Beeld: Canva
Eet je groenten. Ruim je kamer op. Leg die iPad weg. Trek je schoenen aan. Nee, nú. Voor je het weet, ben je al een kwartier verwikkeld in een discussie met een zevenjarige over waarom één sok aantrekken niet hetzelfde is als ‘klaar zijn’. En een sterkere band met je kind ontwikkelen zit ‘em nou net daarin.
Herkenbaar? Volgens psycholoog en auteur Shefali Tsabary proberen we als ouders veel te vaak ons kind te controleren. Terwijl juist het tegenovergestelde kan helpen om een betere band met je kind te krijgen. In haar boek The Parenting Map pleit Tsabary voor ‘conscious parenting’, oftewel bewust ouderschap. Daarbij kijk je niet alleen naar wat je kind doet (hallo driftbui midden in de supermarkt) maar vooral naar wat dat gedrag met jóú doet.
Volgens haar gaat het in zo’n situatie vaak veel minder om het kind dan we denken. We zijn druk bezig om hun gedrag te corrigeren, terwijl het minstens zo interessant is om te kijken waarom wij er zelf zo ontzettend van op tilt slaan. Nee, dat betekent niet dat je voortaan als een zenboeddhist glimlachend moet toezien terwijl je kind met chocoladevla de muur beschildert. Het gaat er vooral om dat je de leiding houdt zonder ieder detail te willen controleren.
”Ruim je kamer op.” ”Nee.” ”Jawel.” ”Waarom?” ”Omdat ik het zeg.” Ah, gezellig. Weer een waardevol ouder-kindmoment. Volgens Tsabary belanden ouders regelmatig in dit soort machtsstrijd omdat we vooral willen dat ons kind luistert. Maar vraag jezelf eens af: móét je deze strijd eigenlijk winnen?
Een kind dat geen wortels wil eten, probeert waarschijnlijk niet bewust jouw gezag te ondermijnen. Het wil gewoon geen wortels eten. Net zoals een kind dat zijn kamer niet opruimt vermoedelijk niet ’s ochtends wakker werd met het plan om jou vandaag eens flink te disrespecten. Soms is irritant gedrag gewoon… irritant gedrag.
Je kind komt thuis met een onvoldoende en jij voelt je bloeddruk onmiddellijk stijgen. Waarom eigenlijk? Misschien maak je je oprecht zorgen. Maar volgens Tsabary kan er ook iets anders meespelen. Misschien moest jij vroeger altijd hoge cijfers halen. Misschien werd succes bij jullie thuis gemeten aan rapportcijfers. Of misschien raakt die onvoldoende precies een onzekerheid die je zelf al jaren meesleept.
Dat betekent niet dat je slechte cijfers voortaan met taart hoeft te vieren. Wel dat het handig kan zijn om eerst te bedenken waarom jij zo heftig reageert voordat je boven op je kind duikt met een preek over huiswerk.
We hebben allemaal ideeën over hoe het leven van onze kinderen eruit zou moeten zien. Een leuke school, goede cijfers, sportief, sociaal, misschien een muziekinstrument erbij en later natuurlijk een baan waarmee ze én gelukkig worden én genoeg verdienen om nooit meer geld van jou te hoeven lenen. Klinkt prima. Tot je kind daar zelf compleet andere ideeën over blijkt te hebben.
Volgens Tsabary helpt het om jezelf af te vragen welke verwachtingen écht over je kind gaan en welke stiekem vooral over jou gaan. Wilde jij vroeger dolgraag piano leren spelen? Leuk. Maar dat betekent niet automatisch dat je kind iedere woensdagmiddag enthousiast achter een keyboard wil zitten. Misschien wil het voetballen. Tekenen. Drummen. Of drie uur lang Minecraft-huizen bouwen waarvan jij de architectonische waarde totaal niet begrijpt. Je bent er om richting te geven, niet om het complete levensplan alvast in Excel uit te werken.
Betekent dit dat kinderen voortaan alles zelf mogen bepalen? Zeker niet. Tsabary maakt een belangrijk onderscheid tussen de leiding hebben en controleren. Wil je bijvoorbeeld dat je kind minder suiker eet? Dan kun je iedere middag ruzie maken omdat het wéér naar de koektrommel loopt. Je kunt er ook voor zorgen dat er thuis simpelweg minder snoep en koek voor het grijpen ligt.
Dat is leiding nemen: jij bepaalt de omgeving en de grenzen, zonder voortdurend politieagent te hoeven spelen. Hetzelfde geldt voor situaties waarin je eigenlijk al van tevoren kunt voorspellen dat het misgaat. Neem je een moe kind mee naar een gigantische speelgoedwinkel, dan is de kans aanwezig dat het álles wil hebben. En dat ”nee” zeggen bij kassa nummer vier eindigt met een huilend kind op de grond. Is dat leuk? Nee. Is het verrassend? Ook niet echt.
De kern van Tsabary’s boodschap: kijk bij lastig gedrag niet automatisch alleen naar je kind. Kijk ook even naar jezelf. Waarom vind ik dit zo belangrijk? Waarom maakt dit me zo boos? Welke verwachting heb ik hier eigenlijk? Moet mijn kind daaraan voldoen, of heb ík iets los te laten?
Want bewust opvoeden betekent niet dat je nooit meer uit je slof schiet. Niemand blijft kalm wanneer voor de vierde keer die ochtend iemand roept dat hij zijn andere schoen écht nergens kan vinden terwijl die letterlijk naast hem ligt. Maar misschien zit de winst hem erin dat je niet ieder conflict hoeft te winnen. Je kind heeft tenslotte niet alleen een ouder nodig die de baas is. Het heeft vooral een ouder nodig bij wie het terechtkan.
Een hechte band met je kind zit soms in verrassend kleine dingen. Deze 10 simpele gewoontes kunnen volgens een therapeut het verschil maken. Benieuwd welke? Je leest het hier.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Een broek, spijkerrok of gewone jurk? Lou (7) bedankt ervoor. Marloes’ dochter weigert gewone kleding aan te trekken. Als het aan haar ligt, vertrekt ze iedere ochtend in een prinsessenjurk naar school.
Lady Gaga en haar verloofde Michael Polansky hebben hun eerste kind verwelkomd, werd vorige week bekend. Nu blijkt dat ze al maanden geleden is bevallen.
