vreemde relaties
Beeld: Unsplash

Er zijn van die relaties waarvan je als buitenstaander niks begrijpt. “Ik draag parels in mijn oren, hij zit onder de tattoos.”

De man van Alice (39) woont de helft van de week in zijn atelier
“Ik had al een dochter uit een eerder huwelijk toen Bram en ik zes jaar geleden trouwden. Hij is kunstenaar, ik heb een huiselijk leven met mijn kind. We spraken af dat we onze eigen levens zouden blijven leiden. Mijn dochter is nu negen en gaat om het weekend naar haar vader. Dan zijn Bram en ik samen. De overige tijd is hij vaker in zijn schilderatelier dan thuis.

Bram is geen man voor een regelmatig leven met vaste eettijden, om elf uur naar bed en zeven uur opstaan. Hij houdt van mijn dochter en zij is dol op hem, maar hij maakt niet echt deel uit van ons gezinsleven. Verjaardagen bezoek ik in mijn eentje, ouderavonden doe ik met mijn ex. Mijn man is meer mijn minnaar. Het zou niets toevoegen als hij meedraaide in de dagelijkse sleur, daar wordt geen huwelijk gelukkiger van.”
 

'Hallo, ik ga daar een beetje flirten met een bouwvakker'

Clarike (41) ontmoette Johan vijftien jaar geleden op Kreta. Hij is aannemer, zij advocaat. Ze hebben een zoon van 12 en dochter van 9
“Hij heeft tatoeages, praat plat Noord-Hollands en zijn werkhanden zitten vol schrammen. Ik draag pareloorbellen en kom uit een gegoede familie. We ontmoetten elkaar in een cocktailbar op Kreta. Johan en ik maakten een praatje. Ik moest lachen om hem, hij om mij. Hallo, ik ga daar een beetje flirten met een bouwvakker, dacht ik nog. Om na middernacht te concluderen dat ik zelden zo’n geanimeerd en interessant gesprek had gevoerd met een man.

We spraken de rest van die vakantieweek elke dag met elkaar af. In het vliegtuig naar huis besefte ik dat ik vlinders voelde. En die hadden niks te maken met alcohol en zomerzon. Eenmaal thuis bleven we bellen en voor ik het wist hadden we een serieuze relatie.
 

'Mijn ouders bleven er bijna in toen ze hem ontmoetten'

Mijn vriendinnen vonden hem een schat, maar begrepen het niet echt. Vroegen: ‘Waar hébben jullie het dan over? Bier en tieten?’ Alsof elke aannemer een simpele ziel is. Mijn ouders bleven er bijna in toen ze hem ontmoetten. Deze man kwam uit een wel heel ander milieu, zeiden ze. Maar dat was het ’m nou juist: ik vond dat heerlijk ontspannend, die ogenschijnlijk simpele levenshouding van hem. Nog steeds.

Op mijn vakgebied heeft hij misschien niet altijd wat terug te zeggen, maar ik ben de hele dag al met lastige mensen in de weer. Ik vind het heerlijk dat mijn man ’s avonds niet ook nog moeilijke vragen stelt. Bovendien: ik kan ook niet met hem praten over radiatorpakkingen en betonmortel. Het is niet zo dat een van ons slimmer of dommer is. Johan en ik hebben dezelfde humor, genieten van dezelfde films, houden allebei van reizen en hebben een druk sociaal leven. Onze vrienden gaan heel goed samen. Zijn vrienden vinden het wel amusant, zo’n stel corpstutjes dat de mannen moeiteloos onder de tafel drinkt. Mijn familie is inmiddels dol op Johan; van de vier schoonzoons is hij degene die mijn moeder mee uit lunchen neemt.
 

Nuchter en no-nonsense

Als vader is Johan fantastisch: nuchter en no-nonsense. Ik zie problemen die er niet zijn en lig wakker van een tienminutengesprek. Johans relativeringsvermogen is mijn redding. Omdat hij ’s ochtends heel vroeg begint met werken, is hij na schooltijd thuis voor de kinderen en kan ik lange dagen maken op kantoor. Als ik kijk naar vriendinnen met mannen die hoog op de maatschappelijke ladder staan, benijd ik ze niet. Veel van die mannen zijn vooral gefocust op hun carrière, zelden thuis en emotioneel kilometers van hun vrouw verwijderd. Ik ben dolblij met Johan met zijn tattoos en petje.”
 

