Actrice Sanne Vogel heeft dyslexie. En omdat haar berichten niet altijd foutloos zijn, krijgt ze regelmatig ‘de taalpolitie’ op haar dak. Op Instagram roept ze op: ‘Volg geen dyslect als je je vingers niet kan beheersen om digitale tikken uit te delen.’
Lees verder onder de advertentie
“Lang leve de afwijkende hersenen!” aldus de actrice.
Minder slim
“Als kind dacht ik dat ik minder slim was dan anderen”, begint Sanne Vogel haar bericht. “Ik was alleen maar toneelstukken aan het maken, deed niks aan school.” Op haar zestiende verruilde ze school voor het theater. Acht jaar later, toen ze meedeed aan Wie is de Mol, ontdekte Sanne dat ze dyslexie heeft. “Ik had mijn test te langzaam ingevuld. Ik lees langzaam. Dat ik dyslectisch had, dat vermoede ik wel.”
Lees verder onder de advertentie
Gelukkiger mens
Sanne werd gevraagd voor ‘Pavlov – waarom ben ik zo’, een wetenschappelijk programma over de achtergrond van haar talent. “Hij wilde dat ik een IQ test ging doen, dat wilde ik niet, want straks kon heel Nederland zien dat ik dom was. Hij beloofde het alleen uit te zenden als de uitslag oké was.” En wat bleek? Sanne is heeft inderdaad dyslexie én is hoogbegaafd. Ook was haar zelfbeeld volgens het onderzoek ‘schrikbarend laag’. Sindsdien is er een hoop veranderd. “Ik kon met mijn zelfbeeld aan de slag omdat ik snapte wat er in mijn hoofd gebeurde. Het heeft me een gelukkiger mens gemaakt.”
Dat Sanne’s Instagram-berichten niet altijd foutloos zijn, krijgt ze regelmatig te horen. “Autocorrectie neemt de boel over en mijn hersenen zien niet meteen dat er iets niet klopt. Sommige hersenen werken anders dan het gemiddelde, dat betekent niet dat die hersenen minder zijn”, schrijft ze. “Ik maak me zorgen over jonge mensen met dyslexie die in een maatschappij opgroeien waar mensen ze online constant moeten wijzen op iets wat ze niet kunnen. Ik hoop dat de taalpolitie ze met rust laat.” Tot slot benadrukt ze: “Volg geen dyslect als je je vingers niet kan beheersen om digitale tikken uit te delen.”
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Van hitlijsten en volle zalen naar knuffels, eerste woordjes en tranen bij de kleinste struikelpartij: het leven van Mart Hoogkamer ziet er tegenwoordig net even anders uit, en hij geniet daar zichtbaar van.
Het moederschap is een achtbaan van emoties, laat staan als je moeder bent van een drieling. Dat weet Fanishta, bekend van Meer dan Verwacht, als geen ander.
Eindelijk is het zover voor Aida Jelies: haar allereerste rijles. Net achttien, mag ze voor het eerst zelf de weg op, iets waar ze zowel naar uitkijkt als tegenop ziet.