Hoe goedbedoeld ook, blogger Evie vindt niet dat je een ouder ‘advies’ moet geven als je ziet dat zijn of haar kind een driftbui heeft. Op Scary Mommy vertelt ze waarom.
Het begon allemaal tijdens de gymles van haar dochter (3): die schreeuwde moord en brand omdat ze de beurt niet kreeg om de rode bal te gooien. Toen de leraar vervolgens besloot álle ballen weg te leggen, ging ze helemaal door het lint. ‘Daar stonden we dan, te midden van haar gymklasje’, schrijft Evie. ‘Wat ik ook zei, niets was goed – ze begon alleen maar harder te schreeuwen.’
Evie nam haar mee naar buiten in de hoop dat ze daar rustig zou worden. En hoewel het er in eerste instantie op leek dat het meisje na een paar geruststellende woorden van haar moeder was afgekoeld, kon ze dat akkefietje met die rode bal toch niet loslaten. ‘Ze ging opnieuw uit haar dak; waarom zíj nu niet de beurt had gekregen om de bal te gooien…’ Evie realiseerde zich dat ze door al haar ’tactieken’ heen was, maar wilde niet weggaan: ‘Ik wist ook dat zij niet weg wilde, dus ik wachtte en keek naar de spelende kinderen terwijl mijn dochter huilend naast me stond. Nog steeds verdrietig over die rode bal.’
Lees ook
‘Het is oké om tijdens een driftbui even weg te lopen van je kind’ >
De gymleraar merkte dit op en gaf Evie een tip: dat het beter zou zijn om haar kind wat ruimte te geven. Maar hoe goedbedoeld ook, dit advies schoot Evie in het verkeerde keelgat. Helemáál toen hij zich vervolgens ook nog hardop afvroeg waarom ze haar dochter niet alleen liet, ‘zodat ze haar slechte gedrag niet zou belonen.’ Evie: ‘Legde hij mij nu echt uit hoe ík mijn kind moest opvoeden? Niemand, echt níemand vertelt mij hoe mijn kind in elkaar zit. Het voelde op dat moment zo veroordelend…’
Ze vervolgt: ‘Die leraar liet me inzien dat we er als buitenstaanders niets aan kunnen doen als een kind een driftbui krijgt: we kunnen het niet stoppen. Dus de volgende keer als je een hysterisch kind ziet, denk dan twee keer na en geef de ouders een vriendelijke lach waarmee je zegt: ‘Ik heb dit ook meegemaakt’. En loop dan gewoon weg.’
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Na jaren samen een leven te hebben opgebouwd, hebben Channah Koerten en Nordin Blessing besloten ieder hun eigen weg te gaan.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
