Beeld: Canva
Een jeugdliefde lijkt vaak onschuldig, maar kan onverwacht uit de hand lopen. Daar kan de 31-jarige Sammy over meepraten, want wat begon als een zwoele vakantieromance, eindigde in een leugen waar ze zich nog steeds voor schaamt.
Sammy (31) is moeder van een dochter: “Mijn leven nu is rustig. Ik heb een peuter, een dak boven mijn hoofd, een leuk werk. Maar soms denk ik terug aan wie ik was in mijn puberjaren. En aan één moment waarvan ik echt wou dat ik het over kon doen.
Ik was vijftien jaar en op vakantie in Italië. Het was zo’n zomer waarin alles mocht. Althans, zo voelde dat als puber. Warme avonden, muziek op de achtergrond en ouders die nét iets minder opletten dan thuis. Daar ontmoette ik hem. Hij was een jaartje ouder dan ik, kwam ook uit Nederland en was… single!
We hadden meteen een klik. Overdag zagen we elkaar bij het zwembad en ’s avonds slopen we weg naar plekken waar niemand ons zag. Het was zo spannend allemaal met hem. Die ene avond zal ik nooit meer vergeten: hij ontmaagde mij. Voor mij betekende hij alles en kon de vakantie voor eeuwig duren. Ik was smoorverliefd!”
Voor hem was het anders. Hij vond het leuk, zei hij. Maar een relatie? Nee. We woonden ver uit elkaar in Nederland en hij zag dat niet zitten. Dat kwam keihard binnen. Ik had toen al moeite met hechten en afwijzing voelde voor mij als iets enorms. Alsof ik niet goed genoeg was. Alsof ik wéér verlaten werd.
Eenmaal terug in Nederland bleven we contact houden. We sms’ten en spraken elkaar via MSN en Hyves. Dat gaf hoop, maar we zagen elkaar nooit meer. Een paar maanden later hoorde ik dat hij een vriendin had. En niet zomaar één: hij was tot over zijn oren verliefd. Alles wat hij mij niet had willen geven, gaf hij haar wel.
Ik was jaloers, verdrietig en in paniek. Alsof ik hem definitief kwijt. Toen deed ik iets waar ik me nu nog steeds voor schaam. Ik stuurde hem een bericht dat ik zwanger van hem was. Een grote leugen. Ik had alleen geen seconde nagedacht over de gevolgen. Ik wilde hem raken, laten schrikken en misschien zelfs terugkrijgen. Op dat moment voelde het als mijn enige optie.
Wat ik totaal niet verwachtte, was hoe serieus hij het nam. Logisch natuurlijk! Een paar dagen later stond hij bij mij voor de deur met een zwangerschapstest. Hij keek vastberaden, wilde duidelijk en de positieve test met eigen ogen zien. De moed zakte in mijn schoenen. Ik kon er niet meer onderuit. Daar, bij de voordeur, moest ik toegeven dat ik had gelogen.
Tekst gaat verder onder de podcast
Ik zie zijn gezicht nog altijd voor me. De woede, het ongeloof en de verwarring. We hebben elkaar daarna nog één keer gesproken, maanden later. Hij vroeg hoe het met me ging, maar daarna hebben we het contact verbroken. Het ging gewoon niet meer na alles wat er was gebeurd.
Als ik nu terugkijk op die periode schaam ik me. Ik snap waar het vandaan kwam – pijn, onzekerheid, bindingsproblemen – maar het maakt het niet goed. Nu ik zelf een dochter heb, raakt het me nog meer. Wat als zij zoiets zou doen uit verdriet? Of als iemand haar zo zou manipuleren? Dat idee alleen al doet pijn. Wat ik toen niet wist, maar nu wel: liefde kun je niet afdwingen. En iemand pijn doen omdat je zelf pijn hebt, maakt alles alleen maar erger. Ik was vijftien en wist niet beter, maar als 31-jarige moeder weet ik één ding zeker: dit had ik nooit mogen doen.”
Bij Marlyse (41) pakte haar vakantieromance anders uit. Ze is nu ruim 21 jaar samen met haar vakantieliefde. Hier lees je haar verhaal.
Jaimie Vaes richt haar aandacht volledig op zoon Lío, die volgens haar momenteel een prachtige fase doormaakt. Toch blijft er één onderwerp spelen waar regelmatig vragen over komen: het contact tussen Lío en zijn vader, rapper Lil Kleine.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Jordi’s vrouw ging een weekend weg met haar vriendinnen, dus hij dacht: dan ga ik een weekend naar de camping met de kids. Helemaal in zijn nopjes, hij voelde zich een superpapa, tot hij besefte waar hij terecht was gekomen.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
