Paris Hilton deelde afgelopen vrijdag foto’s van haar en haar zoon Phoenix. De reacties die ze daarop kreeg zijn haar niet in de koude kleren gaan zitten. Volgers vielen over de grootte van haar zoons hoofd, maar hij is volgens haar ‘hartstikke gezond’.
Lees verder onder de advertentie
In haar Instagram Stories schrijft ze: ‘Dit doet meer pijn dan woorden kunnen beschrijven. Ik heb hard gewerkt om een omgeving te creëren waarin alles draait om liefde, respect en acceptatie, en ik verwacht hetzelfde terug.’
De mama kan het gewoonweg niet goed doen, denkt ze. ‘Als ik mijn baby niet post, gaan mensen ervan uit dat ik geen geweldige moeder ben, en als ik hem wel post, zijn er mensen die wreed en hatelijk zijn. Ik ben een trotse werkende moeder en mijn baby is volkomen gezond, schattig en engelachtig.’ Het jongetje is de ‘grootste zegen’ in haar leven. ‘Ik droomde ervan om moeder te worden zolang ik me kan herinneren. Elke dag met hem herinnert me aan wat er echt toe doet.’
“Mijn baby is volkomen gezond, schattig en engelachtig”
Lees verder onder de advertentie
Hilton sluit af met: “Het is moeilijk te bevatten dat er mensen in de wereld zijn die zich richten op zoveel onschuld. Ik hoop dat mensen elkaar met meer vriendelijkheid en empathie kunnen behandelen.’
Oudste kind zijn betekent dat je het proefkonijn bent. En ja, soms is het echt zwaar om de eerste te zijn, want af en toe wil je gewoon al die verantwoordelijkheden die bij die titel horen in de prullenbak gooien. Toch blijkt uit onderzoek dat het uiteindelijk best wat oplevert.
Lara Temme is tekstschrijver en woont samen met haar zoon (9) en dochter (11) in Brabant. Thuis wordt er veel gelachen, geknuffeld, gehuppeld en gezongen. Wel vals, maar daar heeft het gezin zelf weinig last van. Evenals de altijd rommelige zolder.
Weet je nog hoe jij de slappe opvoedpogingen om je heen bekeek en zwoer dat jij het anders zou doen? Niet volledig gelukt zeker? Tja, goed communiceren is nu eenmaal reuze moeilijk. Maar voor je het welzijn van je kind ook reuze belangrijk.
Al jaren is de time-out het go-to trucje van veel ouders. Kind boos? Stuur ze weg, laat ze afkoelen en haal ze daarna weer terug. Maar vaak werkt het averechts, zeggen onderzoekers. Kinderen voelen zich er alleen maar rotter door. Alsof ze gestraft worden voor emoties waar ze zelf geen controle over hebben.