Beeld: Getty Images
Beter een goede buur dan een verre vriend, behalve wanneer je nét een momentje samen met je prille liefde in de slaapkamer had.
Ilse (33): “Hier in de Achterhoek is het gebruikelijk om overdag de deur ‘los’ te hebben – zoals wij dat noemen – en bij elkaar binnen te vallen. Kinderen die willen spelen, buurtjes die suiker lenen of gewoon zin hebben in een glas wijn. Dat nabuurschap is ideaal, zeker als alleenstaande moeder. Alleen niet altijd even handig.
Zo had ik onlangs een iets te gezellige Tinderkoffiedate, die zich al rap naar de slaapkamer verplaatste. Alle tijd, met de kinderen veilig op school. Waar ik echter niet op had gerekend was mijn buurvrouw. Schijnbaar had de postbode aangebeld vanwege een pakketje en ik had niks gehoord. Daarna had hij het aangeboden bij mijn buurvrouw die toch echt zéker wist dat ik thuis was.
“Net toen ik met mijn leuke meneer bezig was, stapte zij de gang in”
Enfin, net toen ik met mijn leuke meneer bezig was, stapte zij de gang in, ondertussen luidkeels roepend ‘Joehoe Ilse! Ilse, ik heb een pakje!’ Ik hield me muisstil en gelukkig ging ze na een paar minuten weer naar huis. Maar gênant was het wel. Vooral voor mijn date.”
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Niet praten na een ruzie, je kind vergelijken met anderen of nooit toegeven dat je fout zat. Voor veel boomerouders waren bepaalde opvoedgewoontes heel normaal. Volgens deskundigen kunnen sommige daarvan nog jaren doorwerken in de relatie met hun volwassen kinderen.
