Bron: Pexels
Vamarr Hunter (50) liep 14 jaar geleden voor het eerst de gezellige bakkerij Give Me Some Sugah in South Shore binnen. Hij voelde zich meteen thuis. De warme sfeer, de lokale kunst aan de muren, en het vrolijke deuntje R&B-muziek – alles klopte. Hij werd een vaste klant en smulde van Key lime bars, chocolatechipcookies en de onweerstaanbare pannenkoeken.
De eigenaresse, Lenore Lindsey, zwaaide de scepter in de zaak. Met een moederlijke knipoog waarschuwde ze hem en zijn verloofde Meagan dat ze misschien wel té veel lekkers aten. Niemand kon op dat moment vermoeden dat Vamarr en Lenore meer deelden dan alleen een liefde voor zoetigheid – Lenore bleek de moeder te zijn die Vamarr als baby ter adoptie had afgestaan.
Het duurde nog jaren voordat de puzzelstukjes in elkaar vielen. Vamarr, inmiddels 50, voelde al zijn hele leven dat hij geadopteerd was. Pas op zijn 35e kreeg hij dat bevestigd. De zoektocht naar zijn biologische moeder leidde hem uiteindelijk naar een telefoontje met Lenore. Toen hij haar stem aan de lijn hoorde, vielen alle puzzelstukjes op hun plek. Ze hadden al die tijd op slechts een kilometer afstand van elkaar gewoond.
Lenore begon haar bakkerij in 2008, geïnspireerd door haar moeder en de kinderen uit de buurt die ze elke zaterdag lunch en lekkernijen voorschotelde. Haar bakkerij werd een plek waar iedereen zich welkom voelde. Dankzij de steun van trouwe klanten en een hit met haar aardappelchipkoekjes groeide Give Me Some Sugah uit tot een waar buurtpareltje.
Toen Lenore in 2022 te maken kreeg met borstkanker en een beroerte, overwoog ze de deuren van haar bakkerij voorgoed te sluiten. Maar daar stak Vamarr een stokje voor. Zonder enige bakervaring nam hij het heft in handen. Hij zette door, leerde de kneepjes van het vak en nam de zaak in april dit jaar volledig over.
Lenore is inmiddels hersteld en kijkt vol trots naar haar zoon, die met liefde en respect haar werk voortzet. De bakkerij is nu vijf dagen per week open en klanten komen massaal terug voor hun favoriete lekkernijen. “Hij heeft een goed hart en geen greintje wrok wat betreft de adoptie”, zegt Lenore in een interview met de Chicago Sun Times. “Het is alsof alles in mijn leven op z’n plek valt.”
Vamarr werkt ondertussen aan nieuwe plannen, zoals de terugkeer van de geliefde pannenkoeken, en heeft zijn eigen specialiteit ontdekt: een onweerstaanbare poundcake. “Ik heb de kans gekregen om iets moois voort te zetten en wil dat blijven doen, precies zoals zij het heeft opgebouwd”, zegt hij.
Give Me Some Sugah is niet zomaar een bakkerij. Het is een plek waar familiebanden worden gesmeed, waar de buurt samenkomt en waar liefde in elke hap zit. En met Vamarr aan het roer, met Lenore aan zijn zijde, is de toekomst net zo zoet als de koekjes die er worden gebakken.
Bron: Chicago Sun Times
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Officieel krijg je bij Albert Heijn bij iedere 15 euro aan boodschappen een Diskey. Onofficieel heeft deze moeder van twee inmiddels haar eigen spaarsysteem ontwikkeld. En ja, daar krijgt ze iedere keer weer klamme handjes van.
