Suzan en Freek nemen groots besluit omtrent zoontje Sef: ‘Lijkt me bijzonder’
Tien keer de GelreDome uitverkocht krijgen is niet zomaar een prestatie, maar voor Suzan en Freek is het inmiddels realiteit.
Beeld: Canva
Laat je jouw kind nou wel of niet bij je in bed kruipen? Voor de een is het heiligschennis voor de nachtrust, voor de ander juist pure knuffeltijd.
Maar onderzoek laat zien dat kinderen die dit regelmatig mochten doen, later vaak opvallende eigenschappen ontwikkelen.
Kinderen die gewend waren dicht bij hun ouders te slapen, lijken later als volwassenen sneller door te hebben hoe anderen zich echt voelen. Niet alleen wat er gezegd wordt, maar vooral wat er níet wordt gezegd. Die gevoeligheid helpt ze in vriendschappen en relaties: ze stemmen beter af, raken minder snel in conflict en pikken emoties van anderen sneller op.
Door dat vroege gevoel van geborgenheid worden herinneringen vaak extra “geladen”. Gewone momenten krijgen achteraf een warm randje. Ze kunnen zomaar geraakt worden door iets kleins, een geur, een liedje, een oude foto, omdat het direct dat veilige gevoel weer aanzet.
Waar anderen misschien meteen in de stress schieten, blijven zij vaker wat meer in de ‘ik kijk eerst even wat hier gebeurt’-stand. Emoties voelen minder snel als gevaar, waardoor ze situaties eerder proberen te begrijpen dan te laten escaleren.
Nieuwe mensen, onbekende plekken, grote veranderingen: het kan ervoor zorgen dat ze nét wat vaker checken of alles wel oké is. Dat is niet per se onzekerheid, maar eerder een soort ingebouwde behoefte aan veiligheid en geruststelling.
Knuffelen, een arm om iemand heen, dicht bij elkaar zitten op de bank, voor hen is dat meestal heel normaal. Fysieke nabijheid voelt niet ongemakkelijk, maar juist prettig en vertrouwd.
Omdat verbondenheid zo vanzelfsprekend was, kunnen plotselinge of onduidelijke afscheidsmomenten harder aankomen. Niet per se dramatisch, maar wel iets wat langer blijft hangen.
Ze onthouden wat iemand eerder zei, zien kleine veranderingen in gedrag en merken sneller spanning op. Niet omdat ze willen controleren, maar omdat ze sterk gericht zijn op verbinding en afstemming.
Als gevoelens niet worden gezien of erkend, kan dat harder binnenkomen dan bij anderen. Ze zijn vaak zelf heel gericht op wederkerigheid: gezien worden én de ander zien. Als dat ontbreekt, kan dat snel voelen alsof er iets tussen de lijnen wegvalt.
Ben je trouwens ook benieuwd wat het effect van een jaar slecht slapen is op jonge moeders? Je leest het hier.
Beluister onze nieuwste podcast-aflevering hieronder!
Bron: AASM