Fenna (35): ‘Mijn dochter van zes maanden wordt ’s nachts nog steeds ontzettend vaak wakker, soms wel tot vijf keer toe. Het is niet dat ze dan honger heeft, dus ik snap het niet. Van mijn vriendinnen hoor ik dat hun kinderen echt niet zo vaak wakker werden rond die leeftijd. Wat kan er zijn? Doe ik iets verkeerd?’
Susanne Willekes is Nederlands eerste gecertificeerde slaapcoach: ‘Mensen vergelijken heel vaak hun kinderen met die van anderen, en daar kun je onzeker van worden. Want waarom lukt het andere ouders wel om hun kind te ‘laten slapen’? Het lijkt haast wel alsof baby’s die snel doorslapen een symbool van goed ouderschap zijn geworden. Terwijl het echt normaal is dat een kind van een half jaar nog regelmatig wakker wordt, al is het maar omdat-ie z’n speen kwijt is.
Lees ook
‘Onze baby van drie weken wordt wakker van het kleinste geluidje en begint dan te brullen’ >
Toch kun je een paar dingen doen om zulke gebroken nachten te doorbreken. Let erop dat je kind niet te laat naar bed gaat en ook overdag genoeg slaap pakt. Het slechtste advies dat iemand je kan geven, is om je kind overdag wakker te houden en pas laat naar bed te brengen, want dan gaan ze zo ‘lekker knock-out’. Een (over)vermoeid kind slaapt daardoor juist onrustig en zal dan vaker wakker worden. Probeer dus rust in te bouwen en strakke bedtijden aan te houden. Slaap leidt tot slaap, zeg ik altijd.’
Zie sleepagency.com voor meer info en tips.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
