Zijn we bij Ikea, dan wil mijn vijfjarige dochter de rest van haar leven in de ballenbak blijven. Ze wil sowieso nooit mee naar huis als we ergens zijn. Gisteren heb ik haar nog uit een speelparadijs moeten sleuren terwijl ze de boel bij elkaar krijste. Toeschouwers zag je denken: wat een vreselijke moeder.
Bij opvoedproblemen geldt één regel: u staat nooit alleen. Vijftien jaar geleden was Do’s vriendin Yvonne met haar kinderen op het strand. Toen de zon ter kimme neeg, ze alles had ingepakt en haar twee oudsten klaarstonden om mee naar huis te gaan, groef driejarige Jet zich brullend in het zand. Yvonne trok nog net niet haar armpje uit de kom. Toen stond een bonk van een kerel, tatoeages op zijn spierballen, op van zijn badmatje. Hij pakte Jet op als een zak aardappels en bracht haar naar Yvonne. Jet was meteen stil. “En nu luister je naar je moeder”, zei de bonk. “Meneer, u verdient een standbeeld”, stamelde Yvonne.
Lees ook
‘Moeders moeten leren om hulp te vragen’ >
Ons advies: durf hulp te vragen. “Meneer, zou u mijn dochtertje even willen oprapen?” vraagt u aan een man die verontwaardigd naar uw gestuntel in de ballenbak kijkt. Daarmee maakt u zo’n toeschouwer opeens medeverantwoordelijk. Nederland telt niet alleen maar hufters. In de menselijke natuur liggen nare trekken besloten maar ook nobele, zoals hulpvaardigheid. Soms hebben omstanders alleen een duwtje nodig. In gedachten zien we een feelgood-movie voor ons, waarin medeklanten uw dochter op vele handen liefdevol uit de ballenbak heffen. Een Sound of music-muziekje op de achtergrond.
De opvoedtantes Els en Do beantwoorden opvoedvragen met een knipoog en stellen zichzelf voor: “Wij zijn geboren voordat de pil was uitgevonden, kwamen ter wereld zonder dat onze ouders daarom hadden gevraagd en werden te hooi en te gras opgevoed. Zelf kregen wij heel bewust kinderen en daarom voelen we tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 34, 22 en 20) de plicht hen permanent gelukkig te maken. We kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg.”
Ook een opvoedvraag? Mail ’m naar elsendo@kekmama.nl
Dit artikel staat in Kek Mama 09-2018.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Voetbalster en voormalig Oranje-international Lieke Martens (33) heeft voor het eerst openhartig verteld over het verlies van haar zoontje Eden.
Wie rond de eeuwwisseling een kind kreeg, koos vaak voor namen die overal opdoken: op schoolpleinen, in televisieseries en zelfs in de hitlijsten.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
