt nachten. Hij voorkomt openbare peutermeltdowns in de supermarkt. Onmisbaar. We get it.
En nee, deze post is ook geen speen-shaming. Want laten we vooropstellen: fopspenen hebben absoluut voordelen voor baby’s. Ze bieden troost, rust en kunnen zelfs helpen bij slaapregulatie. Maar (ja, daar komt-ie) bij peuters is langdurig en veelvuldig speengebruik minder onschuldig dan we vaak denken, zo stelt preverbaal logopedist Maaske Treurniet van Volmondig Logopedie.
Veel ouders maken zich zorgen over scheve tanden of een ‘open beet’. Logisch. Maar volgens experts is dat vaak niet eens het grootste probleem. Dat ‘gat’ tussen boven- en ondertanden sluit in veel gevallen weer vrij snel nadat een kind stopt met de speen. Het echte aandachtspunt zit hem in iets wat je niet meteen ziet: de groei van het gehemelte en de bovenkaak.
Hoe langer en hoe vaker een speen in de mond zit, hoe minder ruimte de tong heeft om tegen het gehemelte aan te liggen. En laat dat nou precies zijn wat wél belangrijk is voor een gezonde ontwikkeling. De tong hoort namelijk bovenin de mond te rusten en helpt zo de bovenkaak breed te laten uitgroeien.
Als dat niet optimaal gebeurt, kan de bovenkaak relatief smal blijven. En dat kan later gevolgen hebben: tanden en kiezen die na het wisselen niet goed passen, een grotere kans op orthodontische trajecten én – minder bekend – mogelijke problemen met neusademhaling.
Tekst gaat verder onder de Instagram-post.
Wat het extra ingewikkeld maakt? De botstructuur van de kaak ontwikkelt zich al vroeg. Rond driejarige leeftijd is een groot deel van die groei al bepaald. Dat betekent niet dat je als ouder in paniek de speen vandaag nog de deur uit moet gooien, maar wél dat bewust omgaan met speengebruik belangrijk is. Hoe minder, hoe beter, is hier het credo.
Niet meteen rigoureus de speen verbieden bij je baby van zes maanden. Maar ook niet gedachteloos doortrekken tot je peuter drieënhalf is en alleen nog mét speen kan functioneren.
Timing is alles, volgens Maaske Treurniet. Bouw het gebruik af zodra het kan. Beperk de speen tot slaapmomenten. Maak er een bewuste keuze van in plaats van een automatische gewoonte.
En bovenal: voel je geen slechte ouder als die speen hier en daar nog redding biedt. Opvoeden is balanceren. Maar een beetje extra kennis helpt wél om die balans bewust te kiezen.
Het moment dat je peuter afscheid moet nemen van zijn of haar geliefde speen, kan een flinke uitdaging zijn. Deze zeven manieren kunnen het moment makkelijker maken zonder te veel tranen. Je leest het hier!
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Wil je nog een kind, krijg je er twee. Of drie. “En dan was mijn man ook nog veel in het buitenland.”
