Wat doet meer pijn: een trap in je ballen of een bevalling? Het klinkt als een slechte mop, maar volgens cabaretier Lisa Loeb laat deze vraag perfect zien hoe de maatschappij naar vrouwen en pijn kijkt. In haar column op NPO Radio 1 spreekt ze zich hierover uit.
Lees verder onder de advertentie
In het radioprogramma De Nieuws BV is Lisa één van de zogeheten Druktemakers van NPO Radio 1 die regelmatig een column voordraagt, zo ook afgelopen weekend. Dit keer sprak ze haar onvrede uit over pijnbestrijding bij vrouwen, zoals bij een bevalling.
Keizersnede versus vaginale bevalling
Lisa begint haar column met een eigen ervaring: een jaar geleden kreeg ze te horen dat ze via een keizersnede zou bevallen van haar zoontje Boaz. “Ik was opgelucht. Niet vanwege de operatie zelf, want wie verheugt zich nou op het vooruitzicht dat je buik wordt opengesneden terwijl je bij bewustzijn bent? Maar omdat ik zeker wist dat ik verdoving zou krijgen. Want vraag je in Nederland tijdens een vaginale bevalling om een ruggenprik, dan wordt je aangekeken alsof je vraagt of ze even een lijntje coke voor je kunnen regelen.”
Het excuus wat Lisa regelmatig te horen krijgt? Pijn zou ‘essentieel’ zijn voor de band met je kind. Of: ‘Dit is hoe de natuur het heeft bedoeld.’
Eén vrouwelijke hoogleraar
In haar column deelt Lisa een aantal – letterlijk – pijnlijke cijfers. “En dan is er nog de medische wetenschap: in heel Nederland is er slechts één vrouwelijke hoogleraar gespecialiseerd in pijn, namelijk Monique Steegers“, vertelt Lisa verbijsterd. “Één. Terwijl het merendeel van de mensen die met pijn leeft, vrouw is.”
Aan het einde van haar column komt Lisa terug op de ‘een trap in je ballen versus bevalling’-vraag. “Het meest pijnlijke is dat die vraag precies laat zien wat er mis is. We leven nog steeds in een systeem waarin vrouwen moeten bewijzen dat ze pijn hebben, voordat ze hulp krijgen. Een systeem wat vrouwen dwingt om meer pijn te verdragen dan nodig is.” Met haar column hoopt Lisa niet alleen een taboe te doorbreken, maar ook een oproep te doen: neem pijn bij vrouwen serieus. Benieuwd naar Lisa’s hele column? Beluister ‘m hier.
Lees verder onder de advertentie
Pijnbestrijding bij spiraal
Niet alleen bij een bevalling worden de opties voor pijnbestrijding tegenwoordig meer besproken, ook bij het zetten van de spiraal wordt de vraag naar pijnbestrijding groter. Een spiraal plaatsen is namelijk allesbehalve een pretje. Om die reden gaat Het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG) de richtlijnen voor pijnbestrijding bij deze ingreep opnieuw bekijken. Op dit moment schrijft de richtlijn uit 2020 voor dat er geen standaard pijnbestrijding wordt aangeboden. Hier lees je meer over het plan.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.