Trakteren op een zakje chips, snoep of een andere suikerbom is op steeds meer scholen uit den boze. Ook de lunch moet steeds gezonder, merkt moeder Shaya. En die verplichting gaat haar veel te ver, laat ze weten op Twitter.
“Mijn kinderen krijgen op de BSO geen zoet beleg meer op hun cracker: te veel suikers”, begint ze haar Twitter-post. “Rijstwafels zijn ook afgeschreven: te zout. Vleeswaren ook uitgebannen, behalve kipfilet. En hoeveel ze mogen is leeftijd afhankelijk.”
Volgens Shaya is er niets mis met gezond eten, maar ligt de verantwoordelijkheid bij de ouders, en niet bij de school of bso. “Mag ik dit even ietwat te veel bemoeienis vinden?” schrijft ze. “Ik bepaal zelf wel wat ze wel of niet mogen. […] Bij ons thuis was vroeger de regel: eerst gezond beleg, daarna pas zoet.”
Lees ook: ‘Na de zoveelste mail over verantwoorde pauzehappen werd ik recalcitrant’
Op Twitter lopen de meningen uiteen. Zo noemen sommige mensen het ‘betutteling’ dat een buitenschoolse opvang bepaalt wat een kind eet. Toch is niet iedereen het met Shaya eens. “Je kunt niet jong genoeg beginnen met gezond eten”, schrijft iemand. “Mijn zoon is een echte zoetekauw. Is nu heel moeilijk om weer te veranderen nu hij 16 is.”
Mijn kinderen krijgen op de BSO geen zoet beleg meer op hun cracker: te veel suikers. Rijstwafels zijn ook afgeschreven: te zout. Vleeswaren ook uitgebannen, behalve kipfilet. En hoeveel ze mogen is leeftijd afhankelijk.
Mag ik dit even ietwat te veel bemoeienis vinden? — 🅂🄷🄰🅈🄰 (@Shaya1981) September 4, 2022
Vind jij dat scholen ongezond eten mogen verbieden? Bron: The Best Social Media
Lees elke maand de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste tips voor jou en je kids. Abonneer je nu op Kek Mama en krijg tot 45% korting.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