Lees ook
Mama is zus, papa is zo: deze ouders zijn heel verschillend >

 

'Zo worden we met gemak honderd'

Rosa (38) heeft twee zoons van 8 en 6 en een vriend die er zelden is
“Ik vind het een genot, vijf avonden per week alleen op de bank. Als mijn vriend vaker naast me zou zitten, zouden de borden door de kamer vliegen. Stappen, reizen, vrienden, voetballen: hij is altijd de hort op. Worden we allebei ontzettend gelukkig van. Hij wordt pas echt wakker als ik naar bed wil, als ik opsta ligt hij nog te slapen. Ik heb het druk met de jongetjes en mijn werk als verpleegkundige. Hij werkt op een ministerie en beweert dat hij daar naartoe gaat om uit te rusten. De weekends zijn we samen. Dan doen we leuke dingen met z’n vieren en praten we bij. Hij bemoeit zich niet met mij en mijn leven met de kinderen, ik oordeel niet over zijn uithuizigheid. Perfect geregeld, zo worden we met gemak honderd.”
 

Net als een nieuwe liefde

Dewi (35) en haar man sturen elkaar spannende appjes
“‘Wat doe je?’, appte mijn man. Het was een doodgewone lentedag. De kinderen renden met vriendjes door het huis, mijn man was op zijn werk. ‘De was opvouwen,’ wilde ik antwoorden, ‘en de kinderen zijn niet te harden; neem jij straks melk en eieren mee?’

Misschien was het de vroege lentezon, maar in plaats van mijn standaard riedel, appte ik een foto van het slipje onder mijn zomerjurk. ‘Jou missen, schreef ik erbij. Hij reageerde meteen: ‘Schat, je maakt me keihard.’ Die avond vlogen de vonken ervanaf in de slaapkamer. We hadden iets wakker gemaakt wat we waren vergeten sinds de kinderen. De volgende dag gingen we onverstoorbaar verder. ‘Wat was je heerlijk gisteren’, appte hij toen ik op weg was naar mijn werk. ‘Ik heb zin in je.’ Het voelde alsof ik een nieuwe liefde had. Sindsdien seksen we als een dolle. Als hij op zakenreis is en me een dickpic stuurt, tel ik de uren tot hij weer thuis is.”
 

Dit verhaal is deel van een interviewserie in Kek Mama 02-2018 en is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

relatie Lisa Joost Laura
Beeld: Unsplash

Lisa werd verliefd op Joost én Laura en ze besloten met zijn drieën verder te gaan. Vijf kinderen en acht jaar later gaat het nog steeds goed. Tot verbazing van de buurt die niet uitgeroddeld raakt.

Lisa: “Ik ben het gelukkigst als we met zijn allen in onze Amerikaanse auto zitten. De drie grote kinderen op de achterste bank, de twee kleintjes op de middelste en Joost, Laura en ik voorin. Het voelt zo zorgeloos. Als we wegrijden valt er iets van me af, alsof ik alle zorgen en problemen achterlaat. Al kletsend en zingend kan ik genieten van waar het echt om gaat: ons gezin. Even geen gedoe, roddels op het schoolplein, confrontaties met buurtbewoners, ouders die niet willen dat hun kinderen bij ons over de vloer komen of mensen die ons belachelijk maken.

Vorige week werd ik door een groepje jongeren op straat nog uitgescholden voor ‘dik hoerenwijf met je hoerenkinderen’. Ik begrijp best dat onze manier van leven controversieel is, maar we zijn geen slechte mensen of onverantwoordelijke ouders. Waarom mag een kind niet bij ons spelen? We liggen echt niet de hele dag met zijn drieën te seksen op de bank.
 

Geen stabiele basis

Ik leerde Laura en Joost kennen via mijn werk. Tijdens een kerstborrel raakten we aan de praat en ik merkte dat al snel veel over mezelf vertelde. Ik was 27 en nogal zoekende. Relaties wilden maar niet lukken, ik wist niet waar ik wilde wonen en wat me echt gelukkig maakte. Laura en Joost boden een luisterend oor en zo ontstond er een vriendschap.

We deden leuke dingen met zijn drieën en ik merkte dat ik bij hen een rust vond die ik nog nooit in mijn leven had gevoeld. Mijn vader heb ik nooit gekend en mijn moeder leidde een behoorlijk losbandig leven als kunstenaar. Alles mocht en kon bij ons thuis, maar er was geen stabiele basis. Als mijn moeder een paar schilderijen verkocht, gingen we direct op vakantie, maar ze vergat de rekeningen te betalen waardoor we regelmatig zonder gas en licht zaten.
 

Eindelijk mezelf zijn

Bij Laura en Joost kon ik eindelijk mezelf zijn. Ze waren echt geïnteresseerd in mij – iets wat ik bij mijn moeder altijd had gemist. De kunst stond altijd op nummer één, niet haar dochter. Als het na een avond praten nogal laat was geworden, bleef ik vaak slapen. En omdat het de volgende dag weer zo gezellig was, bleef ik vaak nog een nacht. Het was een diepe vriendschap en die vloeide over in liefde.
 

