In haar allereerste column voor Grazia spreekt Jaimie Vaes zich uit over de moedermaffia die ze over zich heen kreeg, nadat ze zich uitliet over het autisme van haar zoon Lío (3).
Ze schrijft: ‘Ik heb me recent uitgesproken over de mogelijke vorm van autisme die ons zoontje heeft, wat volgens sommige moeders ook niet had gemogen. Dat heb ik heel weloverwogen gedaan; er zijn vele uren onderzoek aan vooraf gegaan voordat we ontdekten dat Lío ‘speciaal’ is.’
Lees verder onder de advertentie
Taboe
Ze vervolgt: ‘Helaas ligt er nog steeds een taboe op praten over autisme. …””…Het laatste wat ik als moeder wil, is wegkijken uit schaamte, daarom besloot ik meteen openheid te geven.’ Omdat Lío nog niet voor zichzelf kan spreken, vindt ze het belangrijk dat zij die rol als ouder op zich neemt . ‘Om uit te leggen waarom hij is zoals hij is.’
Lees verder onder de advertentie
De kritieken die daarop volgden waren niet mals. Iets wat Jaimie niet begrijpt. ‘Het gaat hier niet om jonge meiden die maar wat roepen, maar om volwassen vrouwen die op een kortzichtige en vaak domme manier een oordeel vellen.’ Vrouwen die zelf ook moeder zijn.
“Het gaat hier niet om jonge meiden die maar wat roepen, maar om volwassen vrouwen die op een kortzichtige en vaak domme manier een oordeel vellen”
Toch kreeg Jaimie ook steun. ‘Ik heb van vaders en moeders die zelf een kind met autisme hebben alleen maar positieve berichten gekregen. Die begrepen me wél, en bij hen kon ik zelf ook veel steun vinden.’
Jaimie vraagt zich af: ‘Waarom zijn wij vrouwen zo kritisch naar elkaar?’ Je hoeft het echt niet altijd eens te zijn – ik kan ook mijn mening hebben – maar het laatste wat ik wil, is een medemoeder naar beneden halen.’
Er zijn van die momenten waarop je naar je kind kijkt en ineens denkt: wow, dit is anders dan vroeger. Kinderen die hun grenzen aangeven. Die durven praten. Die zichzelf serieus nemen. En dat is prachtig.
Hij komt niet graag in parfumeriewinkels, scant ruimtes op huisdieren en checkt voedseletiketten op noten. Het is dagelijkse kost voor René Watzema (35). Zijn 2-jarige dochter Noré kampt namelijk met heftige allergieën en eczeem. “Het is hartverscheurend. Daarom is humor het beste medicijn.”
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Francine, die haar zoon niet meer van de opvang durft te halen, uit angst voor wat voor wangedrag hij nu […]
Sabine (41) werkte fulltime, sportte fanatiek en danste door de woonkamer met haar dochters. Tot Long COVID haar leven stillegde. Wat volgde was een zware periode van overleven, rouw en ontdekken hoe ze het moederschap opnieuw vorm moest geven.
Je kinderen spreken het misschien niet elke dag uit, maar hun gedrag zegt alles. Herken jij deze elf signalen? Grote kans dat jij meer goed hebt gedaan in de opvoeding dan je denkt.