Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (11) en Phaedra (8). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
Dat je misschien wel de grootste levenslessen van je eigen kinderen zal krijgen, verwacht je niet op het moment dat je baby ter wereld komt. Want eerlijk is eerlijk: als ouder leg je het lot van zo’n kwetsbaar minimens liever niet meteen in zijn of haar handen. Nu, jaren later, heeft mijn jongste dochter me toch een van de belangrijkste lessen geleerd als het gaat om kleur en afkomst.
Ik zal het je uitleggen…
We zijn op vakantie en tussen alle zonnestralen door heb ik mijn kinderen naar binnen gestuurd en een kleurplaat van één bij één meter gegeven – ze moeten immers ook vertier in de schaduw hebben als de zon midden op de dag te heet is. Ik ga naast mijn dochters zitten om te helpen. Tekenen ontspant, en inkleuren is mij aangeraden door mijn psycholoog…
De gezichtjes op de kleurplaat kleur ik vrolijk in met een zalmroze krijtje. Ik leg mijn jongste dochter uit dat ze ’m kan gebruiken voor de poppetjes, want die kleur noem je ook wel ‘huidskleur’. Meteen kijkt ze me vragend aan en zegt: ‘Mama, dat is helemaal geen huidskleur! Je hebt ook andere huidskleuren!’ Ik schaam me diep en zeg dat ze helemaal gelijk heeft. Ze overdondert me door haar kijk op de wereld en vult mijn hart met liefde, want natúúrlijk is dat geen huidskleur.
Lees ook
Fijne tips: zo blijft je huid mooi >
Meteen voel ik me stokoud. Oud, zoals mijn ouders ouderwets konden zijn over belangrijke (en soms minder belangrijke) dingen in het leven. Zij vonden het moeilijk om een andere bril op te zetten ten behoeve van een inclusieve wereld. En niet om mijn generatie op de borst te kloppen, maar ik geloof wel dat wíj minder rigide zijn en sneller ons beeld kunnen bijstellen.
Daarbij gaat het zeggen van ‘sorry’ onze generatie beter af, dus ik verontschuldig me nogmaals tegenover mijn jongste dochter en voel dat ik een blos krijg. Man, wat schaam ik me. ‘Geeft niet hoor mam’, reageert ze liefdevol. ‘Kijk, nu heeft jouw gezicht ook een andere kleur!’
Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van 2 lab baby’s Maria (11) en Phaedra (8). Ze werkte o.a. bij Qmusic en 100% NL. Haar succesvolle podcast serie Let’s Talk About Sex(e) hoor je nu op GoodLIFE Radio. Haar man woont doordeweeks in Zwitserland, wanneer ze probeert kids, werk en girls nights zo goed en zo kwaad te combineren. In haar debuut roman ‘De Lab Baby’ vertelt ze over haar persoonlijke ervaringen met IVF.
Meer columns van Patricia? Elke vrijdag komt er een nieuwe column op KekMama.nl. Lees hier de eerdere columns.
Wie kinderen heeft, weet hoe snel het kan gaan. Voor Monique Westenberg lijkt het moment waarop haar zoon Dré langzaam richting de tienerjaren gaat ineens wel héél dichtbij te komen.
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Mirna (31), die een Tikkie van nog geen euro ontving.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Wil je nog een kind, krijg je er twee. Of drie. “En dan was mijn man ook nog veel in het buitenland.”