Liefde

Het begon met een keer zoenen met Joost of Laura na een paar glazen wijn. Ik vond het verwarrend, maar het voelde goed. Dat werd ook de afspraak: voelt iedereen zich nog oké bij wat er gebeurt? Zo niet, dan stoppen we ermee. Laura en ik zijn niet per se biseksueel, want we voelen ons niet tot andere vrouwen aangetrokken, maar er was wel liefde. Ook voelde ik me sterk aangetrokken tot Joost. Fysiek en emotioneel klikten we. We hoorden gewoon bij elkaar.”
 

Gevoelens

Natuurlijk worstelde ik met mijn gevoelens, en wat andere mensen ervan zouden vinden. In het begin vertelde ik niemand wat er speelde – daardoor hadden we met zijn drieën de ruimte te ontdekken wat we er zelf van vonden en wat we ermee wilden doen.

Het was praten, praten en praten. Ik had dat nodig. Laura en Joost stonden als stel steviger in hun schoenen, maar ik was de nieuwkomer. Ik was bang dat ik een tijdelijk verzetje voor ze zou zijn en dat ik elk moment aan de kant gezet kon worden. Ze begrepen dat en stelden me gerust, maar zoiets heeft toch tijd nodig.

Qua seks lag het ingewikkelder. Joost was weleens jaloers als Laura en ik de liefde bedreven. Andersom vond ik het lastig hoe zij elkaar konden ophitsen terwijl ik televisie keek. Het was niet zozeer jaloezie, we moesten leren vertrouwen op onze liefde. Ik wilde aandacht van hen allebei en als ik niet werd betrokken bij de seks voelde ik me buitengesloten.

Na een paar ruzies vonden we een oplossing. We moesten elkaar ruimte geven, letterlijk en figuurlijk. Daarom hebben we op zolder een extra bed gezet, zodat twee die seks wilden hebben zich daar konden terugtrekken. Vrijen met zijn drieën deden we in ons zelfgebouwde kingsize bed, waarin we ook met zijn allen sliepen.
 

Reactie familie

Na een jaar samenwonen durfden we voor onze relatie uit te komen. Ik vertelde het mijn moeder en een paar vriendinnen. Ze wisten wel dat ik bij Joost en Laura inwoonde, maar vroegen eigenlijk nooit hoe het echt zat. Ik denk dat ze het zagen als een typisch zweverige Lisa-actie. Dan woonde ik weer bij een vriendin en dan zat ik weer in een woongroep. ‘Als het jou gelukkig maakt, moet je het helemaal zelf weten’, zeiden ze. De rest van mijn familie zal er best achter mijn rug over gesproken hebben, maar dat begrijp ik. Zoiets hoor je niet elke dag.

Op verjaardagen van ooms en tantes kwamen we met zijn drieën opdagen, we waren altijd welkom. Alleen mijn oma van 92 had er moeite mee. Ze bleef op feestjes een beetje uit onze buurt. Ik heb er nooit wakker van gelegen. Mijn leven, mijn keus. Door er zelf geen groot ding van te maken, leek het of anderen dat ook niet deden.
 

Zwangerschap

Inmiddels zijn we acht jaar en vijf kinderen verder. Laura kreeg als eerste Jara, een jaar later ben ik bevallen van Tess, vervolgens raakte Laura zwanger van Lies, toen was er even een pauze van drie jaar, waarna Laura nog Daan kreeg en ik Tycho. Het voelt alsof we een klein gemeenschapje hebben opgebouwd en het gaat hartstikke goed.

Natuurlijk hebben wij hoogte- en dieptepunten, maar er is vooral heel veel liefde. Alle bevallingen hebben we samen meegemaakt en ook het opvoeden en verzorgen van de kinderen doen we met zijn drieën. Laura en ik bestieren het gezin. Dat is een enorme luxe. We werken allebei parttime waardoor de kinderen maar een dag naar de opvang hoeven. Joost heeft een fulltime baan en is er ’s avonds en in het weekend. Vijf kinderen opvoeden met drie volwassenen is prima te doen. Er is nooit discussie over wie wat doet.
 

Nachtdienst

Joost doet elke zaterdagochtend iets leuks met de vijf kinderen, zodat Laura en ik de boodschappen voor de hele week kunnen halen. Daarna drinken we ergens koffie. Joost en Laura zijn gek op films; ik pas op als zij een avond naar de bioscoop willen. Degene die ‘nachtdienst’ heeft, slaapt aan de buitenkant van ons grote bed, zodat je niet over twee anderen hoeft te klimmen als er iets is met de kinderen.
 

