Beeld: Shutterstock
Van de Oostvaardersplassen tot een fijne stadswandeling in Almere: provincie Flevoland biedt voor iedere wandelaar wat wils. Dit zijn volgens ons de leukste routes met kinderen.
Houd je balans op de wiebelbrug, ga op zoek naar sporen van de bever en beklim de uitkijktoren: in het Harderbos is van alles te beleven voor kinderen.
Deze leuke route bij Zeewolde is te volgen via gele pijltjes en 5,4 km lang.
Tussen Almere en Lelystad vind je de Oostvaardersplassen, een groot natuurgebied waar je je ogen uitkijkt. Bij deze wandeling loop je onder meer door het wilgenbos en langs de rietvelden, met onderweg fraaie vergezichten. Lukt het bij de vogelkijkhut Poelruiter om een ijsvogeltje te spotten?
Neem wel je goede wandelschoenen mee, want het grootste deel van de route gaat over onverharde paden.
Meer fijne tips om erop uit te gaan met het gezin?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Nee, je loopt niet langs de kust – de zandsculpturen die je bij deze wandeling tegenkomt, staan verspreid in het Kuinderbos. Ze staan in het teken van 75 jaar bevrijding en zijn te bewonderen tot juni 2021.
Trek wel je laarzen aan, want de route (2,5 km) gaat over onverharde bospaden.
Kinderen tot 10 jaar kunnen in het Kuinderbos ook een leuke, interactieve wandeling maken over het Zeven Dwergenpad. De mannetjes zijn uit boomstammen gehakt en geven ieder een opdracht die te maken heeft met de natuur.
Hoewel Almere nog maar een jonge stad is, is er genoeg te zien – zeker op het gebied van architectuur. Wat dacht je van The Wave, een fraai wooncomplex dat bijna om lijkt te vallen? Ook loop je langs het stadhuis, de bibliotheek en kom je halverwege langs het Weerwater, het kunstmatige meer van de stad.
De wandeling is 3 km lang en duurt ongeveer een uurtje.
Bron: ANWB, Natuurmonumenten en Staatsbosbeheer
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
