Beeld: Shutterstock
Bart (44) is getrouwd met een vrouw die niets te maken wil hebben met ‘verdovende middelen’. Wat ze niet weet is dat Bart een geheim heeft: ‘Ze zou het dus echt nóóit begrijpen dat ik zelf in de wietplantjes heb gezeten.’
Bart (44): “Mijn huidige vrouw is wars van alles wat met alcohol en drugs te maken heeft. Al bij onze eerste ontmoeting merkte ik dat Merel heel negatief dacht over alcohol. Ik had voor haar gekookt en schonk bijna automatisch een glas wijn voor ons in, maar dat liet ze met een vies gezicht staan. Ook weigerde ze mijn bouillabaisse te eten omdat er witte wijn in zat. Niet omdat ze het niet lust, maar ze heeft ooit iets gehad met een alcoholist en sindsdien drank afgezworen. Nog steeds drinkt Merel alleen mineraalwater als we uitgaan.
Ik heb een oudere zoon van vijftien, die soms een biertje van mij krijgt. Maar onze gezamenlijke zoon, die pas twee is, mag van haar voor zijn achttiende geen druppel drinken. Ze heeft zelfs gezegd dat als het moet, ze later urinetesten in huis haalt om te checken of hij niet stiekem drugs gebruikt. Paracetamol vindt ze al ‘een verdovend middel’ en ze haatte het tv-programma Spuiten en slikken, omdat ze vond dat het kinderen aanzette tot drugsgebruik.
Lees ook
‘Ik heb tegen mijn vriend gelogen over het aantal bedpartners dat ik vóór hem heb gehad’ >
Merel zou het dus echt nóóit begrijpen dat ik zelf in de wietplantjes heb gezeten. Ook al was het een kleinschalige handel. Samen met mijn ex-vrouw heb ik een jaar lang hennepplanten op zolder gehad. Mijn ex had achter mijn rug om creditcardschulden gemaakt. Toen de eerste incassobrieven op de mat vielen en het uitkwam, wilden we zo snel mogelijk die 7500 euro aflossen. Kennissen van ons deden iets met wietplantjes, wisten we. Volgens hen easy money. Op een avond brachten we het ter sprake en hebben hun gevraagd of het misschien ook iets voor ons zou zijn.
Om een lang verhaal kort te maken: een week later stonden er vijftig plantjes op zolder. Die kennis van ons had alles geleverd – een speciale tent, verlichting, lampen en afzuiging. We hoefden niets te betalen, hij verrekende de installatie met de opbrengst van de eerste maand. Verder kostte het alleen water en stroom. Daarna pakten we tussen de 1100 en 1200 per maand.
Toen de schuld was ingelost, zijn we meteen gestopt. Ook al was de pakkans klein, we wilden geen risico lopen. We hadden een koophuis, woonden in een keurige buurt; best gênant als je dan ineens van je bed wordt gelicht omdat je cannabis verhandelt.
Niet lang erna gingen mijn ex en ik uit elkaar. We hebben afgesproken dat het ons geheim is. Maar toch, als Merel iets minder uitgesproken over drugs was geweest, had ik het wel gedeeld. Het liefst houd ik niks achter. Ik vrees alleen dat ze het nooit zou begrijpen en me als kleine crimineel gaat afschilderen.”
Dit verhaal is deel van een interviewserie in Kek Mama 06-2020.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
