Wanneer je in het buitenland woont of je kleine er stellig op staat om de waarheid te weten, blijkt het vrij lastig om de illusie van Sinterklaas vol te houden.
Karin (43): “Wij wonen in Nieuw-Zeeland, hier is het vooral heel onpraktisch om het geheim in stand te houden. Onze dochter is de enige in de klas die gelooft – of nou, de klas gelooft het inmiddels omdat wij erover verteld hebben. Maar zij zijn meer van de Kerstman.
Verder zijn hier de wortels niet te eten, en ongezien aankloppen en wegrennen op pakjesavond is niet te doen, omdat het hier ’s avonds nog licht is. Vorig jaar zag ze haar vader al bij de deur. En dan al die cadeaus die opa’s en oma’s opsturen en waar wij omheen moeten liegen zodra de kinderen ze binnen zien komen…
‘Inpakpiet heeft zeker weer niet opgelet’, zeggen we maar weer, als na het uitpakken blijkt dat familieleden per ongeluk hetzelfde hebben gekocht. Het is liegen in het kwadraat voor ons.”
Lees ook – ‘Mijn kind krijgt cadeaus met Sinterklaas én kerst’: dit vinden jullie >
Daphne (44): “‘Mama, zeg het maar eerlijk, Sinterklaas bestaat niet hè?’ Mijn zoon van net zeven verraste me op een woensdagochtend compleet met zijn vraag. Ik verslikte me, probeerde nog wat om te buigen, maar hij hield vast aan wat-ie gehoord had. ‘Gewoon de waarheid graag’, besloot-ie. Zo stellig. Ik moest wel.”
In de glossy Kek Mama lees je de mooiste verhalen, meest herkenbare columns en de leukste fashion en lifestyle tips. Abonneer je nu voor slechts €29,95 per jaar en ontvang de glossy als eerste op je deurmat.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
