Waar je de speen in de babytijd nog verafgoodde, hoop je op den duur toch dat je kind er een keer zonder kan. Maar hoe krijg je dat voor elkaar zonder nachtelijke protesten? Deze moeders geven tips.
Lees verder onder de advertentie
Helene, moeder van Milo en Oliver (2): “Mijn kinderen zitten in de fase dat ze alles in de prullenbak mikken, dus toen hun vader op een middag semi-nonchalant vroeg of ze hun speentjes er ook bij wilden gooien, deden ze dat zonder klagen. Tot ze ’s avonds doorkregen dat dat dus ook betekent dat ze zonder speen naar bed moesten.
Lees verder onder de advertentie
De eerste nacht huilden de jongens flink en zat ik naast hun bed: ik fluisterde tegen ze en aaide op hun rug tot ze in slaap vielen. Maar wonderbaarlijk genoeg vragen ze sindsdien nooit meer om hun speen.”
Sylvana, moeder van Belle (3): “Vorig jaar maakte mijn broer een rondreis door Vietnam. Belle was toen net 2 en ik vond dat hét moment om haar van de speen af te helpen. Ik legde uit dat zij ‘m niet meer nodig had en dat de baby’s bij oom Stephan haar speentjes goed konden gebruiken. Vervolgens stopte ik ze allemaal in een envelop, schreef hier ‘oom Stephan, Vietnam’ op en deed ‘m samen met mijn dochter in de brievenbus. En hoe simpel het ook klinkt, toen was het goed. Al keken die mensen van PostNL ongetwijfeld raar op.”
Leslie, moeder van Rosalie (7) en James (4): “Het heeft bij James weken geduurd voordat hij vlak voor zijn vierde verjaardag van zijn speen af was. We gaven z’n speentjes aan Sinterklaas mee, hingen ze in de boom bij de tandarts en ik heb ze zelfs een keer cold turkey uit zijn bed gevist vlak voordat hij ging slapen. Niets hielp, tot hij een babynichtje kreeg en ik opperde dat hij ‘als cadeau’ zijn spenen aan haar kon geven. Sindsdien voelt het voor hem als een goede daad en vraagt hij er, op een enkele keer na, nooit meer om.”
Lees verder onder de advertentie
Mariëtte, moeder van Casper (5) en Nora (4): “Van cadeautjes tot pannenkoeken: we hebben al van alles geprobeerd om Nora van de speen af te krijgen, maar niets hielp.” Tot Mariëtte, zoals je in haar vlog kunt zien, grof geschut inzette.
Sinds de verhuizing naar Spanje heeft de familie Jelies allesbehalve stilgezeten. Inmiddels wonen ze alweer bijna drie jaar in Pinoso, waar ze hun leven opnieuw hebben opgebouwd. Naast het genieten van het Spaanse leven zijn ze ook druk bezig met een nieuw project: een eigen winkel.
Een bevalling is een ervaring die alles van je vraagt: je lijf, je hoofd en soms ook je gevoel voor realiteit. En toch doen miljoenen vrouwen het, vaak bewuster en sterker dan ze ooit van zichzelf hadden gedacht.
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
Toen Eva (31) na een pittige bevalling eindelijk met haar pasgeboren dochter thuiskwam, wachtte haar een hartverwarmende verrassing. Haar beste vriendin had de hele voortuin versierd. Maar een dag later veranderde dat warme gevoel volledig door een Tikkie.
Van zelf veters strikken tot netjes eten met mes en vork: volgens Supernanny Jo Frost zijn het juist die alledaagse vaardigheden waar steeds meer kinderen moeite mee hebben.