Nathalie (45, werkt op een kinderdagverblijf) had haar dochter Bo (11) zo goed mogelijk voorgelicht over de gevaren op internet. Toch kwam ze op een chatapp terecht waar ze geconfronteerd werd met mannen die zich aftrokken.
Lees verder onder de advertentie
“Toen Bo thuiskwam na een middag bij een vriendinnetje, zag ik meteen dat er iets met haar aan de hand was. Ze leek in shock, stil en afwezig. Onze band is zo goed, ik kan haar ‘lezen’. ‘Wat is er?’ vroeg ik. Voorzichtig begon ze te vertellen wat ze net bij haar vriendinnetje thuis had gezien. Geschrokken luisterde ik naar haar verhaal.
Lees verder onder de advertentie
Digiwijs
Ik heb Bo altijd zo digiwijs mogelijk proberen op te voeden, ik wilde haar juist vanaf jonge leeftijd daarin begeleiden. Ze kreeg al op haar negende een telefoon, ook omdat ze een stukje naar school moest fietsen en ik het prettig vond om te kunnen zien waar ze zich bevond.
Lees verder onder de advertentie
Aan de andere kant vond ik haar nog jong, dus was het voor mij belangrijk om te monitoren wat ze allemaal op die telefoon deed. In eerste instantie waren dat voornamelijk spelletjes, een aankleedapp van Barbie en een app waar je virtueel taarten kon bakken.
“Ik drukte haar op het hart om alleen berichtverzoeken te accepteren van mensen die ze echt kent”
Zo eind groep 7 kwam daar ook Snapchat en later Instagram bij. Ik keek altijd met haar mee om te zien wat voor een berichtjes ze daarop kreeg. Ik drukte haar op het hart om alleen berichtverzoeken te accepteren van mensen die ze echt kent. Soms twijfelde ze wanneer ze een verzoek kreeg van iemand met een dierenfoto die ze niet meteen thuis kon brengen. Ze kwam altijd naar me toe om te checken of het wel oké was. Als we dat niet vonden, blokkeerde ze het profiel altijd meteen. Missie tot opvoeden geslaagd, dacht ik dus.
Chatbox
Tot die bewuste middag dus. Ze was uit school naar huis meegegaan met haar vriendinnetje Linde en er was nog een ander meisje mee. De vader van Linde werkte thuis die dag, dus ik ging ervan uit dat die wel een beetje op de meiden zou letten. Niets was minder waar.
“Je moest er achttien jaar of ouder voor zijn, maar die regel bleek makkelijk te omzeilen”
Lees verder onder de advertentie
Die vader bleek achteraf de hele middag op de studeerkamer in een Zoom-gesprek te hebben gezeten en had geen idee wat zich intussen afspeelde in de woonkamer beneden. Daar speelden de meisjes namelijk op hun telefoon met een app die Omegle heet. Een plek waar je nieuwe mensen kunt ontmoeten. Ik had er nog nooit van gehoord, maar je kunt het zien als een chatbox waarin je steeds videocontact hebt met andere personen. Je moest er achttien jaar of ouder voor zijn, maar die regel bleek makkelijk te omzeilen. En verdere controle over de inhoud van die gesprekken is er kennelijk ook niet.
De meiden scrolden die middag langs de video’s van allerlei deelnemers van die chatroom. Al snel bleek dat het weinig te maken had met gezellig kletsen. Er zaten namelijk mannen achter die chats die zonder blikken of blozen hun erecties lieten zien of zich af liepen te trekken. Haar vriendinnetjes vonden het vooral grappig en deelden ook videobeelden terug. Achteraf begreep ik dat een van hen zich zelfs een keer had uitgekleed en gechat had in niets meer dan haar beha.
Lees verder onder de advertentie
Bo was zich wild geschrokken. Ze had haar vriendinnen opgedragen om meteen de app uit te schakelen, maar het kwaad was allang geschied. Ik ben een alleenstaande moeder, dit was de eerste keer in haar leven dat ze überhaupt een blote piemel had gezien. Ik had het haar liever bespaard.
“Ze wilde die app meteen sluiten, maar het kwaad was al geschied”
Ik heb meteen de ouders van die meiden gebeld en verteld wat er was gebeurd. Die zouden het ‘met hun kinderen bespreken’, maar ik geloof eerlijk gezegd niet dat dat is gebeurd. En Bo? Die blijft voortaan verre van dit soort apps. ‘Veel te goor!’ vindt ze het. Gelukkig.”
Ontvang elke maand Kek Mama met korting en gratis verzonden op jouw deurmat! Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Oudste kind zijn betekent dat je het proefkonijn bent. En ja, soms is het echt zwaar om de eerste te zijn, want af en toe wil je gewoon al die verantwoordelijkheden die bij die titel horen in de prullenbak gooien. Toch blijkt uit onderzoek dat het uiteindelijk best wat oplevert.
Lara Temme is tekstschrijver en woont samen met haar zoon (9) en dochter (11) in Brabant. Thuis wordt er veel gelachen, geknuffeld, gehuppeld en gezongen. Wel vals, maar daar heeft het gezin zelf weinig last van. Evenals de altijd rommelige zolder.
Al jaren is de time-out het go-to trucje van veel ouders. Kind boos? Stuur ze weg, laat ze afkoelen en haal ze daarna weer terug. Maar vaak werkt het averechts, zeggen onderzoekers. Kinderen voelen zich er alleen maar rotter door. Alsof ze gestraft worden voor emoties waar ze zelf geen controle over hebben.
Tweeduizend euro per week neertellen voor een vakantiehuisje? Dana niet gezien. Al jaren ruilt ze met een ander gezin van huis, zodat ze hun geld aan leuke dingen kunnen besteden én drie keer per jaar op reis kunnen. Ook zonder geldboom in de tuin.
Kleinkinderen zijn vaak dol op hun opa en oma (mede door de liefde, aandacht en cadeautjes). Volgens life coach Susan Allan kan hun aanwezigheid ook een enorme opluchting voor ouders zelf zijn. Vooral omdat het bij hen draait om er zijn voor steun en warmte, zonder regels te buigen of tegen de ouders in te […]