Fotografie: Kiki Rigters
Voor Dionne Stax liggen geluk en verdriet dicht bij elkaar. Terwijl ze volop geniet van het moederschap met dochter Lexie, verwerkt de presentatrice tegelijkertijd het verlies van haar moeder.
Die combinatie maakt deze periode extra emotioneel en intens. In een interview met Televizier vertelt Dionne dat de simpele vraag hoe het met haar gaat momenteel lastig te beantwoorden is.
“Dat is gelijk de lastigste vraag die je me kan stellen. Ik heb in mijn leven veel om gelukkig mee te zijn, maar ik voel het op dit moment even niet. Ik mis haar verschrikkelijk en heb steeds het gevoel dat ze elk moment de deur kan binnenlopen.”
De band met haar moeder werd de laatste jaren van haar leven alleen maar sterker. “Ze was ontzettend betrokken bij mijn leven. Ze is lang ziek geweest. Daardoor is ons contact nog intenser geworden, zeker de laatste jaren. Na haar afscheid ben ik al vrij snel weer gaan werken, dat geeft gelukkig wat afleiding.”
Het gemis blijft groot. “Ze was echt een geweldige moeder. Een collega zei laatst tegen me: ‘Rouw is de tol die je betaalt voor de liefde die je hebt gevoeld. En nog steeds voelt.’ Ik ben vooral ontzettend verdrietig. Ik weet nog niet zo goed hoe ik daarmee om moet gaan. Ik leef met de dag.”
Tegelijkertijd is er ook veel moois in het leven van de presentatrice. Tegen RTL Boulevard vertelt Dionne enthousiast over haar dochter Lexie, die inmiddels flink van zich laat horen. “Het gaat heel goed met haar. Ze praat veel, ze is lekker ondeugend en ontzettend vrolijk.” Vooral Lexies gevoel voor humor vindt Dionne geweldig. “Dat vind ik nog het allerleukste: dat ik enorm om haar kan lachen en dat ze mij zelf aankijkt en denkt: wat is er nou aan de hand?” Ook met partner Steven Jansen gaat het goed. De dj, bekend van Lucas & Steve, geniet volop van het gezinsleven. “We genieten echt als gezinnetje.”
Eerder was Dionne Stax open over de uitdagingen door het leeftijdsverschil met haar partner. Je leest het hier.
Beluister onze nieuwste podcast-aflevering hieronder!
Bron: Televizier
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