'Ik heb af en toe last van jaloezie'

Praktisch gezien is het dus een stuk makkelijker dan in een gezin met twee ouders, maar emotioneel is het weleens ingewikkeld. Ik vind het bijvoorbeeld moeilijk als Laura mijn dochter terechtwijst. Ik wil zelf bepalen hoe zij wordt opgevoed en dat strookt niet altijd met de opvattingen van Laura. Ik weet dat ze het goed bedoelt, maar ik mis soms de ruimte en intimiteit met mijn eigen kinderen. Hun liefde wil ik niet altijd delen. Misschien komt er ook wel jaloezie bij kijken. Als ik Laura zie knuffelen met mijn zoon Tycho, krijg ik een knoop in mijn maag, omdat ik zo graag zijn nummer één wil zijn. Bij Joost heb ik dat niet, omdat hij hun vader is. Van hem kan ik veel meer hebben.

 

Lees ook
'Onze goede vriend bekende dat hij droomde van een trio met ons' >


 

'Mensen snappen de situatie niet'

Niemand bemoeide zich met onze relatie, maar dat veranderde toen we aan kinderen begonnen. Mijn familie is positief, maar dat geldt niet voor de mensen die we leerden kennen via de crèche en school. Toen Laura haar eerste kindje kreeg, ontvingen we brieven met teksten als ‘vieze pedofielen’ of ‘we bellen de kinderbescherming.’ Heel heftig. Ons huis is ook een keer beklad met verf. We zijn drie dagen bezig geweest het eraf te halen. Ook komt het consultatiebureau bij ons langs om te controleren of het wel goed gaat.

Het verbaast me nog altijd dat zo veel mensen slecht over ons denken. We leiden een rustig leven en doen net als ieder ander ons best om onze kinderen liefdevol op te voeden. Ik begrijp dat we voer zijn voor roddels en grappen, maar we doen niemand kwaad. Vooral voor de kinderen vind ik het erg. Onze oudste dochter wordt gepest op school, ze zeggen dat haar vader een viezerik is. We proberen er zo min mogelijk aandacht aan te besteden. Ik kan wel op hoge poten naar school gaan, maar ben bang dat het de situatie alleen maar erger maakt. We blijven liever onder de radar in de hoop dat we met rust gelaten worden. Het is alleen tragisch dat we daardoor nogal afgesloten leven. We gaan bijvoorbeeld liever niet naar dorpsfeesten, omdat we worden nagekeken of nageroepen.
 

Unieke relatie

Het vreet aan me. Wij hebben gekozen voor deze unieke relatie, maar de kinderen niet. Natuurlijk heb ik daar van tevoren bij stilgestaan, maar ik ben misschien naïef geweest. Onze kinderen zijn het mooiste wat ons is overkomen en ik had verwacht dat mensen zouden zien hoe liefdevol we met elkaar omgaan.

Door alle negatieve dingen zijn we als gezin wel extra close geworden en dat is mooi, maar ik had het liever anders gezien. Het doet pijn dat niemand op het schoolplein me op de koffie vraagt, het doet pijn uitgelachen te worden door jongens op straat. Ik gun onze kinderen het allerbeste, maar kan ik ze dat bieden als ze als paria’s worden behandeld? Zullen ze hun hele jeugd moeten strijden tegen vooroordelen? Die gedachte maakt me verdrietig. En toch zou ik niet willen leven zonder Laura en Joost. Ik vind dat wij het recht hebben om ons leven op deze manier in te vullen.”
 

Dit artikel staat in Kek Mama Magazine en is al een keer eerder gepubliceerd.

 

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >

vrouwen-sneller-koud-dan-mannen

Jij zet de thermostaat een tikkie hoger terwijl je partner naast je zowat crepeert van de hitte: hoe dat komt? Het simpele antwoord is hier: je bent een vrouw.

Vrouwen hebben over het algemeen meer vetweefsel dan mannen en slaan warmte beter op. Daardoor gaat er een continue directe bloedstroom naar organen als je hart en hersenen, maar gaat de bloedstroom juist weg van andere lichaamsdelen als bijvoorbeeld je handen en voeten. 

 

Onderzoek

Daarbij blijkt uit onderzoek dat vrouwen over het algemeen een hogere lichaamstemperatuur hebben dan mannen, maar dat de handen en voeten van vrouwen gemiddeld zo’n twee graden kouder zijn. Ook is het zo dat vrouwen gevoeliger zijn voor kou: vrouwen merken een temperatuurverschil van 0,2 graden al op, terwijl mannen pas bij 0,4 graden verschil voelen. 

 

Lees ook
Alles wat je moet weten over de temperatuur van je baby >

 

Werktemperatuur

De strijd over de thermostaat kan ook prima voortzetten op kantoor, want waar vrouwen het liefst werken met hoge temperaturen van 23,2 tot 26,1 graden, voelen mannen zich het prettigst bij 22 graden. Lastig…

Bron: StyleToday

 

Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >