Zijn we bij Ikea, dan wil mijn vijfjarige dochter de rest van haar leven in de ballenbak blijven. Ze wil sowieso nooit mee naar huis als we ergens zijn. Gisteren heb ik haar nog uit een speelparadijs moeten sleuren terwijl ze de boel bij elkaar krijste. Toeschouwers zag je denken: wat een vreselijke moeder.
Bij opvoedproblemen geldt één regel: u staat nooit alleen. Vijftien jaar geleden was Do’s vriendin Yvonne met haar kinderen op het strand. Toen de zon ter kimme neeg, ze alles had ingepakt en haar twee oudsten klaarstonden om mee naar huis te gaan, groef driejarige Jet zich brullend in het zand. Yvonne trok nog net niet haar armpje uit de kom. Toen stond een bonk van een kerel, tatoeages op zijn spierballen, op van zijn badmatje. Hij pakte Jet op als een zak aardappels en bracht haar naar Yvonne. Jet was meteen stil. “En nu luister je naar je moeder”, zei de bonk. “Meneer, u verdient een standbeeld”, stamelde Yvonne.
Lees ook
‘Moeders moeten leren om hulp te vragen’ >
Ons advies: durf hulp te vragen. “Meneer, zou u mijn dochtertje even willen oprapen?” vraagt u aan een man die verontwaardigd naar uw gestuntel in de ballenbak kijkt. Daarmee maakt u zo’n toeschouwer opeens medeverantwoordelijk. Nederland telt niet alleen maar hufters. In de menselijke natuur liggen nare trekken besloten maar ook nobele, zoals hulpvaardigheid. Soms hebben omstanders alleen een duwtje nodig. In gedachten zien we een feelgood-movie voor ons, waarin medeklanten uw dochter op vele handen liefdevol uit de ballenbak heffen. Een Sound of music-muziekje op de achtergrond.
De opvoedtantes Els en Do beantwoorden opvoedvragen met een knipoog en stellen zichzelf voor: “Wij zijn geboren voordat de pil was uitgevonden, kwamen ter wereld zonder dat onze ouders daarom hadden gevraagd en werden te hooi en te gras opgevoed. Zelf kregen wij heel bewust kinderen en daarom voelen we tot op de dag van vandaag (ze zijn inmiddels 34, 22 en 20) de plicht hen permanent gelukkig te maken. We kennen dus twee opvoedingsstijlen van nabij, en blijven onverminderd op zoek naar de gulden middenweg.”
Ook een opvoedvraag? Mail ’m naar elsendo@kekmama.nl
Dit artikel staat in Kek Mama 09-2018.
Nog meer Kek Mama?
Volg ons op Facebook en Instagram. Of schrijf je hier in voor de Kek Mama nieuwsbrief >
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
Bij ADHD denken veel mensen direct aan druk gedrag, impulsiviteit en moeite met concentreren.
