De familie Verleg, bekend van Een Huis Vol Emigreert, verruilde Nederland voor een nieuw leven in Spanje en leek daar helemaal op hun plek.
Lees verder onder de advertentie
Maar deze week deelde moeder Melissa onverwacht minder fijn nieuws: zoon Jesse moest worden opgenomen in het ziekenhuis.
Een huis vol Verleg
Nadat vader Pim een paar dagen met de drie oudste zonen in Nederland was, gaf Melissa een update vanuit Spanje: “Even een korte update vanuit Spanje. De afgelopen dagen is Jesse even opgenomen geweest in het ziekenhuis. Het gaat gelukkig wel goed en steeds beter met hem en we hopen dat hij vandaag of morgen weer naar huis mag. In verband met zijn privacy zullen we er niet te veel op ingaan, maar jullie hoeven niet ongerust te zijn… Hij is in goede handen. De zorg hier in Spanje is goed en we voelen ons heel erg serieus genomen. Heel fijn.”
En dat is precies het nieuws waar elke ouder op hoopt: Jesse is inmiddels weer thuis. Het gezin laat weten dankbaar te zijn voor alle steun: “Bedankt voor al jullie beterschapswensen. Jesse is inmiddels weer fijn thuis! Jullie medeleven doet ons goed. En ook Jesse zei dat hij het heel lief vond dat jullie zo meeleven.” Eind goed, al goed, maar pfoe, dit zijn wel even die momenten waarop je als ouder alles relativeert.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]