Beeld: Canva
Elle was blij met haar twee jongens, maar wilde ook dolgraag nog een dochter. Haar man telde zijn zegeningen met zijn twee gezonde zonen van vijf en drie en vertrouwde blindelings op de werking van de pil. Die Elle allang door de wc had gespoeld.
Elle (35), getrouwd, moeder van drie zoons: “Daar stond ik, zwaaiend met de zwangerschapstest. ‘Je bent wát?’ zei mijn man. ‘Je was toch aan de pil?’ Ik stamelde iets over griep en antibiotica en dat geen pil daartegen bestand is en hoopte maar dat hij me geloofde. Dat deed hij – precies drie seconden. Want toen vroeg hij achterdochtig: ‘Weet je zeker dat dit een ongelukje is?’
We waren al bijna tien jaar samen, hij kende me van haver tot gort en wist natuurlijk dondersgoed hoe het zat. Komt wel goed zodra hij ziet dat het een meisje is, dacht ik. Maar tijdens de twintigwekenecho verschenen pontificaal twee balletjes op het scherm: wéér een jongen. Ik kon mijn teleurstelling nauwelijks verbergen. ‘Risico van het spelletje’, reageerde mijn man zuur, maar goddank huppelde hij de rest van mijn zwangerschap als een blij ei door het babywarenhuis.
Inmiddels zijn we dik twee jaar verder. Ik heb het er maar druk mee. Mijn man werkt lange dagen, ik ben fulltime thuis. Onze jongste is een cadeautje, maar als je al twee jongens op de basisschool hebt, is het best lastig rekening te houden met middagslaapjes. Bovendien zit hij midden in de peuterpuberteit en is hij nog lang niet zindelijk.
De relatie met mijn man heeft wonder boven wonder niet geleden onder mijn eenmansactie; ik ben uiteindelijk degene die op de blaren zit. Mijn man voelt zich een hele kerel met drie zonen en heeft alleen de lusten – nou ja, behalve financieel dan.
Over twee jaar gaat mijn jongste naar de basisschool, en heb ik mijn leven weer een beetje terug. Een vierde komt er niet. Mijn man verkondigde vorige maand doodleuk: ‘O schat, houd volgende week woensdag even vrij, want dan zetten ze een knip bij me. Werkt stukken beter bij antibiotica.’”
Mariëlle raakte na twee zoons onverwacht zwanger van de derde, die meteen ook een vierde bleek. Je leest haar verhaal hier.
Dit verhaal heeft eerder in Kek Mama gestaan.
De realityserie Grote Gezinnen Emigreren is terug met een tweede seizoen op SBS6. In het programma worden opnieuw de emigratie-avonturen gevolgd van de grote gezinnen Jelies en Gnodde, waarbij vooral de familie Jelies de aandacht trekt.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Francine, die haar zoon niet meer van de opvang durft te halen, uit angst voor wat voor wangedrag hij nu […]
Sabine (41) werkte fulltime, sportte fanatiek en danste door de woonkamer met haar dochters. Tot Long COVID haar leven stillegde. Wat volgde was een zware periode van overleven, rouw en ontdekken hoe ze het moederschap opnieuw vorm moest geven.
Er zijn van die momenten waarop je naar je kind kijkt en ineens denkt: wow, dit is anders dan vroeger. Kinderen die hun grenzen aangeven. Die durven praten. Die zichzelf serieus nemen. En dat is prachtig.
Je eigen baby is natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld. Maar toen Brenda beviel van haar zoontje, dacht haar moeder heel anders over haar kersverse kleinkind.
Als er iets is waar ouders verrassend afhankelijk van zijn, dan is het wel de schoolnieuwsbrief. Zo ook Bella (36), alleen kreeg ze hem ineens niet meer.
